نادره حکیم‌الهی ۲ اسفند ۱۳۴۰ در شیراز به دنیا آمد و از همان سال‌های کودکی به نقاشی علاقه داشت. او یک خواهر کوچک‌تر به نام لیلی دارد.
به گزارش روز نو فضای هنری خانواده نیز در شکل‌گیری این علاقه بی‌تأثیر نبود؛ پدرش خطاط بود و عمویش به‌صورت حرفه‌ای در هنر خاتم‌کاری فعالیت می‌کرد. علاقه او به نقاشی از سوی خانواده مورد توجه و تشویق قرار گرفت و همین زمینه، بعد‌ها مسیرش را به سمت فعالیت جدی‌تر در هنر هموار کرد.
ازدواج نادره حکیم الهی و حمید علیدوستی
نادره حکیم الهی و حمید علیدوستی از سال‌های جوانی زندگی مشترک خود را آغاز کردند؛ نادره مسیر هنری خود را دنبال می‌کرد و حمید علیدوستی نیز سال‌ها در فوتبال حرفه‌ای ایران حضور داشت. بخش مهمی از زندگی مشترک آنها با دوران بازی و سپس مربیگری حمید علیدوستی هم‌زمان بود و او در میانه دهه ۱۳۶۰ مدتی نیز برای فوتبال به آلمان رفت. جزئیات زیادی درباره نحوه آشنایی و مراسم ازدواج این زوج منتشر نشده است. درباره «علت جدایی پدر و مادر ترانه علیدوستی» نیز سند معتبر یا اظهارنظر مستقیمی از اعضای خانواده وجود ندارد و منابع قابل اتکا چنین جدایی‌ای را تأیید نکرده‌اند.
حمید علیدوستی در ماه‌های پایانی زندگی با سرطان پروستات و سرطان استخوان درگیر بود و سرانجام در ۱۰ آبان ۱۴۰۵ بر اثر ایست قلبی در بیمارستان عرفان نیایش تهران درگذشت.
فرزندان نادره حکیم الهی
برای کسانی که می‌پرسند مادر ترانه علیدوستی کیست، باید بگوییم نادره حکیم‌الهی و حمید علیدوستی دو فرزند به نام‌های ترانه و پویان داشتند. ترانه علیدوستی، متولد ۲۲ دی ۱۳۶۲ در تهران، با بازی در فیلم «من، ترانه ۱۵ سال دارم» به سینمای ایران معرفی شد و بعد‌ها به‌عنوان بازیگر و مترجم شناخته شد. فرزند دیگر این خانواده، پویان علیدوستی، در اسفند ۱۳۸۳ و در ۱۶ سالگی بر اثر حادثه چهارشنبه‌سوری درگذشت. این اتفاق یکی از تلخ‌ترین تجربه‌های خانواده آنها بود و ترانه نیز در سال‌های بعد در برخی گفت‌و‌گو‌ها و نوشته‌هایش به فقدان برادرش اشاره کرده است.
آغاز فعالیت هنری نادره حکیم‌الهی
نادره حکیم‌الهی که از کودکی به نقاشی علاقه داشت، در ۱۷ سالگی تجربه‌ای داشت که بعد‌ها آن را یکی از عوامل مؤثر در گرایشش به مجسمه‌سازی دانست. در مصاحبه نادره حکیم الهی، او از بازدیدش از موزه لوور گفته است؛ جایی که نخستین بار با مجسمه‌ای سنگی روبه‌رو شد که پیکر انسان را زیر پوششی شبیه حریر نشان می‌داد و همین اثر برایش این پرسش را ایجاد کرد که چگونه می‌توان چنین ظرافتی را با سنگ ساخت. حکیم‌الهی بعد‌ها گفته بود که امروز با تکنیک اجرای چنین آثاری آشناست و احتمال می‌دهد همان مواجهه اولیه او را به سمت مجسمه‌سازی هدایت کرده باشد.
او از سال ۱۳۶۳ فعالیت هنری خود را جدی‌تر دنبال کرد و در کلاس‌های طراحی و نقاشی آیدین آغداشلو شرکت کرد. در سال ۱۳۶۸ سفالگری را نزد عبدالله مهری آموخت و چند سال بعد به سمت مجسمه‌سازی رفت. از سال ۱۳۷۶ آموزش این رشته را آغاز کرد و به‌تدریج مجسمه‌سازی به بخش اصلی فعالیت حرفه‌ای او تبدیل شد.
