به گزارش ایتنا و به نقل از BGR، این کیفیت بالا هزینهای نیز دارد: حجم بسیار زیاد فایلها. برای مثال، یک آهنگ سهدقیقهای در قالب WAV ممکن است بین ۳۰ تا ۵۰ مگابایت حجم داشته باشد، در حالی که همان قطعه در قالب MP3 با نرخ ۳۲۰ کیلوبیت بر ثانیه تنها حدود ۷ مگابایت فضا اشغال میکند. بنابراین، اگرچه فرمتهای فشرده مقداری از جزئیات صوتی را حذف میکنند، اما در مقابل، صرفهجویی قابل توجهی در فضای ذخیرهسازی ارائه میدهند. در چنین شرایطی، فرمتهایی مانند MP3 و AAC (Advanced Audio Coding) همچنان گزینههای محبوبی برای استفاده روزمره محسوب میشوند.
MP3 هنوز هم کاربرد دارد؟
فرمت MP3 یا MPEG Audio Layer III در دورانی توسعه یافت که فضای ذخیرهسازی محدود و سرعت اینترنت پایین بود. هدف اصلی آن کاهش حجم فایلهای صوتی با حذف بخشهایی از صدا بود که کمتر توسط گوش انسان قابل تشخیص هستند. در این فرآیند فشردهسازی، بخشی از فرکانسها و اطلاعات صوتی حذف میشود تا حجم نهایی کاهش یابد.
برای نمونه، در نرخ ۱۲۸ کیلوبیت بر ثانیه، بخشهایی از فرکانسهای بالا و برخی جزئیات استریو حذف میشوند. با این حال، باید توجه داشت که کیفیت MP3 به شدت به نرخ بیت وابسته است. در نرخهای بالاتر مانند ۳۲۰ کیلوبیت بر ثانیه، افت کیفیت برای بسیاری از کاربران تقریباً نامحسوس است و حتی در برخی شرایط، تشخیص آن از فایلهای با کیفیت بالاتر دشوار میشود. به همین دلیل، MP3 همچنان به دلیل سازگاری گسترده، یکی از فرمتهای رایج باقی مانده است.
چرا AAC گزینه بهتری محسوب میشود؟
فرمت AAC در ادامه مسیر توسعه فشردهسازی صوتی معرفی شد و هدف آن بهبود کارایی نسبت به MP3 بود. این فرمت در نرخ بیت مشابه، معمولاً کیفیت صدای بهتری ارائه میدهد و در نرخهای پایینتر نیز عملکرد بهتری دارد.
AAC از نظر فنی از کانالهای بیشتری پشتیبانی میکند و از الگوریتمهای پیشرفتهتری برای فشردهسازی استفاده میکند، به همین دلیل میتواند در حجم کمتر، جزئیات صوتی بیشتری را حفظ کند. در نرخهای پایین مانند ۱۲۸ کیلوبیت بر ثانیه و کمتر، تفاوت کیفیت بین AAC و MP3 کاملاً محسوستر میشود و AAC عملکرد بهتری دارد.
امروزه نیز بسیاری از سرویسهای پخش موسیقی از AAC استفاده میکنند. برای مثال، برخی سرویسها موسیقی را با نرخ حدود ۲۵۶ کیلوبیت بر ثانیه در این فرمت ارائه میدهند، که نشاندهنده کارایی و پذیرش گسترده آن در صنعت صوت است.
جمعبندی
در نهایت، انتخاب بین AAC و MP3 به نیاز کاربر بستگی دارد. اگر هدف، داشتن بالاترین کیفیت ممکن بدون محدودیت فضای ذخیرهسازی باشد، فرمتهای بدون افت کیفیت مانند FLAC و WAV گزینههای ایدهآلتری هستند. اما در استفاده روزمره، AAC معمولاً نسبت به MP3 عملکرد بهتری ارائه میدهد، بهویژه در نرخهای بیت پایینتر.
با این حال، MP3 در نرخ ۳۲۰ کیلوبیت بر ثانیه همچنان کیفیت قابل قبولی دارد و به دلیل سازگاری بسیار بالا، هنوز هم یکی از فرمتهای پرکاربرد در دنیای صوت دیجیتال محسوب میشود.∎