کمبود خواب در کودکان با تغییرات عملکردی مضر در بخشهایی از مغز آنها مرتبط است که در مقابله با استرس و کنترل احساسات منفی نقشی مهم دارند. طبق یافتههای دانشمندان، این ریسک در کودکان خانوادههای کمدرآمدتر پررنگتر است.
گروهی از دانشمندان عصبشناسی دانشگاه ایالتی کلرادو برای فهم بهتر شرایط اجتماعی-اقتصادی روی سلامت خواب و توسعه مغز کودکان، به مطالعه ۲۴ کودک ۵ تا ۹ ساله در نیویورک پرداختند. حدود ۳۰ درصد از این کودکان از خانوادههایی پایینتر از خط فقر آمریکا بودند.
آنها از خانوادهها میخواستند تا محیط خواب کودکان، نظم خانوادگی و زمان خواب و بیداری کودکان را گزارش دهند. پژوهشگران همچنین از مغز کودکان یک اسکن MRI تهیه کردند تا اندازه ناحیهای از مغز بهنام آمیگدال یا بادامه و قدرت اتصالات آن با دیگر نواحی مغز را بررسی کنند.
آمیگدال نقشی مهم در پردازش احساسات و میزان احساسات منفیای که یک فرد تجربه میکند دارد. سختیها و مشقات دوران کودکی میتوانند روی کارکرد آمیگدال تأثیر بگذارند.
پژوهگران دریافتند که کودکان خانوادههای کمدرآمدتر، در مقایسه با خانوادههای ثروتمندتر، شبها کمتر میخوابند و این کمبود خواب را بعداً در روز جبران میکنند. این کمبود خواب کودکان در آینده با اندازه کوچکتر آمیگدال و اتصالات ضعیفتر آن با دیگر نواحی پردازش احساسات در مغز مرتبط است.
این ارتباط بین زمانبندی و مدت خواب، و اندازه و اتصالات آمیگدال حتی در کودکان ۵ ساله نیز پیدا شد. یافتهها حاکی از آن هستند که هم زمانبندی و هم مدت خواب برای عملکرد نواحی مرتبط با پردازش احساسات در مغز مهم هستند.
نداشتن خواب کافی ریسک توسعه مشکلات سلامت روان را افزایش میدهد و همچنین تأثیری منفی روی عملکرد درسی کودکان میگذارد.
کودکان خانوادهها و محلههای کمدرآمدتر ممکن است در معرض ریسک فزاینده مشکلات سلامت روان و استرس قرار داشته باشند، زیرا محیط زندگی آنها تا حدی روی سلامت خواب اثر دارد.
در زمان کودکی، مغز با سرعت زیاد توسعه مییابد. به همین دلیل، تجربیات کودکی ممکن است آثاری مادامالعمر روی عملکرد مغز آنها داشته باشد. مشکلات کودکی این قابلیت را دارند که در تمام عمر ادامه پیدا کنند.
این یافتهها اهمیت منابع مالی خانوادهها برای رشد کودکان را نشان میدهد. پژوهشگران پیشنهاد میدهند که خانوادههای کمدرآمدتر برای کمک به توسعه عملکردهای مغز کودکهای خود و همچنین بهبود سلامت روان و نمرات درسی آنها، میتوانند از مکملهای درآمدی بهره ببرند.
پژوهشگران هنوز نمیدانند که چرا درآمد پایین با اختلال در خواب کودکان ارتباط دارد. چندین عامل میتوانند در این ارتباط دخیل باشند؛ از جمله عدم توانایی خرید یک تخت خوب، تراکم جمعیت بالا، سروصدای محلهها، نور و گرمای شدید.
یافتههای این مطالعه نشان میدهد که والدینی که در رسیدن به اهداف خود دچار مشکل هستند، سختتر میتوانند نظم خانوادگی خود را حفظ کنند. این امر ممکن است منجر به عدم ثبات در ساعات خواب و بیداری شود که به نوبه خود در کمبود خواب کودکان نقش دارد.
منبع: دیجیاتو
نظر شما