شناسهٔ خبر: 14928846 - سرویس گوناگون
نسخه قابل چاپ منبع: روزنامه ایران | لینک خبر

کنترل خشم را به فرزندتان بیاموزید

صاحب‌خبر - خشم قدرتمندترین و البته ویرانگرترین حسی است که انسان تجربه می‌کند. به همین دلیل باید شیوه‌های مدیریت خشم را از همان کودکی به فرزندتان بیاموزید تا از نیروی خشم نه برای تخریب، که برای تغییر استفاده کند. اگر می‌خواهید فرزندتان در کودکی منطقی و مسلط به خود رفتار کند و در بزرگسالی فردی آرام و با تدبیر باشد، با این روش‌ها کنترل خشم را به او بیاموزید: به فرزندتان نگویید که نباید عصبانی شود. چرا که عصبانیت یکی از احساسات طبیعی انسان است که پنهان کردن آن یا فرو خوردن آن موجب آسیب‌های جسمانی و روحی می‌شود. به جای آن، به فرزندتان یاد بدهید چطور عصبانیت خود را ابراز کند که نه به خودش آسیبی برسد، نه دیگران. بهترین الگوی فرزندتان شما هستید. بنابراین قبل از هر چیز روی خودتان کار کنید تا خشمتان را در جای درست، با شدت درست و با ابزار مناسب نشان دهید. به هر بهانه کوچکی سر او داد نزنید و سعی نکنید با پرخاش، آسیب زدن به او یا اشیای خانه و رفتارهای خشن او را وادار به کاری کنید. حل مسأله را جایگزین رفتارهای پرخاشگرانه کنید. به او یاد بدهید که هر گاه خشم او برانگیخته شد، چند نفس عمیق بکشد، یک بار مشکل را در ذهن خود مرور کند و در نهایت به این فکر کند که چه کاری باید انجام داد. با او بازی جمله‌سازی درباره احساسات انجام دهید. تمرین کنید تا به جای متهم کردن اطرافیان یا تفسیرسازی از رفتار دیگران، به احساسات خود و برداشت‌هایش رجوع کند. این بازی را هم در وضعیت‌های آرام و هم در وضعیت‌های عصبانی انجام دهید. جملات هر دو شما باید این‌گونه باشد: «من حس می‌کنم...»، «برداشت من این بود که...»، «احساس بدی دارم چون فکر می‌کنم...». فضاهایی برای تخلیه خشم او در نظر بگیرید تا وقتی عصبانی شد به آنجا برود و کارهای مشخصی را انجام دهد. مثلاً زیر دوش آب سرد برود، در اتاقش را ببندد و عصبانیتش را سر بالش خالی کند، به حیاط برود و 10 دقیقه قدم بزند، در دفتر عصبانیت‌ها، علت ناراحتی‌اش و احساسات خود را بنویسد و بعد ورق را پاره کند و کارهایی از این دست. اگر با عصبانیت فرزندتان مواجه شدید، آرامش‌تان را حفظ کنید و مانع از تخریبگری او شوید. وقتی کمی آرام شد، با او درباره عاملی که عصبانی‌اش کرده، برداشتی که از ماجرا داشته و شیوه‌های متفاوت نگاه کردن به مشکل صحبت کنید. خیلی وقت‌ها ما عصبانی می‌شویم چون مشکل را شخصی می‌کنیم، بهمان برمی خورد یا تفسیر اشتباهی از مشکل داریم. به فرزندتان یاد بدهید که او حق دارد عصبانی باشد، بغض کند یا احساس بدی داشته باشد اما نباید با این احساس به خودش یا دیگران آسیب جسمی یا احساسی وارد کند.