صاحب‌خبر - اگر دست‌کم یک بار با هواپیما سفر کرده باشید حتما این جمله‌ها را شنیده‌اید که: «مسافرین محترم، لطفا کمربندهای مخصوص پرواز را ببندید، پشتی صندلی را به‌حالت عمودی درآورید، میزهای جلوی خود را ببندید، پوشش نورگیر پنجره‌ها را بالا بکشید، کیف و وسایل خود را در قفسه‌های بالای سر بگذارید و تلفن و دستگاه‌های الکترونیکی را روی حالت پرواز قرار دهید.» بعضی از این موارد معقول به نظر می‌رسد. مثلا بستن کمربند ایمنی برای جلوگیری از صدمه خوردن به مسافر در صورت بروز حادثه است. نورگیر پنجره هم باید بالا باشد تا بتوانیم شرایط اضطراری مثل آتش‌سوزی موتورها و بدنه هواپیما را ببینیم. میزها هم باید بسته شود و صندلی به حالت عمودی قرار بگیرد تا درصورت لزوم مسافر بتواند به‌سرعت از آن‌جا خارج شود و سر راه دیگران قرار نگیرد. گذاشتن وسایل هم در صندوقچه‌های بالای سر به همین منظور است که هنگام فرار، مانعی برای مسافران نباشد و در صورت حادثه به اطراف پرتاب نشوند اما چرا باید تلفن همراه را خاموش کنیم یا روی حالت پرواز بگذاریم؟ تداخل امواج و بار اضافه بر شبکه دستگاه‌های الکترونیک شخصی در همان باند فرکانس سیستم‌های ارتباطی و ناوبری هواپیما علایمی را ایجاد می‌کنند که به آن تداخل الکترومغناطیسی گفته می‌شود. فناوری دیجیتالی که اکنون استفاده می‌شود، بسیار پیشرفته‌تر از برخی فناوری‌های قدیمی آنالوگ است که ۶۰ سال پیش از آن بهره می‌بردیم. در سال ۱۹۹۲ اداره هواپیمایی فدرال ایالات متحده آمریکا و شرکت بوئینگ طی مطالعه‌ای مستقل، تداخل استفاده از دستگاه‌های الکترونیکی روی کار هواپیما را بررسی کردند و در مراحل غیربحرانی پرواز، هیچ مشکلی برای استفاده از رایانه‌ها یا دیگر دستگاه‌های الکترونیکی شخصی مشاهده نکردند. منظور از مراحل بحرانی؛ صعود و فرود پرواز است که باید در این دو موقعیت، آنتن تلفن قطع باشد، یعنی تلفن خاموش یا روی حالت پرواز قرار گیرد. کمیسیون ارتباطات فدرال ایالات متحده پهنای باند فرکانسی اختصاصی برای استفاده‌های مختلف مانند تلفن همراه، مسیریابی و ارتباطات هواپیما ایجاد کرده است تا با هم تداخل نداشته باشند. دولت‌های سراسر جهان هم سیاست‌های مشابهی در پیش گرفته‌اند. بر این اساس از سال ۲۰۱۴ در اتحادیه اروپا روشن‌ماندن وسایل الکترونیکی درطول پرواز مجاز است، اما هنوز یک مشکل وجود دارد؛ تداخل زمینی. مجموعه‌ای از آنتن‌های زمینی، شبکه‌های بی‌سیم را به هم متصل می‌کند. اگر مسافرانی که بر فراز این شبکه‌های زمینی پرواز می‌کنند همگی از تلفن خود استفاده کنند، بارگیری این شبکه‌ها بیش از اندازه می‌شود که باعث بروز مشکل خواهد شد. خطر صحبت با تلفن در هواپیما به هر حال راهکار عاقلانه آن است که تا زمان حل‌شدن مشکلات شبکه، استفاده از تلفن همراه داخل هواپیما محدود شود. اکنون بیشتر خطوط هوایی خدمات اینترنت بیسیم به مشتریان‌شان ارائه می‌دهند که مسافران هنگام پرواز می‌توانند از تلفن همراه خود برای برقراری ارتباط استفاده ‌کنند. با این حال کارشناسان استفاده از تلفن همراه در طول پرواز را دردسرساز اعلام می‌کنند. تصور کنید ۲۰۰ نفر به‌صورت همزمان با تلفن صحبت کنند! این موضوع باعث وقوع خطرات و مشکلاتی مانند رعایت نکردن الزامات ایمنی توسط مسافر، جنگ اعصاب و درگیری با دیگران و اخلال در کارهای خدمه می‌شود. خلاصه آن که استفاده از تلفن هنگام پرواز روی کار هواپیما تاثیر منفی نمی‌گذارد اما هنگام برخاستن و نشستن هواپیما بهتر است تلفن همراه و لوازم الکترونیکی را در حالت پرواز قرار داد یا خاموش کرد تا جلوی خطرات احتمالی گرفته شود. در تهیه این مطلب از «ایندیپندنت» کمک گرفتیم∎​