«دیروز دوستی بخشی از نقل‌قولی در کنفرانس مطبوعاتی من در سال 2004 را برایم فرستاد. آن جا گفته بودم که می‌دانم روزهای بد از راه خواهند آمد. این را دقیقا پس از قهرمانی در لیگ قهرمانان با پورتو گفته بودم: روزی نتایج بد از راه می‌رسند و با همین صداقت و وقار با آنها روبه‌رو می‌شوم که پس از قهرمانی در اروپا روبه‌رو شدم. مقاومت خوبی داشتم و 11 سال این لحظه را به تعویق انداختم.» در اوج بودن در فوتبال آن هم برای 11 سال کار بسیار دشواری است. باید مربی‌ای در سطح الکس فرگوسن باشید تا بتوانید 11 سال را در بهترین سطح فوتبال دنیا سپری کنید و هرگز موقعیت شما به خطر نیفتد.
اما این اتفاق برای مردی که وقوع چنین حادثه‌ای را پیش‌بینی کرده و آن را به تعویق انداخته بود، بالاخره رخ داد ژوزه مورینیو از سرمربی‌گری چلسی اخراج شد.

آن روز که آقای خاص در کنار زمین بر سر اوا کارنیرو، پزشک تیم چلسی در همان بازی ابتدایی فصل فریاد می‌کشید، شاید فکرش را هم نمی‌کرد که سه روز پیش از راه برسد. بازیکنان، کادر فنی و حتی تماشاگران حاضر در استمفوردبریج لندن بازی را رها کردند و نظاره‌گر برخوردهای عجیب‌وغریب مورینیو با کارنیرو بودند. کارنیرو معتقد بود که ادن هازارد باید تعویض شود و مورینیو به‌شدت با این تصمیم پزشک تیم مخالفت کرد. او پس از آن برخورد از حضور کارنیرو در کنار زمین جلوگیری کرد و چند هفته بعد نیز، پزشک جبل‌الطارقی چلسی از این تیم جدا شد. روزهایی که کارنیرو از چلسی جدا شد، مورینیو و تیمش در باتلاقی افتاده بودند که خروج از آن چندان آسان به نظر نمی‌رسید. در مقابل کارنیرو پس از خروج از جمع آبی‌پوشان لندنی زندگی بهتری را سپری کرد. او علیه مورینیو و باشگاه به‌خاطر رفتارشان شکایتی تنظیم و چندی بعد نیز در مراسمی که هیچ‌یک از اعضای کنونی باشگاه چلسی حضور نداشتند، ازدواج کرد.

«حس می‌کنم به کارم خیانت شده است. زمانی که برخی بازیکنان در سطح خودشان بازی نمی‌کنند، شرایط سخت می‌شود... من در تمرینات هیچ‌گله‌ای از آنها ندارم، اما وقتی می‌بینم نمایش آنها در بازی، با چیزی که تمرین نشان می‌دهند متفاوت است، همه‌چیز خسته‌کننده می‌شود.» این آخرین جملات مورینیو پیش از اخراج از چلسی بود. او این حرف‌ها را در کنفرانس خبری پس از بازی با لستر به زبان آورد. مورینیو در طول هفته‌های پس از درگیری با کارنیرو، همواره از همه انتقاد کرد. او به ترکیب تیم قهرمان فصل قبل دست نزد و حتی در فصل جدید بازیکنان زیادی برای تقویت تیم نگرفت. او مطمئن بود با قرارداد چهار ساله‌ای که به‌تازگی آن را منعقد کرده بود، قصد دارد مانند فرگوسن و ونگر سال‌ها در چلسی بماند، اما همه‌چیز به بازیکنانی بستگی داشت که بسیاری از آنان مورینیو را نمی‌خواستند.

روزی که آقای خاص تصمیم گرفت از واژه «خیانت» برای برخی بازیکنانش استفاده کند، خود از همه بهتر می‌دانست که دیگر روی نیمکت چلسی نخواهد نشست. مورینیو درباره حرف‌هایش به دقت فکر کرده بود. او آن روز خاص‌تر از هر روز روی صندلی کنفرانس خبری نشست و در حالی که آرزوهایش را بر باد رفته می‌دید، از خیانت حرف زد. اما گویا مورینیو فراموش کرده بود که دقیقا خیانت به او از همان روزی آغاز شد که اوا کارنیرو را در مقابل چشم تماشاگران و بینندگان تلویزیونی مورد حمله و تحقیر قرار داد. او این اواخر مردی به نظر می‌رسید که دیگر فوتبال را دوست نداشت. گویا آه «اوا» آقای خاص را گرفته بود...