فرارو- تجربه تاریخی رویارویی ایالات متحده با بحرانهای بینالمللی نشان میدهد که توسل به گزینه نظامی اغلب با محاسبات نادرست همراه بوده و خشونت جنگ نهتنها اراده مقاومت را از بین نمیبرد، بلکه حلوفصل بحرانها را به بنبست میکشاند.
به گزارش فرارو به نقل از نشریه فارن افرز، نمونه عراق گواه این واقعیت است؛ اشغال نظامی سال ۲۰۰۳ اگرچه با وعده ایجاد ثبات آغاز شد، اما به سالها ناامنی، تقویت نیروهای افراطی و تحمیل هزینههای سنگین جانی و مالی برای واشنگتن و منطقه ختم شد.
در قبال ایران نیز تجربه اخیر نشان داد که اقدام نظامی مشترک آمریکا و اسرائیل قادر به متوقف کردن توان راهبردی یا تغییر ساختار سیاسی تهران نبوده است.
بر اساس تحلیل این نشریه، ورود به فاز درگیری مستقیم نتوانست به نتایج مطلوب طراحان آن منجر شود؛ در مقابل، توان بازدارندگی و موقعیت ژئوپلیتیک ایران نشان داد که هرگونه ماجراجویی نظامی به سرعت هزینههای سنگینی را به زیرساختهای نظامی و انرژی حامیان واشنگتن در منطقه تحمیل میکند.
فارن افرز با اشاره به ابعاد اقتصادی هرگونه تقابل نظامی تصریح میکند که آسیبپذیری سامانههای راداری، پایگاهها و خطوط ارتباطی طرف مقابل در کنار اختلال در شاهراههای تأمین انرژی و مواد اولیه صنایع جهانی، ثابت کرد که تصور پیروزی سریع و کمهزینه یک خطای محاسباتی بزرگ است.
به باور نویسنده، سیاست خارجی واشنگتن بارها میان توهم تسلیم کامل طرف مقابل و هزینههای ویرانگر رویارویی نظامی گرفتار شده است؛ در حالی که هزینههای سهمگین درگیری، عملاً گزینههای مداخلهجویانه آمریکا را به بنبست رسانده است.