گروه ادب و هنر: نیما طباطبایی در واکنش به توقیف فیلم مستند خود درباره زنده یاد ناصرحجازی گفت: «در مستند من هیچ توهینی به امیر قلعه‌نویی نشده است و وکیل خانواده حجازی به‌دنبال کارهای حقوقی این مستند می‌رود و در پی رفع آن است.» نهمین دوره جشنواره سینما‌حقیقت از ۲۲ آذر با پخش آثاری متفاوت شروع شده است و اکران یک فیلم مستند درباره ناصر حجازی، دروازه‌‌بان تیم ملی ایران حاشیه‌های فراوانی ایجاد کرده است. فیلم «من ناصر حجازی هستم» در زادروز این دروازه‌بان در گروه سینمایی هنر و تجربه به نمایش درآمده بود و به علت حضور دومین دروازه‌بان قرن آسیا در این فیلم، طرفداران فوتبال و سینما با یکدیگر گرد هم آمدند و رکورد حضور تماشاگر برای یک فیلم مستند را شکستند. این اثر به تهیه‌کنندگی امیر رفیعی و کارگردانی نیما طباطبایی تولید شده و مورد شکایت امیرقلعه‌نویی مربی سابق استقلال تهران قرار گرفته است و بنابرحکم مراجع قضایی پروانه نمایش این فیلم را لغو کردند. به نظر این اتفاق برای اولین‌بار در تاریخ اکران سینما می‌افتد و زنگ خطر را برای دیگر آثار هنری به صدا درآورده است. زیرا یک شخص توانست پروانه نمایش یک فیلم را با یک شکایت لغو کند و جلوی نمایش عمومی آن را بگیرد. حمید توسلی، وکیل امیر قلعه‌نویی در این‌باره گفت: «آقایان در فیلم به جای آنکه به زندگینامه مرحوم حجازی بپردازند بیشتر به شخصیت امیر قلعه‌نویی پرداختند و در فیلم از تکنیک سفید و سیاه استفاده کردند.» از سوی دیگر آتیلا حجازی فرزند ناصر حجازی در واکنش گفت: «هیچ موضوعی علیه او نیست و فکر می‌کنم ایشان توهم توطئه و بزرگ‌بودن دارد. من فیلم را به‌طور کامل دیدم و هیچ چیزی علیه ایشان وجود ندارد. واقعا از این اتفاقات متعجبم و باید بگویم خنده‌دار است.»
علی موسوی، بازیکن پیشکسوت استقلال هم گفت: «من یک ماه پیش دیدم که هجمه‌ای درباره این فیلم ایجاد‌شده و یک جو عجیبی شکل گرفته ولی دیشب (دوشنبه) که فیلم را تماشا کردم، دیدم آن چیزی که می‌گفتند، نبود و آن هجمه‌ها خیلی مرتبط نبود. آن چیزی که من دیدم این بود که بیشتر بحث‌های فیلم، مستند به روزنامه‌های قدیم بود و مانورها براساس آنها بود. من توهین مستقیمی به قلعه‌نویی ندیدم که در این فیلم شده باشد. کلا فیلم براساس روزنامه‌ها بود. مثلا یک جاهایی در مورد پورحیدری بود که چرا پشت ناصر حجازی در فلان مقطع درنیامده است. یا بحثی درباره برومند و زرینچه بود. کلا مبنای فیلم بر این اساس بود و من کلا توهین خاصی در آن ندیدم.»