به گزارش خبرنگار هنرهای تجسمی ایرنا، نمایشگاه گروهی عکس [مُ]علق به کیوریتوری الهام احمدی در گالری هنر کهن مانا، از ۸ تا ۱۵ آبان ماه برگزار می‌شود. این نمایشگاه شامل آثار ۹ عکاس زن است که با رویکردی متفاوت به جنگ و اثرات آن در زندگی مردم پرداخته است. علاوه بر عکس، آثاری تعاملی نیز در این نمایشگاه حضور دارند.

زهرا اروجلو، زینب زمانلو، نگین سیروس، نفیسه صالح، پگاه قدیری، فاطمه محمدمهدی‌پور، فاطمه موسوی، غزاله وکیلی و الهام احمدی عکاسان شرکت‌کننده در این نمایشگاه کیوریتوریال، به کیوریتوری الهام احمدی و دستیار کیوریتوری زینب زمانلو هستند. پدرام کازرونی، گرافیست و از تصویرسازان صاحب‌نام پوستر این نمایشگاه را طراحی کرده است.

الهام احمدی، کیوریتور این نمایشگاه در مورد داستان معلق و لزوم نمایش آن به خبرنگار هنری ایرنا، گفت: داستان معلق به جنگ ۱۲ روزه باز می‌گردد. در خانه دو سه فریم عکس گرفتم، من خیلی به مکان‌هایی که اسرائیل حمله کرده بود، نزدیک بودم، همه فضای من تبدیل به خانه‌ای شده بود که پرده‌هایش کشیده شده بود، روی شیشه‌ها، پتو کشیده بودم، از داخل خانه دو سه عکس گرفتم.

وی افزود: بعد از جنگ ۱۲ روزه، این دغدغه برایم شروع شد که ما در یک تعلیقی افتاده‌ایم که هر لحظه آن اتفاق‌ها ممکن است تکرار بشود، دوباره صدای جنگنده و انفجار بشنویم.

احمدی ادامه داد: رسیدیم به اسفند ماه و اینکه آمریکا همین‌طور نیروی نظامی به منطقه اعزام می‌کرد. من در اخبار می‌خواندم که چقدر نیرو یا پرواز ترابری به منطقه آورده است، خب من تهران بودم. آن‌قدر انفجار بود که من از پنجره خانه‌ام می‌توانستم انفجارها را ببینم.

این عکاس خاطرنشان کرد: در خانه شروع کردم به عکاسی کردن از روزمره خودم، چون متوجه شدم حتی وقتی دارم استراحت می‌کنم، با این انتظار سپری می‌کردم که هر لحظه امکان دارد جایی منفجر بشود. انگار چیزی به زندگی روزمره من خودش را تحمیل می‌کرد، که تا پیش از این، با آن فقط در تاریخ، فرهنگ لغت و ویدئوهایی که از غزه و لبنان می‌دیدم، مواجه شده بودم، چیزی که من هیچ تسلطی به آن ندارم.

احمدی اضافه کرد: و این عکس گرفتن از فضای داخلی و زندگی روزمره خودم را حتی وقتی از تهران رفتم ادامه دادم. حتی پس از جنگ ۴۰ روزه و شروع آتش‌بس، من به عکاس‌های زنی که می‌شناختم برای برپایی نمایشگاه پیام دادم.

وی افزود: متوجه شدم اتفاقی که می‌افتاد، بمب‌هایی که روی سر همه ما، زن، مرد و کودک ریخته می‌شد، هیچ تفاوتی برای ما نداشت.

احمدی تصریح کرد: زن‌های اطراف من داشتند این شرایط را یک جور مشابه هم زیست می‌کردند و انگار تفاوت‌هایی با نگاه و انتخاب مردها حتی در اخبار برای آنها وجود داشت.

این کیوریتور اضافه کرد: بنابراین با ۷ عکاس دیگر موضوع را مطرح کردم و پرسیدم که آیا از زندگی روزمره خود در طول جنگ عکس دارند و آنها داشتند.

احمدی توضیح داد: حتی در این میان عکاسی هست که در مرز بازرگان و ماکو زندگی می‌کند و اصلا صدای انفجار نشنیده و ذهنیت او در مورد جنگ، تنها روز ۹ اسفند بوده است. دانشجو در تهران بوده و مجبور می‌شود که به ماکو برگردد. ولی دیدن اخبار و اجبار به بازگشت، سبب شده که روزمره‌اش دچار تحول بشود.

این عکاس در پایان یادآور شد: ما بعد از جنگ ۱۲ روزه، در یک تعلیقی قرار گرفته‌ایم، متوجه شدم دچار یک استرس، تعلیق، عدم کنترل و تفاوتی در زندگی روزمره شده‌ایم که مدام دارد با ما می‌آید.

احمدی افزود: بنابراین، علاوه بر عکس‌های زندگی روزمره در این نمایشگاه، از هر عکاس یک پرتره نیز وجود دارد، روی این عکس‌ها، اخبار جنگ و آتش‌بس که از رسانه‌های رسمی داخلی به‌دست آمده، دست‌نویس شده و نشان می‌دهد که چگونه ما، خودمان، هویت‌مان، زیست‌مان با این اخبار دچار یک تحول و دگرگونی شده، چیزی که از کنترل خودمان خارج است.

افتتاحیه نمایشگاه، روز جمعه ۸ آبان از ساعت ۱۶ تا ۲۰ برگزار خواهد شد.علاقمندان نیز می توانند همه روزه به جزء روز شنبه، از ساعت ۱۶ تا ۲۰ از آثار دیدن کنند.