به گزارش مشرق، سعدالله زارعی طی یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت:
عملیات مسلحانه «خیری اللقم» ۲۱ ساله در شهرک «نبی یعقوب» در قدس اشغالی، ارکان رژیم غاصب اسرائیل را به لرزه درآورد.
اللقم عضو یکی از گردانهای جنبش فتح فلسطین بود. وی توانست عملیات علیه اشغالگران مسلح ساکن در یک شهرک اشغالی را با دقت زیاد به اجرا بگذارد. او در عملیات جمعه شب دستکم ده نفر از صهیونیستها را به جهنم فرستاد و حدود ۱۵ نفر را زخمی کرد.
همزمان با این اقدام، گردانهای قسام وابسته به جنبش انقلابی حماس، برای اولینبار با شلیک موشکهای زمین به هوا به سوی جنگندههای رژیم که به غزه حملهور شده بودند، سیستم پدافند هوایی خود را رونمایی کرد و جنبش انقلابی جهاد اسلامی با شلیک چند موشک به شهرکهای اطراف غزه، اقدام روز پنجشنبه نظامیان رژیم در حمله به یک بیمارستان در جنین که منجر به شهادت دهها فلسطینی شد را تلافی کرد.
در واقع در این صحنه بخشی از ظرفیت نظامی گردانهای مختلف فلسطینی وارد عملیات شدند. این اقدامات از سوی همه فلسطینیهای ساکن فلسطین و خارج از آن مورد حمایت قرار گرفت و این در حالی بود که همزمان با عملیاتهای پیدرپی فلسطینیها، هزاران یهودی در شهرهای تلآویو، حیفا و نقب علیه سیاستهای نخستوزیر این رژیم به خیابانها آمدند.
در واقع این یک تصویر مینیاتوری- کوچک شده- از وضعیت سرزمینهای اشغالی در دو سوی ماجرا میباشد و نشان میدهد کدام در موضع آفندی و تهاجمی و کدام در موضع پدافندی و تدافعی هستند. درخصوص این موضوع نکاتی وجود دارد:
۱- عملیات شجاعانه یک عضو جهادی جنبش فتح وابسته به سازمان آزادیبخش فلسطین که براساس توافقهای اسلو و مادرید- ۱۳۷۰ و ۱۳۷۲- تنها میتوانست در بخشی از کرانه باختری- موسوم به منطقه A- حضور مسالمتآمیز داشته باشد، یک نکته اساسی را آشکار کرد و آن پیوستگی همه نیروهای جهادی فلسطینی و رفع اختلافات قبلی میان آنان است.
عملیات «خیری اللقم» جدای از ضربه سختی که به رژیم و سیاست توسعه شهرکهای صهیونیستی آن وارد نمود، با توجه به عضویت او در جنبش فتح، عملاً پایان توافقات امنیتی میان رژیم و این بخش از فلسطینیها هم به حساب میآید.
در این میان هرچند محمود عباس در آبانماه گذشته اعلام کرده بود، اگرچه بهدلیل شناختی که از نتانیاهو از سال ۱۳۷۵ دارد، او را مرد صلح نمیداند، اما چارهای جز همکاری با او وجود ندارد، در حین تشدید فضای درگیری میان فلسطینیها و نظامیان رژیم در روزهای اخیر اعلام کرد، توافقات امنیتی با اسرائیل به حالت تعلیق درآمده است.
البته محمود عباس بارها نشان داده که به زودی به سمت سازش میغلتد و مذاکرات او با دو مقام آمریکایی طی هفتههای اخیر هم علامتی از ناپایداری موضع وی میباشد. عباس در ماههای پایانی حکومت ترامپ و در زمان نخستوزیری بنیامین نتانیاهو به مدت شش ماه روابط امنیتی تشکیلات خودگردان با رژیم اسرائیل را قطع کرده بود.
باید گفت به دلیل آنکه محمود عباس و تشکیلات خودگردان، نفوذ چندانی در میان فلسطینیها ندارد و مقبولیت او برابر آخرین نظرسنجیها در میان فلسطینیهای ساکن در داخل فلسطین کمتر از ۱۰ درصد میباشد، نوع عملکرد او تأثیر عمدهای بر فلسطینیها برجای نمیگذارد. کمااینکه اقدام یک عضو جنبش فتح در به هلاکت رساندن حدود ده شهرکنشین غاصب در قدس اشغالی نشان میدهد، ابومازن کنترل خود بر این جنبش و البته بر ساف را هم از دست داده است.
۲- برخلاف فلسطینیها که روش تصعید درگیری با رژیم اسرائیل را دنبال میکردند، سیاست ارتش این رژیم مبتنی بر عدم توسعه درگیریها با طرف فلسطینی بود و این هم حائز اهمیت ویژه است.
ارتش رژیم در واکنش به شلیک چند موشک از سوی جنبش جهاد اسلامی در غزه به منطقه عسقلان، تنها به اقدام نمادین علیه غزه دست زد.
