به دانشگاههای علوم پزشکی گفته شد که مراکز درمان ناباروری منطقه خود را دعوت به قرارداد کنند و به عبارتی دانشگاه از مراکز خدمات درمان ناباروری خرید خدمت میکرد و زوجها در مرکز ناباروری خدمت دریافت میکردند و درصدی از هزینهها در قالب این بسته حمایتی به مراکز پرداخت میشد. همچنین اطلاعات مراجعین و نوع خدمت دریافتی در سامانه وزارت بهداشت ثبت و با تامین اعتبارات، هزینهکرد مراکز طرف قرارداد پرداخت میشد.وی ادامه داد: به طور کلی خدمات درمان ناباروری شامل ویزیت، پاراکلینیک، دارو و لوازم مصرفی و اقدامات تشخیصی و درمانی برای زوجین مبتلا به ناباروری اولیه و ثانویه که توسط بیمههای پایه در سامانه آنها نشاندار شدهاند، است. در عین حال هر سال هم خدماتی را به بسته خدمتی تعریف شده، اضافه کردیم. به عنوان مثال اگر در سال اول اعلام کرده بودیم که 80 درصد هزینه دو سیکل IVF را تحت پوشش قرار میدهیم، سال بعد این میزان را افزایش داده یا خدمات دیگری را به آن اضافه کردیم. به طوری که در حال حاضر بُعد و عمق حمایتی را در این بسته ارتقاء دادیم. در سال 1399 سه سیکل IVF، سه سیکل IUI، سه سیکل انتقال با جنین فریز، عمل میکروتسه و تسه برای مردان، یک آزمایش AMH، خدمات فریز و ذوب را تحت پوشش 90 درصدی وزارت بهداشت قرار دادیم و سهم مردم 10 درصد هزینههای داخل مرکز را میپرداختند. سقف و میزان پوشش حمایتی در کلیه مراکز خصوصی و دولتی90 درصد مبلغ خدمت در بخش دولتی بود.عابدینی گفت: همزمان با این اقدام مراکز درمان ناباروری دولتی در حال توسعه است تا دسترسی جغرافیایی مردم را فراهم کنیم. پیش از آغاز این طرح در سال 94 تنها 17 مرکز درمان ناباروری دولتی در کشور داشتیم و اکنون حدود 40 مرکز درمان ناباروری دولتی داریم و برای برخورداری همه استانها از خدمات دولتی، این تعداد به 45 مرکز تا سال 1402 در حال افزایش است. بنابراین قرار است پنج مرکز دیگر به این مراکز اضافه شود. همچنین در برنامه توسعهای مصوب در قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت مقرر شده تا کلیه دانشگاههای علوم پزشکی کشور که مرکز ناباروری ندارند یک مرکز درمان ناباروری هر چند با خدمات محدودتر راهاندازی کنند. در این مراکز حداقل 85 درصد از زوجهای نابارور خدمات درمانی مورد نیاز خود را دریافت میکنند.کارشناس برنامه درمان ناباروری وزارت بهداشت در ادامه صحبتهایش در زمینه پوشش بیمه خدمات درمان ناباروری، گفت: طبق ماده 43 قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت پوشش بیمهای خدمات ناباروری به عنوان یکی از مهمترین برنامههای وزارت بهداشت مطرح و زیر ساختهای ارائه خدمات و قرارداد با بیمههای پایه در مراکز ناباروری دولتی فراهم شد.عابدینی در ادامه صحبتهایش به اقدام دیگری که برای حمایت از زوجهای نابارور در نظر گرفته شده، اشاره و اظهار کرد: از شهریور سال 1399، بر اساس تبصره 16 قانون بودجه، وزارت بهداشت و بانک مرکزی، مکلف شدند دستورالعمل تسهیلات اعطایی را تدوین کرده و از اعتبارات توزیع شده به بانکها در خصوص اعطای تسهیلات قرضالحسنه به زوجهای نابارور اقدام کنند.وی تاکید کرد: البته شرایط پرداخت وام در قالب ضوابط بانکها است. طبق این طرح تسهیلات درمان ناباروری به سه گروه از زوجهایی که خواستار درمان ناباروری هستند، تعلق میگیرد؛ زوجهایی که به خدمات اهدا نیاز دارند، زوجهایی که لازم است از داروهای درمانی که وارداتی بوده و تحت پوشش بیمه قرار ندارند، استفاده کنند و زوجهایی با حاملگیهای پرخطر و پرهزینه که به درمانهای IVF و ICSI نیاز دارند. کارشناس برنامه درمان ناباروری وزارت بهداشت گفت: متقاضیان با دریافت معرفینامه از مرکز ناباروری تحت درمان که به یکی از موارد فوق اشاره دارد، به دانشگاه علوم پزشکی محل سکونت مراجعه کرده و اقدامات اداری برایشان انجام میشود. واجدین شرایط وام، باید بیمه پایه داشته
باشند.
سایر شرایط از قبیل شرط سن کمتر از 45 سال، تابعیت ایرانی و شرایط بانک را اعم از ضامن و... دارا باشند. تاکید میکنم که حتی اگر خدمات درمانی را در شهر دیگری دریافت میکنند، با گرفتن معرفینامه از آن مرکز درمان ناباروری، تقاضای وام به معاونت درمان دانشگاه محل سکونت باید ارائه شود.عابدینی درباره شرایط دریافت وام از سوی زوجهای نابارور، تاکید کرد: میزان کلی اعتبارات برای اعطای وام مشخص بوده و هر زوج فقط یکبار میتواند از این وام استفاده کند. وظیفه معرفی متقاضی به بانک عامل در سقف کلی سهمیه استان و سقف فردی تسهیلات برای متقاضی بر عهده کارشناسان ما در معاونت درمان دانشگاههای علوم پزشکی است. بازپرداخت اقساط تسهیلات حداکثر 60 ماه (5 سال) و با نرخ کارمزد 4 درصد در سال
است.