به گزارش شهرآرانیوز، سریال علمی‌تخیلی تیدا با بهره‌گیری از هوش مصنوعی ساخته شده است؛ مجموعه‌ای که به گفته سعید صفرپور، ایده‌پرداز، مجری طرح و نویسنده آن، فناوری در آن قرار نیست جای درام و شخصیت‌پردازی را بگیرد، بلکه بستری برای روایت دغدغه‌هایی درباره جنگ، قدرت، انتخاب‌های انسانی و پیامدهای تصمیم‌گیری است.
سعید صفرپور، درباره شکل‌گیری ایده این سریال توضیح داد که تجربه جنگ و احساس ناتوانی انسان‌های عادی در برابر تصمیم‌های صاحبان قدرت، از مهم‌ترین ریشه‌های داستان تیدا بوده است. او با اشاره به تجربه بمباران و به خطر افتادن جان مردم عادی، این پرسش را مطرح کرد که چرا افرادی که در تصمیم‌گیری‌های سیاسی نقشی ندارند، باید هزینه چنین تصمیم‌هایی را بپردازند.
این دغدغه در ادامه به شکل‌گیری روایتی علمی‌تخیلی انجامیده است؛ داستانی که با استفاده از امکان سفر در زمان، مخاطب را با پرسشی اساسی روبه‌رو می‌کند: اگر انسان بتواند پیامد تصمیم‌های خود را پیش از وقوع ببیند، آیا حاضر می‌شود انتخاب متفاوتی داشته باشد؟
در این میان، شخصیت تیدا نقشی مهم در پیشبرد روایت دارد. به گفته صفرپور، این شخصیت اطلاعات را به‌صورت گزینشی در اختیار شخصیت اصلی قرار می‌دهد و بخشی از اهداف خود را پنهان نگه می‌دارد. همین مسئله، مرز میان اعتماد و تردید را در رابطه انسان با هوش مصنوعی پررنگ می‌کند؛ فناوری‌ای که ممکن است از وقوع یک فاجعه جلوگیری کند یا خود به عاملی برای شکل‌گیری بحرانی بزرگ‌تر تبدیل شود.
نویسنده این مجموعه همچنین به استفاده از مؤلفه‌های ژانر علمی‌تخیلی و جاسوسی در ساختار داستان اشاره کرد و گفت در تیدا، توزیع اطلاعات، ایجاد تعلیق و آشکار شدن تدریجی واقعیت‌ها بر اساس قواعد این ژانرها شکل گرفته است. با این حال، هدف از هر افشاگری صرفاً غافلگیر کردن مخاطب نیست، بلکه اتفاقات داستان باید بر روابط شخصیت‌ها و تصمیم‌های آنها تأثیر بگذارد.
یکی دیگر از محورهای مهم سریال، وجه شخصی مأموریت شخصیت اصلی است. او نتوانسته نزدیک‌ترین فرد زندگی خود را نجات دهد و همین تجربه، تلاشش برای نجات دیگران را از یک مأموریت قهرمانانه ساده فراتر می‌برد. در واقع، گذشته و فقدان شخصی او به انگیزه‌ای برای ادامه مسیر تبدیل می‌شود و تصمیم‌هایش را با پیچیدگی‌های عاطفی همراه می‌کند.
صفرپور در بخش دیگری از صحبت‌های خود درباره استفاده از هوش مصنوعی در تولید این مجموعه تأکید کرد که جذابیت‌های بصری این فناوری نباید مسیر داستان را تعیین کند. به گفته او، درام، انگیزه شخصیت‌ها و منطق علت و معلولی، همچنان اولویت اصلی در شکل‌گیری اثر هستند و صرف توانایی هوش مصنوعی در تولید تصاویر گسترده و چشمگیر، دلیلی برای افزودن صحنه‌هایی نیست که ضرورت روایی ندارند.
او همچنین توضیح داد که شخصیت داستان باید هدف مشخصی داشته باشد، با موانع روبه‌رو شود و انتخاب‌هایش پیامدهایی به دنبال داشته باشد. حتی ابعاد جهان داستان و صحنه‌های اکشن نیز باید از نیازهای روایت سرچشمه بگیرند؛ چراکه فناوری به‌تنهایی نمی‌تواند جای شخصیت‌پردازی باورپذیر و انسجام داستان را بگیرد.
این نویسنده در پایان با اشاره به تفاوت‌های فیلمنامه‌نویسی برای تولید مبتنی بر هوش مصنوعی بیان کرد که اصول اصلی فیلمنامه‌نویسی با تغییر ابزارهای تولید دگرگون نمی‌شود. او از توجه به جزئیاتی مانند حرکت، صدا، نور و فضا در مرحله نگارش سخن گفت و افزود که تفاوت اصلی زمانی آشکار می‌شود که متن باید به تصویر تبدیل شود و برای اجرای آن، ترکیب مناسب نماها و روش تولید انتخاب شود.
منبع: مهر