به گزارش جماران، دو مقاله در مجله فارین پالیسی و وال استریت ژورنال، اختلاف نظر در داخل ایالات متحده در مورد نحوه برخورد با روسیه و جنگ آن علیه اوکراین را آشکار کرد.
در حالی که آدریان کاراتنیکی، محقق و تحلیلگر سیاسی آمریکایی، نسبت به نفوذ روزافزون چهره‌های آمریکایی که روایت‌های کرملین را ترویج می‌دهند، هشدار می‌دهد، سناتور جمهوری‌خواه میچ مک‌کانل معتقد است که امتیاز دادن به ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه ، صلح را به ارمغان نمی‌آورد، بلکه ممکن است او را به ادامه جنگ تشویق کند و به منافع آمریکا آسیب برساند.
هر دو مقاله امکان ایجاد روابط حسنه با مسکو را زیر سوال می‌برند اما این موضوع را از دو زاویه مختلف بررسی می‌کنند: نفوذ سیاسی و رسانه‌ای روسیه در ایالات متحده، و پیامدهای سیاست ایالات متحده در قبال اوکراین برای امنیت بین‌المللی و اتحادهای غربی.
هواداران کرملین در ایالات متحده
این پژوهشگر شورای آتلانتیک در مقاله ای با عنوان «چرا مدافعان آمریکایی پوتین در حال افزایش هستند» استدلال می کند که مدافعان روسیه دیگر در محافل سیاسی اروپایی که برخی از آنها روابط اقتصادی با مسکو دارند، متمرکز نیستند، بلکه اکنون شامل چهره های بانفوذ آمریکایی از پیشینه های مختلف سیاسی و رسانه ای نیز می شوند.
نویسنده مفهوم «هواداران کمونیست» را که در دوران اتحاد جماهیر شوروی پدیدار شد، احیا می‌کند تا چهره‌های غربی را که بدون الزاماً عضویت در احزاب اتحاد جماهیر شوروی ، با آن ابراز همدردی می‌کردند، توصیف کند و برخی از این روشنفکران گذشته را با چهره‌های معاصر، مانند مفسران کندیس اوونز و تاکر کارلسون، دانشگاهی جان مرشایمر و اقتصاددان جفری ساکس، مقایسه می‌کند.
کاراتنیکی معتقد است که نفوذ آنها به توانایی‌شان در دسترسی به مخاطبان گسترده از طریق رسانه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های رسانه‌ای، و اتخاذ مواضعی که با روایت روسیه در مورد جنگ اوکراین تلاقی می‌کند یا مسئولیت مسکو در این جنگ را کاهش می‌دهد، مرتبط است.
او همچنین به مشارکت چهره‌های آمریکایی در رویدادهای روسیه و سفرهای آنها به مسکو اشاره می‌کند و معتقد است که کرملین از این مشارکت‌ها برای به تصویر کشیدن چهره‌ای مثبت از روسیه و ترویج روایت سیاسی خود استفاده می‌کند.
سوءاستفاده از اختلافات غرب
کاراتنیکی این روند را به تاریخ همدردی غرب با اتحاد جماهیر شوروی در زمان جوزف استالین پیوند می‌دهد و از کتاب «هواداران کمونیست» نوشته مورخ دیوید کوت الهام می‌گیرد. او توضیح می‌دهد که برخی از روشنفکران غربی به دلیل سرخوردگی از جوامع خود و ترس از ظهور فاشیسم، به تجربه شوروی جذب شدند و همین امر باعث شد برخی از آنها سرکوب، قحطی و جنایات شوروی را نادیده بگیرند.
نویسنده معتقد است که روسیه معاصر نیز از اختلافات غربی سوءاستفاده می‌کند و با گفتمانی که بر ارزش‌های سنتی و مذهب تمرکز دارد، جریان‌های محافظه‌کار را مخاطب قرار می‌دهد و در عین حال با ارائه امتیازاتی به اوکراین به عنوان بهای ضروری صلح، مخالفان تشدید رویارویی بین‌المللی را جذب می‌کند.
