شناسهٔ خبر: 15166516 - سرویس علمی-فناوری
نسخه قابل چاپ منبع: روزنامه فرهیختگان-قدیمی | لینک خبر

بی‌اطلاعی ۷۰هزار ایرانی مبتلا به ایدز از بیماری خود

صاحب‌خبر - فرهیختگان| آمارها هشداردهنده است و حکایت از افزایش ابتلا به ایدز از طریق روابط جنسی محافظت نشده و پرخطر دارد. در حال حاضر 30 هزار نفر در ایران مبتلا به ایدز هستند، اما با توجه به اینکه علائم این بیماری شاید تا چند سال بروز نکند، 70 هزار نفر نیز مبتلا به ایدز هستند ولی از بیماری خود خبر ندارند. محمدهادی ایازی، قائم مقام وزیر بهداشت نیز به همین موضوع اشاره کرد و گفت: «روزی اگر می‌خواستیم راجع به ایدز صحبت کنیم با خط‌قرمز‌های زیادی مواجه می‌شدیم و اگر می‌خواستیم سریالی همچون «پریا» را در کشور بسازیم، خط‌قرمزهای زیادی داشتیم، اما امروز صداو سیما از این مساله استقبال می‌کند و شاهد اثرات مثبت پخش چنین سریالی در جامعه هستیم.» ایازی ادامه داد: «اگر نتوانیم از ظرفیت مردم، مشارکت اجتماعی در تمامی اجزا، رسانه‌ها، جامعه هنری و ... در راستای مبارزه با اعتیاد و کاهش آسیب استفاده کنیم، نمی‌توانیم به اهداف خود در این حوزه دست یابیم و همچنان شاهد رشد اعتیاد در میان زنان و تولد دوباره نوزادان معتاد خواهیم بود. بنابراین هنرمندان، خبرنگاران، مدیران و تمامی فعالان در کشور باید برای رسیدن به این اهداف با یکدیگر مشارکت کنند.» ایازی همچنین در ادامه به اختلال‌های روانی افراد در ایران اشاره کرد و با بیان اینکه تعداد افرادی که نشانه‌هایی از اختلالات روانی در آنها وجود دارد، قابل توجه است، گفت: «6/23 درصد جمعیت و به عبارت دیگر از هر چهار نفر یک نفر در کشور دارای نشانه‌هایی از اختلالات روانی از جمله افسردگی، اعتیاد، بیماری روانی مزمن و‌... هستند.» او افزود: «واقعیتی که امروز در کشور وجود دارد، آن است که باید بپذیریم هم مخدر داریم و هم معتاد و متاسفانه گروه‌های جدیدی به جمع مبتلایان افزوده می‌شوند که نمی‌توان این مساله را کتمان کرد.» ایازی در ادامه با اشاره به آنکه قائم مقام دبیرکل ستاد مبارزه با موادمخدر با رعایت ملاحظات از ارائه آمار تعداد زنان معتاد در کشور خودداری کرده است، گفت: «یکی از دغدغه‌های جدی ما این است که چرا باید تعداد قابل توجهی زن معتاد باردار در کشور داشته باشیم که هنگام زایمان، نوزاد معتاد به دنیا می‌آورند.» وی افزود: «این مساله نظام سلامت را دچار مشکل دوچندان می‌کند، زیرا علاوه‌بر ارائه خدمات به منظور ترک مادر، باید نوزاد را نیز وارد چرخه درمان کنیم. این در حالی است که اگر نوزاد را ترک دهیم باید آن را به چه کسی تحویل داد؛ به مادری که اعتیاد داشته و با شیردهی به کودک موجب درگیری مجدد وی با اعتیاد می‌شود؟ حتی اگر مادر را نیز ترک دهیم و اقدامات پیشگیرانه را لحاظ کنیم این سوال پیش می‌آید که این کودک می‌خواهد در چه شرایطی بزرگ شود؟»