به گزارش خبرگزاری آنا، سعیده طهرانچی، در ابتدای سخنان خود با اشاره به شخصیت پدر و مادر شهیدش اظهار کرد: برای پدر عزیزم که خستگی را خسته کرده بود و مرگ را میراند، رسیدن به لحظه شهادت نه یک حادثه بلکه آرزویی دیرینه بود. در این مسیر نیز چه کسی سزاوارتر از مادر عزیزمان برای همراهی در این سفر بود؛ بانویی که در تمام سالهای زندگی مشترک، یار، پشتیبان و همراه او بود و زندگی عاشقانه آنان با شهادت در کنار یکدیگر جاودانه شد.
فرزند شهید طهرانچی با اشاره به محدودیت توان انسانها در معرفی مقام شهدا افزود: هرچند بضاعت ما برای معرفی درخشش آن حیات طیبه اندک است، اما امید و تکیهگاه ما در این مسیر لطف و عنایت شهداست.
وی با استناد به آیه ۹۷ سوره نحل، «حیات طیبه» را نتیجه ایمان و عمل صالح دانست و تأکید کرد که زندگی شهدا مصداق روشن این وعده الهی است.
سعیده طهرانچی در بخش دیگری از سخنان خود به ویژگیهای شخصیتی و علمی شهید دکتر محمدمهدی طهرانچی پرداخت و گفت: پدر عزیز ما معلمی را برترین جایگاه زندگی خود میدانست و پیش از هر عنوان و مسئولیتی، خود را یک معلم میشمرد. او اندیشمندی ژرفنگر بود که علم را با ایمان درآمیخت و همه توان و دانش خود را در مسیر اعتلای علمی کشور و تقویت اقتدار ایران اسلامی به کار گرفت.
وی افزود: شهید طهرانچی باور داشت استقلال و عزت یک ملت بر پایه علم، فناوری و تربیت نسلهای توانمند بنا میشود؛ از همین رو در بالاترین سطوح علمی و مدیریتی نیز لحظهای از تلاش برای پیشرفت کشور و گشودن افقهای جدید بازنایستاد.
فرزند این دانشمند شهید با توصیف پدر خود به عنوان مدیری تحولآفرین اظهار داشت: او همواره آینده را فراتر از محدودیتهای امروز میدید و با امید، جسارت و پشتکار در مسیر تحقق آن گام برمیداشت. دغدغه مردم، بهویژه جوانان را داشت و دل در گرو رشد استعدادها و شکوفایی ظرفیتهای این سرزمین سپرده بود.
وی همچنین به ابعاد خانوادگی شخصیت شهید طهرانچی اشاره کرد و گفت: مشغلههای فراوان علمی و اجرایی هرگز او را از توجه به خانواده بازنمیداشت و ذرهای از محبت و مسئولیتپذیری او نسبت به فرزندانش کاسته نمیشد. او پدربزرگی صمیمی و دوستداشتنی بود و برق شوق در چشمان نوههایش هنگام دیدار با او، تصویری فراموشنشدنی از محبت و گرمای حضورش را به یادگار گذاشته است.
سعیده طهرانچی با اشاره به علت دشمنی بدخواهان با این شهید تصریح کرد: دشمن جنایتکار آنچه را برنتافت، حیات پربرکت و سراسر مجاهدت دانشمندی بود که عمر خویش را وقف اعتلای علمی، استقلال و اقتدار ایران اسلامی کرده بود؛ مردی که در میدان علم و فناوری میکوشید تا این سرزمین بر قلههای پیشرفت بایستد.
وی ادامه داد: پدرم خود را سرباز مکتبی میدانست که پرچمدار آن، مردی دغدغهمند نسبت به پیشرفت ایران اسلامی و عمیقاً امیدوار به جوانان این مرز و بوم بود؛ رهبری که در عرصه علم و فرهنگ، خورشید فروزان امیدبخشی و اعتماد به آینده ایران عزیز به شمار میرفت.
فرزند شهید طهرانچی در ادامه سخنان خود به فقدان رهبر شهید انقلاب اسلامی اشاره کرد و گفت: پس از شهادت پدر و مادر عزیزمان، آنچه مرهم دلهای داغدیده ما و مایه آرامش خانوادههای شهدا بود، هدایت پدرانه رهبر شهیدمان حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای بود.
وی افزود: اگر بیستوسوم خرداد ۱۴۰۴ روز فراق پدر و مادرمان بود، نهم اسفند همان سال روزی بود که احساس کردیم تکیهگاهی مستحکم و سایه بلند پدری مهربان از سر ما و این ملت کوتاه شده است. این مصیبت برای ما فرزندان شهدا نه تنها کمتر از داغ شهادت پدر و مادر نبود، بلکه زخمی عمیقتر و جانکاهتر بر جانمان نهاد.
طهرانچی با بیان اینکه هنوز باور آن داغ بزرگ برای خانوادههای شهدا دشوار است، اظهار داشت: هر بار که به آن میاندیشیم، سنگینی اندوه آن را در دل خود احساس میکنیم، اما به وعده الهی دل بستهایم و خداوند متعال را شاکریم که لطف و رحمت خود را از این ملت دریغ نکرده است.
وی ابراز امیدواری کرد که در سایه هدایت و تدبیر خلف صالح رهبر شهید انقلاب، آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای، راه نورانی امام راحل و امام شهید انقلاب با قدرت و استحکام ادامه یابد و ایران اسلامی به سوی قلههای عزت و اقتدار حرکت کند.
فرزند شهید طهرانچی در پایان سخنان خود با گرامیداشت یاد همه شهدای اسلام و انقلاب اسلامی، بهویژه رهبر شهید انقلاب، دانشمندان، سرداران و مسئولان شهید، از خانوادههای معظم شهدا تجلیل کرد و گفت: یاد و خاطره همراهان شهید حفاظت و همسایگان شهید و مظلوممان در برج اساتید سرو را نیز گرامی میداریم و از همه کسانی که در برگزاری این مراسم و پاسداشت یاد شهدا از هیچ تلاشی دریغ نکردند، صمیمانه قدردانی میکنیم.
وی با تأکید بر ضرورت ترویج فرهنگ جهاد، ایثار و شهادت، از خداوند متعال حسن عاقبت، پیروزی نهایی اسلام بر کفر و ظلم و تعجیل در فرج حضرت ولیعصر(عج) را مسئلت کرد.
انتهای پیام/