وزوز پشه ها یک مزاحمت عمدی نیست. این محصول نشانه‌های بیولوژیکی بسیار خاصی است که پشه‌ها، به ویژه پشه‌های ماده، را مستقیماً به سمت صورت ما هدایت می‌کند. درک دلیل آن به توضیح این که چرا گوش‌های ما در شب‌های تابستان چنین اهداف اصلی هستند، کمک می‌کند.

راز پشه های ماده‌ خونخوار

مقصر همیشه پشه ماده است. در حالی که پشه های نر از شهد و شیره گیاهان تغذیه می‌کنند، ماده‌ها برای تولید مثل به وعده‌های غذایی خون نیاز دارند. پس از جفت‌گیری، آنها برای رشد تخم‌های خود به پروتئین‌های موجود در خون نیاز دارند. بدون آن، چرخه زندگی به پایان می‌رسد.

تکامل به آنها یک ابزار حسی دقیق داده است:

آنتن‌هایی که دی‌اکسید کربنی را که ما بیرون می‌دهیم تشخیص می‌دهند

حسگرهایی برای گرمای بدن

گیرنده‌هایی برای بوی پوست

تشخیص اسید لاکتیک در عرق ما

این سیگنال‌ها در کنار هم، ما را به چراغ‌های دریایی زنده تبدیل می‌کنند. یک پشه ماده می‌تواند ما را از ده‌ها متر دورتر و حتی در تاریکی  پیدا کند.

سر انسان، منبع اصلی جذب

چرا سر؟ چون هر نفس، توده‌ای از CO۲ را آزاد می‌کند که از صورت بالا می‌رود. پشه‌ها آن مسیر نامرئی را مستقیماً به سمت بینی، دهان و گوش‌های ما دنبال می‌کنند. گرما و رطوبت اطراف گوش‌ها به علاوه پوست نازک با دسترسی آسان به رگ‌های خونی را هم باید اضافه کرد که در مجموع یک سیستم جذب کننده برای پشه ها بوجود می آورد.

تحقیقات نشان می‌دهد که تنوع باکتری‌های روی پوست، ژنتیک و حتی رژیم غذایی ما بر میزان جذابیت بوی ما برای پشه‌ها تأثیر می‌گذارد. برخی از افراد واقعاً اهداف خوشمزه‌تری هستند.

معنای پنهان وزوز

آن ناله‌ای که ما را عصبانی می کند چیزی بیش از صدای پس‌زمینه است و برای زیست‌شناسی پشه ضروری است. بال‌های ماده با فرکانس ۴۵۰ تا ۵۰۰ هرتز، تقریباً به همان اندازه صدای یک «لا» موسیقی، می‌لرزند.

این صدا عملکردهای کلیدی دارد: ارتباط، شناسایی گونه و جنسیت و علامت‌دهی به نرها. پشه‌های نر، با شاخک‌های پردار تنظیم‌شده برای این فرکانس، صدا را از دور دریافت می‌کنند. آنها با وزوز زیرتر خود پاسخ می‌دهند و یک دوئت یا همنوازی جفت‌گیری ایجاد می‌کنند؛ یک مکانیسم طبیعی که از اختلاط گونه‌ها جلوگیری می‌کند. به عبارتی دیگر پشه های نر و ماده یک گونه برای همدیگر به زبان خودشان آواز می خوانند تا یکدیگر را پیدا کنند و اشتباهی با گونه ای دیگر جفتگیری نکنند.

پشه ها همیشه و چه نزدیک گوش ما باشند یا نباشند آواز می خوانند. ما بیشتر وقتی پشه‌ها نزدیک گوش‌هایمان هستند متوجه آنها می‌شویم زیرا در این موقع است که بهتر صدایشان را می شنویم.

در واقع پشه ها بیشتر تمایل دارند روی دست ها و به ویژه پاهای ما فرود بیایند، جایی که باکتری‌ها بوهای جذابی برای پشه ها از خود ساطع می‌کنند.

وزوز ممکن است مانند شکنجه به نظر برسد، اما در واقع یک ابزار حیاتی برای بقای پشه‌ها است. متأسفانه، این بدان معناست که آواز شبانه آنها صدایی است که ما چه بخواهیم چه نخواهیم در شب‌های گرم تابستان باید بشنویم. این آواز برای پشه های نر بسیار دلنشین و زیباست اما برای ما آزاردهنده و حرص آور است.