به گزارش خبرگزاری آریا، سهم دستمزد نیروی کار در هزینههای بنگاههای اقتصادی در ایران اندک است و روندی کاهنده دارد، اما به سوژه اصلی چانهزنی کارفرمایان تبدیل شده است.
در سال 1376سهم دستمزد در سبد هزینه تولیدکنندگان 13.2درصد بود که هم اکنون به کمتر از 10درصد کاهش یاقته است و حتی برخی برآوردها آنرا 5درصد ارزیابی کردهاند.
دستمزد ناچیز نیروی کار باعث میشود که تقاضای موثر کم باشد؛ و چنانچه شاهدیم، مشکل عمده تولیدکنندگان عدم وجود خریدار کافی است که با سیاست سالهای اخیر در کاهش ممتد پرداختهای انتقالی؛ کمتر هم شده است.
در اقتصادهای صنعتی درصد سهم نیروی کار در هزینه بنگاههای تولیدی 15تا 30درصد و در بخش خدمات بیش از 50درصد است، و یک مقایسه ساده نشان میدهد که در ایران دستمزد نیروی کار کمتر از استانداردها است.
به گزارش تسنیم، نیروی کار که دستمزد دریافت میکند، همزمان در بازار مصرف در نقش مصرفکننده و خریدار هم ظاهر میشود و کم بودن دستمزدها باعث حذف کارگران از بازار مصرف و در نتیجه کاهش تقاضای کل و در نهایت متضرر شدن بنگاهها میشود. بنابراین در تعریف اندک دستمزدها، هم کارگران و هم کارفرمایان در بلندمدت زیان میبینند.
-->
نظر شما