بچهها، حتما این خبر عجیب و یه خرده ناراحتکننده رو شنیدین؛ همون خبری که سونی رسما اعلام کرده از دی ۱۴۰۶ (ژانویه ۲۰۲۸) قراره تولید دیسکهای فیزیکی برای بازیهای جدید پلیاستیشن متوقف بشه و همهچی کلا بره سمت دیجیتالی شدن. راستش خوندن این خبر ناخودآگاه منو برد تو فکر؛ اینکه تو این سالها چه دیسکهایی خریدیم، چقدر باهاشون ذوق کردیم و با کدومشون بیشتر خاطره ساختیم.
همین موضوع بهونهای شد تا با خودم فکر کنم حالا که داریم به پایان دوران دیسکها نزدیک میشیم، «خاصترین» بازی فیزیکی که تا حالا خریدم چی بوده؟
راستش من اصلا کنسولپلیر نیستم؛ برای همینم هیچوقت تو فاز خریدن دیسکهای گرون و کلکسیون کردنشون نبودم. اما بین همون معدود خریدهام، دیسک PS4 بازی Assassin's Creed Syndicate برام یه چیز دیگهست و از همه خاصتره.
یادمه سال ۹۸ بود که حدود ۳۰۰ یا ۴۰۰ هزار تومن براش پول دادم. شاید الان این عدد با تورم امروز شوخی به نظر بیاد، ولی اون موقع برای من خرید مهم و جذابی بود. گشتوگذار تو خیابونهای مهآلود لندن، اتمسفر گیرا و تاریک دوران انقلاب صنعتی و داستان دوقلوهای فرای... تجربهای بود که واقعا عاشقش بودم و برام بهترین بود.
حالا با این خبر جدید سونی، حس میکنم اون دیسک سیندیکیت گوشه اتاقم دیگه فقط یه بازی نیست؛ یه تیکه از تاریخ و یه یادگاری خاصه که ارزش معنویش برام خیلی بیشتر از قبل شده!
این برای من خیلی سوال سختیه چون تو ۱۳ سال گذشته که کاملا یه پیسی گیمر بودم و خریدهام دیجیتالی بودن، و چندتا بازی فیزیکی که برای نینتندو سوییچ گرفتم هم خیلی نکته خاصی ندارن که بخوام راجع بهش صحبت کنم.
تنها چیزی که به ذهنم میرسه، بازی Kinect Adventures هست که اولین بازی فیزیکی اورجینالی بود که من تونستم داشته باشم، اونم چون با خود جعبه کینکت باندل شده بود. به خاطر جعبه بنفشش و اینکه اولین بازی فیزیکی اورجینالم محسوب میشد، اون بازی یه جایگاه خاصی برام داره. با اینکه فکر میکنم کلا یه ساعت بازی کردم!
من شاید تا حدود دو سال پیش تمام بازیهام رو سعی میکردم فیزیکی بخرم چون حس خیلی بهتری نسبت به محصولات دیجیتالی داره. انگار چیزی که دستته، مستقیم از طرف خود ناشر و سازنده به دستت رسیده و صدای باز شدن قاب دیسک، با هیچ چیزی جایگزین نمیشه. منتهی کدوم بازی فیزیکی برام خاصتر بوده؟
احتمالا نسخه لیمیتد ادیشن بازی The Last of Us Part 2 بوده. ناتی داگ برای پارت دوم لست آو آس دو مدل استیل بوک رو طراحی کرده بود. یه مدل اسپشیال ادیشن بود که دو طرف قابش الی و ابی بودن و یه مدل لیمیتد ادیشن که فقط توی یه سری ریجن خاص منتشر شد و دو طرف قاب الی و جوئل بودن. از اونجا که ابی، کاراکتر محبوبی برام محسوب نمیشه، سراغ اسپشیال ادیشن نرفتم و تا مدت خیلی زیادی مدل لیمیتد ادیشن توی بازار ایران نیومده بود.
آخر سر تخفیفات جمعه سیاه متوجه شدم که یکی از خردهفروشیهای آلمانی توی آمازون این نسخه رو با 60 درصد تخفیف برای فروش گذاشته و من از طریق یکی از دوستام تونستم اون نسخه رو بخرم. از اونجا که توی بحبوحه کرونا هم بودیم، تقریبا یک سال طول کشید تا اون استیل بوک به دستم برسه ولی شاید یکی از ارزشمندترین نسخههای فیزیکی باشه که تا به حال خریدم.