مجسمه‌سازی و علاقه به کار با سنگ
حکیم‌الهی در دوره‌های مختلف برای ساخت مجسمه از موادی مانند گل، سنگ، برنز و پاپیه‌ماشه استفاده کرده است، اما در سال‌های بعد تمرکز بیشتری بر کار با سنگ داشت. بسیاری از آثار او با محوریت پیکر و حالات انسان شکل گرفته‌اند و فرم‌های انسانی در کارهایش اغلب ساده و خلاصه می‌شوند تا تأکید اصلی روی حالت و مفهوم اثر باقی بماند.
این توجه به فیگور انسانی هم در مجسمه‌های او دیده می‌شود و هم در نقاشی‌هایش؛ به همین دلیل بخش قابل توجهی از آثار نادره حکیم‌الهی در حوزه هنر فیگوراتیو قرار می‌گیرد.
نمایشگاه‌های نادره حکیم‌الهی
حضور نادره حکیم‌الهی در نمایشگاه‌های هنری از اواخر دهه ۱۳۷۰ جدی‌تر شد. در سال ۱۳۷۸ مجسمه‌های گلی او در نگارخانه سعدآباد و آثار سنگ و گلش در نگارخانه نیاوران به نمایش درآمد. نخستین نمایشگاه انفرادی ثبت‌شده او نیز با عنوان «فیگور‌های سنگی» در سال ۱۳۸۲ در نگارخانه آتبین برگزار شد.
او در سال‌های بعد مجموعه‌های مختلفی از مجسمه و نقاشی خود را در گالری‌ها و مراکز هنری به نمایش گذاشت. «مجسمه‌های سنگ و برنز»، «رویا‌های زمینی»، «سایه‌ها» و «جغدها، فرشته‌ها، پرنده‌ها» از جمله نمایشگاه‌های انفرادی او هستند. حکیم‌الهی در نمایشگاه‌ها و رویداد‌های گروهی مانند «صد اثر صد هنرمند»، «هفت نگاه» و آرت اکسپو نیز حضور داشته است.
مجموعه نقاشی «پناهنده»
یکی از مجموعه‌های نادره حکیم‌الهی در حوزه نقاشی، «پناهنده» است که در سال ۱۳۹۶ در گالری سایه به نمایش درآمد. این مجموعه شامل ۱۰ تابلو بود و با محوریت مهاجرت، جنگ، ترس، خشونت و تلاش انسان برای بقا شکل گرفت.
در این آثار نیز پیکر انسان عنصر اصلی تصویر است و حکیم‌الهی از فیگور‌های انسانی برای بیان فضای ناآرام و پرتنش مجموعه استفاده کرده است. «پناهنده» نشان می‌دهد که نقاشی در کنار مجسمه‌سازی همچنان بخشی از فعالیت هنری او باقی مانده است.
ساخت سردیس مشاهیر
بخشی از فعالیت حرفه‌ای نادره حکیم‌الهی به ساخت سردیس و آثار حجمی برای فضا‌های عمومی اختصاص دارد. در سال ۱۳۹۵ سردیس چهره‌هایی مانند محمدعلی مجتهدی گیلانی، محمود بهزاد، مجید سمیعی، فریدون پوررضا، موسی نامجو و محمدحسین امین‌الضرب توسط او ساخته شد.
شماری از این آثار در فضای عمومی منطقه آزاد انزلی نصب شدند و بخشی از فعالیت او خارج از فضای گالری و نمایشگاه را شکل دادند.
نگارخانه الهی و فعالیت در گیلان
نادره حکیم‌الهی در کنار خلق آثار هنری، در فعالیت‌های تجسمی گیلان نیز حضور داشته است. او از اعضای هیئت مؤسس انجمن هنر‌های تجسمی گیلان است و نگارخانه الهی را در رشت راه‌اندازی کرده است. تأسیس آموزشگاه آزاد هنر‌های تجسمی «کانون هنر» نیز در سوابق حرفه‌ای او دیده می‌شود.
کارنامه او در طول این سال‌ها شامل نقاشی، مجسمه‌سازی، سفالگری، آموزش هنر، مدیریت نگارخانه، حضور در نمایشگاه‌ها و ساخت آثار شهری بوده است.
در چهارمین جشنواره هنر‌های تجسمی فجر نیز فیلمی با عنوان «رویا‌های سنگی» درباره زندگی و فعالیت هنری نادره حکیم‌الهی به نمایش درآمد. او در یازدهمین جشنواره هنر‌های تجسمی فجر نیز در بخش «چارسوی هنر» حضور داشت و لوح سپاس این بخش را به نمایندگی از گالری‌های شهرستانی دریافت کرد.