به گزارش گروه بین الملل دفاعپرس، روزنامه صهیونیستی «یدیعوت آحارونوت» اسناد دولتی از رژیم موقت صهیونیستی منتشر کرد که متعلق به جنایت صهیونیستها در حمله به لبنان در سال ۱۹۸۲ است.
شبکه خبری المنار ضمن ترجمه این گزارش، خبر داد، در این گزارش تأکید شده است که رژیم صهیونیستی در کنار بشیر جُمَیِّل رهبر حزب «الکتائب» لبنان این جنایت را رقم زدند. در واقع، مسئولان نظامی و امنیتی صهیونیستی و رهبران الکتائب برای انجام این کشتار، هماهنگ بودند.
جمیل همپیمان راهبردی رژیم صهیونیستی بود که به عنوان رئیس جمهوری لبنان انتخاب شده بود، ولی طولی نکشید که به همراه تعدادی از اطرافیانش کشته شد. صهیونیستها هم منتظر بهانهای بودند تا باقی مانده اسرای فلسطینی را از بین ببرند و اعلام کردند که به خاطر کشتن جمیل انتقام سختی خواهند گرفت و فاجعه صبرا و شاتیلا را رقم زدند.
گزارشی که یدیعوت منتشر کرده، به صوت کامل با اطلاعاتی که سالهای گذشته از نشستهای رسمی صهیونیستی به بیرون درز داده میشد، در تناقض است؛ اطلاعاتی که تلاش میشد از طریق آن، نقش واقعی نظامیان صهیونیست در ارتکاب این جنایت مخفی شود.
«رونن برگمن» روزنامه نگار اسرائیلی که متخصص در مسائل اطلاعاتی صهیونیستی است، این گزارش را آماده و اسنادی را منتشر کرد. وی میگوید که این اسناد، مهر تأییدی بر نقش رژیم صهیونیستی کشتار صبرا و شاتیلا است.
به گزارش یدیعوت، این اسناد، درباره نشستهای محرمانهای است که سران صهیونیست دو روز پس از کشتار، با شماری از رهبران الکتائب برگزار کردند. هدف از این نشست نیز، کاهش ضررهای ناشی از این جنایت و تلاش برای جعل عوامل غیر واقعی است تا از این طریق از مسئولیت صهیونیستها کاسته شود.
برگمن تأکید کرد: این اسناد حقایق جلسه محرمانهای را نشان میدهد که اسرائیلیها در ۱۹ سپتامبر و دو روز پس از قتل عام با تعدادی از رهبران الکتائب در قلب بیروت برگزار کردند. رافائل ایتان که در آن زمان رئیس ستاد مشترک ارتش اسرائیل بود، در آن شرکت کرد داشت. فرمانده منطقه شمالی ارتش اسرائیل و رئیس بخش روابط خارجی موساد هم در این نشست حاضر بود.
بر اساس اسناد فاش شده، آریل شارون که در آن زمان وزیر جنگ صهیونیست بود، موافقت نخست وزیر مناخیم بگین را برای اشغال بیروت کسب کرده بود. ایتان در آن زمان گفت که شماری از افرادی سازمان آزادیبخش فلسطین در پایتخت لبنان حضو دارند، ولی ناگهان شارون مدعی شد که تعداد این افراد، هزاران نفر است و پس از ان کشتار مذکور رقم خورد.
صبرا و شتیلا اردوگاه آوارگان فلسطینی در لبنان بود که در جنوب این کشور واقع شده بود و شماری از شهروندان فلسطین از همان آغاز اشغال فلسطین در سال ۱۹۴۸ در این اردوگاه پناه گرفته بودند. اغلب آنها از ساکنان منطقه الجلیل در شمال فلسطین اشغالی بودند. در زمان جنایت صهیونیستها در سال ۱۹۸۲ حدود ۲۰ هزار آواره فلسطینی در این اردوگاهها زندگی میکردند.
در فاصله روزهای ۱۶ تا ۱۸ سپتامبر ۱۹۸۲ (۲۵ تا ۲۷ شهریور ۶۱) اردوگاههای فلسطینی صبرا و شتیلا در جنوب بیروت شاهد به خاک و خون کشیده شدن هزاران زن و کودک و پیر و جوان آواره فلسطینی توسط صهیونیستها به فرماندهی آریل شارون وزیر جنگ وقت رژیم صهیونیستی و مزدوران وی یعنی نیروهای فالانژ بودند.
نظامیان ارتش رژیم صهیونیستی به فرماندهی آریل شارون سه ماه پیش از وقوع این کشتار در سال ۱۹۸۲ پس از عبور از مرز لبنان تا مرکز بیروت پیشروی کردند و این شهر به طور کامل زیر یوغ اشغال صهیونیستها قرار گرفت.
در پی این یورش وحشیانه، رژیم صهیونیستی معاهده به اصطلاح صلحی را بر مسئولان لبنانی که در آن زمان درگیر جنگهای داخلی بودند، تحمیل کرد و سران صهیونیست و شخص شارون در توجیهی مزورانه، هدف از اشغال بیروت را خارج ساختن گروههای فلسطینی از این کشور به عنوان منبع «تشنج» خواندند.
پس از آن، صهیونیست بشیر جمیل را به ریاست جمهوری لبنان سوق دادند، اما وی بیش از ۳ هفته در رأس حکومت نبود؛ چرا که بر اثر انفجار بمب به همراه ۱۸ نفر از اعضای حزب کتائب کشته شد. ترور بشیر جمیل و حضور هزاران نظامی صهیونیست در بیروت آریل شارون را بر آن داشت که با بهره برداری از این فرصت و به بهانه انتقام خون جمیل با همکاری مزدوران لبنانی خود، ساکنان اردوگاه صبرا و شتیلا را به خاک و خون بکشد.
از همین رو نظامیان صهیونیست و نیروهای فالانژ عصر روز ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۲ به اردوگاه صبرا و شتیلا یورش برده و در مدت ۴۸ ساعت به فجیعترین وضع ممکن به قتل عام آوارگان فلسطینی پرداختند. در این قتل عام سه هزار و ۲۹۷ فلسطینی و لبنانی شهید شدند؛ در میان کشتهها ۱۳۶ لبنانی وجود داشت؛ پیکر هزار و ۸۰۰ نفر در خیابانها و کوچههای تنگ این اردوگاه رها شده بود و هزار و ۹۷ تن دیگر نیز در بیمارستان غزه و ۴۰۰ تن دیگر در بیمارستان عکا به شهادت رسیدند.
انتهای پیام/ 118
∎
نظر شما