جنگندههای ارتش اسرائیل جمعه شب در پاسخ به عملیات صبح جمعه جهاد اسلامی و با تأخیری ۱۲ ساعته، ۱۵ موشک به اردوگاه المغازی در مرکز نوار غزه شلیک کرد اما مراقب بود تا این موشکها به شهروندان فلسطینی آسیب وارد نکند کما اینکه این اقدام، کشته و زخمی نداشت تأخیر در پاسخ به طرف فلسطینی با این هدف صورت گرفت و این در حالی بود که در این زمان مناطق مختلف کرانه باختری، قدس و جنین به صحنه درگیری شدید فلسطینیها علیه ارتش اسرائیل تبدیل شده بود و رژیم غاصب ناگزیر شد در شهرک رام در شمال قدس، شهرکهای بیت دجن و بیتا در نابلس، عیناللوزه در سلوان قدس، شهرک بیتامر در شمال الخلیل، اردوگاه بلاطه در نابلس، شهرک حواره در جنوب نابلس، در بیت فوریک، در محله صهیونیستینشین راسالعامود در شهرک العیزریه، در اردوگاه شعناط در رامالله و روستای نبی صالح، در موقعیت گرزیم نابلس، در شهرک صهیونیستینشین حومش در نزدیکی شهر سیلهالظهر سینه به سینه فلسطینیها بجنگند، اما در همان حال مراقب بود تا کسی کشته نشود.
عملیات شهید خیری اللقم که به تنهایی دستکم ۲۵ نفر از شهرکنشینهای محله «نبی یعقوب» را به هلاکت رسانید در زمانی انجام شد که فلسطینیها سرگرم خاکسپاری شهدای جنایت صبح پنجشنبه رژیم اسرائیل در نابلس بودند.
نتانیاهو اگرچه پیش از این شهرکنشینهای متجاوز صهیونیستی که همه مسلح هستند و آموزشهای نظامی مختلف دیدهاند را علیه فلسطینیهای معترض به توسعه شهرکسازیها تشجیع میکرد، اینبار و علیرغم تار و مار شدن حداقل ۲۵ شهرکنشین، آنان را به خویشتنداری دعوت کرد و به نظامیان درگیر در مناطق مختلف قدس، کرانه و جنین هم دستور داد با اقدامات تند، فلسطینیها را تحریک نکنند.
رژیم در طول ۲۰ سال گذشته با چنین وضعیتی در قدس و کرانه باختری مواجه نشده بود. چهره عبوس و غمزده او و بنگویر وزیر امنیت داخلی، حین سرکشی از محل عملیات شجاعانه «خیری اللقم»، استیصال او را در وقتی که شهرکنشینها توقع چهرهای مصمم از او داشتند، وضع انفعالی رژیم را نشان داد.
۳- درگیریهای اخیر «جنین»، «نابلس»، «قدس» و «الخلیل» وضع کرانه باختری را به تصویر کشید و در این بین نابلس جایگاه ویژهای در شعلهور کردن مبارزه مسلحانه در کرانه داشت. شهر نابلس با ۸۵ کیلومتر مربع مساحت و حدود ۱۵۰ هزار نفر جمعیت، در واقع در حکم قلب منطقه کرانه است.
التهاب روز پنجشنبه جنین در شمال کرانه باختری، بلافاصله به نابلس رسید و این شهر را به کانون درگیریهای شدید مسلحانه و غیرمسلحانه علیه ارتش جنایتکار صهیونیستی تبدیل کرد.
کما اینکه در جریان درگیریهایی که طی دو ماه گذشته در کرانه باختری، میان فلسطینیها و رژیم اشغالگر روی داد و به شهادت ۳۱ نفر از فلسطینیها منجر شد، ۱۹ نفر از شهدا یعنی حدود دو سوم آنان از اهالی نابلس بودند.
نابلس به همراه جنین در شمال، قدس در غرب و الخلیل در جنوب کرانه باختری، عملاً کل این منطقه که حدود ۱۸ درصد خاک فلسطین را شامل میشود، به آتشفشان علیه رژیم غاصب تبدیل شده تا جایی که برابر اظهارات خود مقامات اسرائیل، بیش از نیمی از نیروهای ارتش و تقریباً کل نیروهای زبده آن از جمله تیپ چتربازان، در این منطقه ۱۸ درصدی درگیر میباشند.
طبیعی است که این رژیم هماینک در بیم و هراس از اتفاقات خارج از کنترل در مناطق جنوبی، شمالی و مرکزی فلسطین، از نهر تا بحر باشد.
۴- در عین حال رژیم صهیونیستی براساس نظریه «بن گوریون» مؤسس این رژیم منحوس برای بقا درصدد صدور آشوب در منطقه هم میباشد کما اینکه اقدام این رژیم علیه یکی از تأسیسات وزارت دفاع ایران در بیابانهای اصفهان از این موضوع حکایت میکند. اما واقعیت این است که دوره این نظریه به پایان رسیده است.
اگر بنگوریون زنده بود به نتانیاهو و بنگویر میگفت، ارتشی که نتواند بر جوانان فاقد سلاح کافی کرانه غلبه کند، تهدیدات امنیتی او در محیط بیرون جدی گرفته نمیشود.
نظر شما