به گزارش گروه رسانهای شرق،
آیا قرار است همه اجتماعی باشند و با هر غریبه و آشنا بهراحتی سخن بگویند؟ حقیقت این است که قرار نیست همه انسانها اجتماعی و برونگرا شوند، اما گاهی کمرویی سبب میشود افراد در محیط کار خود دچار مشکلاتی شوند.
یک مشاور به ایرنا میگوید: «یکی از مشکلات کمرویی در محیط کار این است که گاهی توانایی واقعی فرد دیده نمیشود. ممکن است فرد بسیار توانمند، ایده خوب و دانش تخصصی بالایی داشته باشد، اما در جلسه حرف نزند، درباره ایدهاش صحبت نکند یا حتی برای گرفتن یک فرصت شغلی مناسب درخواست ندهد. در چنین شرایطی ممکن است دیگران تصور کنند این فرد انگیزه یا توانایی کافی ندارد، در حالی که واقعیت کاملا متفاوت است. هدف این است که فرد بتواند توانمندی خودش را به شکل مؤثر نشان دهد؛ یعنی اگر لازم است در جلسه صحبت کند بتواند، اگر ایدهای دارد آن را مطرح کند و اگر حقی دارد از آن دفاع کند؛ حتی اگر کمی اضطراب داشته باشد». این متخصص با بیان اینکه بزرگترین سد ذهنی فرد کمرو برای برقراری ارتباط، ترس از قضاوت و ارزیابی منفی دیگران است، میگوید: «فرد ممکن است مدام با خودش فکر کند «نکند حرف بدی بزنم؟»، «نکند صدایم بلرزد؟»، «نکند دیگران متوجه اضطرابم شوند» و... . گاهی حتی قبل از اینکه وارد یک جمع شود، بارها در ذهنش گفتوگو را مرور میکند. مشکل اینجاست که فرد بهجای اینکه روی خود ارتباط تمرکز کند، دائما خودش را زیر نظر میگیرد؛ مثلا به صدایش، حالت چهرهاش یا واکنش دیگران توجه میکند». این مشاور تأکید میکند: «یکی از نکات مهم در درمان این است که فرد بهتدریج بپذیرد ارتباط مؤثر با ارتباط بینقص تفاوت دارد. ما برای انسانبودن لازم نیست همیشه بهترین جمله را بگوییم یا هیچوقت اشتباه نکنیم». او با اشاره به اینکه یک سوءتفاهم درباره مواجهه فرد با موقعیت وجود دارد، میگوید: «در مواجهه اصولی، ابتدا موقعیتهایی که فرد از آنها میترسد شناسایی میشوند و معمولا از موقعیتهای سادهتر شروع میکنیم. برای یک فرد ممکن است اولین قدم فقط سلامکردن به یک فرد آشنا باشد. مرحله بعد پرسیدن یک سؤال ساده، بعد شروع یک گفتوگوی کوتاه و در مراحل بالاتر صحبتکردن در یک جمع باشد».
در نهایت اینکه بهتر است فرد آزادی انتخاب داشته باشد، یعنی اگر خواست سکوت کند، انتخاب خودش باشد و اگر خواست صحبت کند، ترس مانع او نشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.