بازار نفت در روزهای اخیر بار دیگر به میدان جنگ روایت‌ها میان تهران و واشنگتن تبدیل شده است. همزمان با انتشار گزارش‌هایی درباره پیشرفت مذاکرات و احتمال توافق، قیمت نفت تحت‌تأثیر امید به کاهش تنش‌ها واکنش نشان داده؛ اما مواضع رسمی ایران نشان می‌دهد هنوز توافقی شکل نگرفته و اختلاف‌ها پابرجاست. تهران تأکید دارد بازگشایی تنگه هرمز، نه با فضاسازی رسانه‌ای و وعده‌های مبهم، بلکه با تحقق مطالبات مشخص ایران امکان‌پذیر خواهد بود. روز دوشنبه، قیمت نفت برنت ۷/۶۳ درصد سقوط کرد و به ۱۰۴/۷۷ دلار رسید؛ نفت آمریکا نیز ۷/۳۶ درصد ارزان شد و روی ۹۶/۴۶ دلار ایستاد. رویترز گزارش داد که امید به پیشرفت مذاکرات و تثبیت عرضه نفت خاورمیانه، عامل اصلی این افت بوده است. این واکنش نشان داد انتشار اخبار دیپلماتیک حتی پیش از دستیابی به توافق، می‌تواند بازار انرژی را به‌شدت تحت‌تأثیر قرار دهد. اما کارشناسان آمریکایی نیز نسبت به خوش‌بینی شتاب‌زده هشدار داده‌اند. پاول مولچانوف، تحلیلگر مؤسسه ریموند جیمز، با اشاره به تجربه «امیدهای کاذب» ماه‌های گذشته، بر ضرورت تردید در تحقق توافق تأکید کرد. جووانی استاونانو، تحلیلگر یوبی‌اس نیز حساسیت شدید بازار نفت به هر خبر خاورمیانه را یادآور شد. گلدمن ساکس هم هشدار داده است که تداوم اختلال عرضه می‌تواند قیمت برنت را در سال ۲۰۲۷ به  140دلار برساند.
در چنین فضایی، سرلشکر محسن رضایی، دبیر شورای‌عالی امنیت ملی کشورمان در ۳ نوامبر پاسخ آمریکا به مطالبات تهران را قانع‌کننده ندانست و تأکید کرد، تنگه هرمز تنها پس از پاسخ صریح و اجرای کامل شروط هفت‌گانه ایران بازگشایی خواهد شد. این شروط شامل پایان محاصره دریایی، رفع تحریم‌های نفتی، آزادسازی دارایی‌های مسدودشده، جبران خسارت‌های جنگی و خروج نیروهای آمریکایی است. نکته اینجاست که افت مقطعی قیمت نفت، نشانه توافق نیست؛ بازگشایی تنگه هرمز به تحقق تعهدات وابسته است، نه فضاسازی رسانه‌ای و وعده‌های واشنگتن.