به گزارش ایرنا، واقعه عاشورا برای مسلمانان، بهویژه شیعیان، تنها یک حادثه تاریخی نیست؛ بلکه نمادی از حقطلبی، آزادگی، مقاومت و وفاداری به آرمانهای الهی است.
از همین رو، در دهم محرم، دلهای عزادار به یاد مظلومیت سیدالشهدا(ع) و اصحابش میسوزد و سوگواری برای آنان به یک آیین عمیق ایمانی و عاطفی بدل می کند.
در جای جای خراسان رضوی به ویژه مشهد مقدس، شهر امام رضا(ع) همزمان با فرا رسیدن عاشورا، خیابانها و محلهها رنگ و بوی ماتم میگیرند.
هیاتهای عزاداری از ساعات اولیه صبح با برپایی دستهروی در خیابانها، فضای شهر را یکپارچه در غم و اندوه فرو میبرند.
در مسیر حرکت هیاتهای مذهبی، خیمههای نذورات مردم برپا و نذورات میان عزاداران توزیع میشود؛ از چای و شربت گرفته تا غذاهای نذری که به نیت اطعام عزاداران و زائران امام رضا(ع) آماده شدهاند. این صحنهها، جلوهای از همدلی، ارادت و مشارکت مردمی در پاسداشت یاد کربلاست.
در طول مسیر، عزاداران با نوای جانسوز مداحان اهل بیت(ع)، به سینهزنی و زنجیرزنی میپردازند و با هر ضربه، اندوه خود را به زبان عشق و وفاداری به نمایش میگذارند.
صدای نوحهها، فضای شهر را آکنده از حزن میکند و اشک و آه، همراه ثابت این مراسم میشود. این آیین نه تنها بازتاب سوگ عمومی، بلکه نشانهای از پیوند عمیق مردم با فرهنگ عاشورا و پیام جاودانه آن است.
پس از پایان دستهروی، هیاتها در حرم مطهر رضوی گرد هم میآیند و تا اذان ظهر به عزاداری ادامه میدهند.
صحنها و رواقهای حرم، در اوج معنویت و اندوه، شاهد حضور خیل عزادارانی است که دل در گرو نام حسین(ع) دارند. در این لحظات، اشکها بیاختیار جاری میشود و زمزمه نوحهها با فضای ملکوتی حرم درهم میآمیزد.
سپس، نماز پرشکوه ظهر عاشورا با حضور عزاداران اقامه میشود؛ نمازی که یادآور وفاداری امام حسین(ع) و یارانش به عبادت و بندگی در سختترین لحظات میدان کربلاست.
و پس از ظهر که عزاداران نفسی تازه می کنند و ذاکران و سخنرانان اهل بیت، مقتل خوانی شهادت امام حسین (ع) را در حرم و مساجد می خوانند، خیمهسوزان نمادین در خیابانهای مختلف شهر برگزار میشود.
آیینی که صحنهای نمادین از آتشزدن خیمههای اهلبیت(ع) در اروپا عاشورا را بازآفرینی میکند و بار دیگر دلها را به سوز و گداز میکشاند. این نمایش آیینی، اگرچه کوتاه است، اما پیام آن تا عمق جان مینشیند: یادآوری غربت، مظلومیت و صبر خاندان پیامبر(ص).
عاشورا در مشهد، فقط یک مراسم سوگواری نیست؛ روایت زندهای است از ایمان، عشق، حماسه و همبستگی مردمی که هر سال با شور و اندوه، پیام کربلا را دوباره در کوچهها و صحنهای شهر جاری میکنند.