شناسهٔ خبر: 78490695 - سرویس سیاسی
نسخه قابل چاپ منبع: تسنیم | لینک خبر

سعیده طهرانچی: شهید طهرانچی مدیری تحول‌آفرین بود

دختر شهید طهرانچی گفت: شهید طهرانچی عمر خویش را وقف اقتدار علمی و استقلال کشور کرده بود.

صاحب‌خبر -

به گزارش خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری تسنیم، خانم «سعیده طهرانچی» دختر شهید «محمدمهدی طهرانچی»، در اولین سالگرد شهید طهرانچی که در حوزه هنری برگزار شد با اشاره به ویژگی‌های این دانشمند شهید اظهار داشت: پدرم معتقد بود پیشرفت یک جامعه به علم، فناوری و تربیت نسل‌های توانمند آن جامعه بر می‌گردد و در این مسیر لحظه‌ای کوتاهی نکرد.

وی افزود: شهید طهرانچی، مدیری تحول‌آفرین بود و پیشرفت کشور را فراتر از محدودیت‌ها می‌دانست. دغدغه مردم و جوانان را داشت. پدری مهربان بود که مشغله‌های کاری او را از محبت پدری دور نکرد و یادگارهای زیادی از خود گذاشت.

فرزند شهید طهرانچی گفت: شهید طهرانچی عمر خویش را وقف اقتدار علمی و استقلال کشور کرده بود. مردی که در میدان علم و فناوری می‌کوشید تا این سرزمین بر قله‌های پیشرفت بایستد. او در این مسیر خود را سرباز مکتبی می‌دانست که پرچمدار آن مردی با دغدغه پیشرفت ایران اسلامی و عمیقاً امیدوار به جوانان این مرز و بوم بود. رهبری که همواره چراغ راه مجاهدان عرصه علم و فرهنگ و خورشید فروزان امیدبخشی و اطمینان به آینده ایران عزیز بود.

دختر شهید طهرانچی یادآور شد: شهید طهرانچی خود را پیش از هر عنوان و مسئولیتی یک معلم می‌شمرد. اندیشمندی ژرف‌نگر بود که علم را با ایمان درآمیخت و همه توان و دانش خود را در مسیر اعتلای علمی کشور و تقویت اقتدار ایران اسلامی به کار گرفت. شهید طهرانچی همواره آینده را فراتر از فردا می‌دید و معلمی را برترین ویژگی خودش می‌دید.

وی ادامه داد: پس از شهادت پدر و مادر عزیزمان، آنچه مرهم دل‌های داغ‌دیده ما و مایه آرامش و دلگرمی خانواده‌های شهدا بود، وجود مبارک و هدایت پدرانه رهبر شهیدمان آیت‌الله سید علی خامنه‌ای بود. اگر بیست و سوم خرداد 1404 روز فراق پدر و مادرمان است، نهم اسفند 1404 روزی است که احساس کردیم تکیه‌گاهی مستحکم و سلامتی و سایه بلند پدری مهربان و با عظمت از سر ما و از سر این ملت کوتاه شده است. مصیبتی که برای ما فرزندان شهدا نه تنها کمتر از داغ شهادت پدر و مادر نبود بلکه زخمی عمیق‌تر و جانکاه بر جانمان نهاد که وصف آن آسان نیست.

وی ادامه داد: هنوز هم باور آن داغ بزرگ برای ما دشوار است. هر بار که به آن می‌اندیشیم سنگینی اندوه آن را در دل خویش احساس می‌کنیم.

انتهای پیام/؛