رکنا: چای گاهی فقط یک نوشیدنی نیست؛ بهانه ای است برای چند دقیقه نشستن. آب جوش می آید، برگ ها رنگ می دهند و عطر آرامی در فضا پخش می شود. هیچ کدام از این اتفاق ها با عجله بهتر نمی شوند. باید کمی صبر کرد تا طعم شکل بگیرد. شاید ذهن ما هم بعد از یک روز پرسرعت به همین مکث احتیاج داشته باشد.
امروز چند بار بدون توقف از کاری به کار دیگر رفتی؟ چند پیام را جواب دادی، چند فکر را دنبال کردی و چند بار با خودت گفتی بعدا استراحت می کنم؟ حالا شب رسیده و لازم نیست به همه آن کارها برگردی. می توانی برای چند دقیقه فقط حضور داشته باشی؛ صدای فنجان را بشنوی، گرمایش را میان دست هایت حس کنی و از شلوغی روز کمی فاصله بگیری.
اگر ذهنت هنوز درگیر است، نگران نباش. قرار نیست با یک مکث همه فکرها خاموش شوند. فقط می توانی میان خودت و آن ها کمی فاصله بگذاری. شاید فکرها هنوز باشند، اما تو لازم نیست همین لحظه جواب همه شان را پیدا کنی. بعضی پرسش ها وقتی صبح دوباره به آن ها نگاه می کنی، شکل روشن تری پیدا می کنند.
در این شب، برای خودت فنجانی آرامش بریز؛ حتی اگر چای واقعی در کار نیست. تصور کن گرمایی کوچک درونت پخش می شود و شانه هایت، ذره ای از بار روز را پایین می گذارند. چند جرعه نفس آرام هم می تواند همراه این مکث باشد.
چای سرد می شود و شب هم می گذرد. تو فقط لازم است لحظه اکنون را کمی آرام تر تجربه کنی.
شب بخیر! برای آرام شدن، گاهی همین یک مکث کافی است.