او اضافه می‌کند که مسکو پس از ممنوعیت شبکه RT در ایالات متحده و اروپا در سال ۲۰۲۲، با سوءاستفاده از اختلافات بر سر مهاجرت، تحولات اجتماعی و ترس از جنگ هسته‌ای، اتکای خود به رسانه‌های اجتماعی را برای عملیات نفوذ گسترش داده است.
مک‌کانل: امتیازدهی می‌تواند جنگ را طولانی‌تر کند
در مقابل، میچ مک‌کانل، در مقاله خود در وال استریت ژورنال با عنوان «نازپروردگی پوتین صلح را برای اوکراین به ارمغان نمی‌آورد»، هشدار می‌دهد که فشار آوردن به کی یف برای دادن امتیاز یا کاهش کمک‌های نظامی و اطلاعاتی ایالات متحده به آن، لزوماً پوتین را به پایان دادن به جنگ سوق نخواهد داد.
مک‌کانل معتقد است که کاهش تحریم‌ها علیه روسیه یا نشان دادن تمایل به همراهی با آن می‌تواند در مسکو به عنوان ضعف تعبیر شود و به نیروهای روسی فرصت‌هایی برای کسب پیروزی در میدان بدهد که می‌تواند به جای پایان دادن به درگیری، آن را طولانی‌تر کند.
او هشدار می‌دهد که روسیه نه تنها اوکراین، بلکه با شراکت با چین ، ایران و کره شمالی به دنبال تضعیف نفوذ آمریکا و تضعیف امنیت اروپا است. بنابراین، از نظر او، حمایت از کی یف مستقیماً با منافع استراتژیک و اقتصادی ایالات متحده مرتبط است.
این سناتور همچنین بر اهمیت تخصص اوکراین در توسعه پهپادها و روش‌های مدرن جنگی تأکید کرد و از محدودیت‌های اعمال شده برای کمک به آنها انتقاد کرد و استدلال کرد که کنار گذاشتن این تخصص به قابلیت‌های دفاعی آمریکا آسیب می‌رساند.
اختلاف نظر آمریکا با روسیه
مک‌کانل همچنین نگرانی خود را در مورد فشار آمریکا بر متحدان اروپایی در خصوص کمک‌های نظامی ابراز کرد و هشدار داد که تضعیف اعتماد به رهبری آمریکا می‌تواند کشورهای اروپایی را به سمت کاهش اتکای خود به سلاح‌های آمریکایی در آینده سوق دهد.
این دو مقاله منعکس کننده اختلاف نظر آمریکایی‌ها در مورد چگونگی مقابله با روسیه و محدودیت‌های سازش احتمالی با آن است. در حالی که کاراتنیکی بر نقش چهره‌های بانفوذ در ترویج روایت‌های روسی و سوءاستفاده از اختلافات در جامعه آمریکا تمرکز دارد، مک‌کانل بر خطرات نظامی و استراتژیک امتیاز دادن به مسکو تأکید می‌کند.
هر دو نویسنده در این هشدار که نزدیکی به کرملین - در صورت نادیده گرفتن اهداف و رفتار نظامی آن - می‌تواند منافع غرب را تضعیف کند، اتفاق نظر دارند، اما این موضوع را از دو دیدگاه متفاوت ارائه می‌دهند: دیدگاه اول مربوط به رسانه‌ها و ایدئولوژیک است و دیدگاه دوم سیاسی و امنیتی.
سوال اصلی مطرح شده توسط این دو ماده همچنان پابرجاست که آیا پایان دادن به جنگ مستلزم اعمال فشار بر اوکراین برای پذیرش یک توافق است، یا اینکه دستیابی به یک صلح پایدار مستلزم بازداشتن روسیه و جلوگیری از تبدیل استفاده از زور به ابزاری برای تحمیل دستاوردهای سیاسی و ارضی توسط آن است.