خبرگزاری بینالمللی اهلبیت (ع) ـ ابنا: از دیرباز، مقوله «انتظار ظهور» فراتر از یک باور فردی، مجموعهای از مسئولیتهای اجتماعی و معنوی را بر دوش منتظران نهاده است.
در این میان، یکی از آموزه هایی که در متون معتبر روایی بازتابی عمیق دارد، توقیع شریف منقول از امام زمان(عج) در کتاب «الاحتجاج» مرحوم طبرسی است که در آن، شرط تحقق فرج به «یکدلی و وفای به عهد جمعی» شیعیان گره خورده است.
حجت الاسلام مسعود عالی نیز در راستای تبیین این آموزه تأثیرگذار، بیانات ارزشمندی را در قالب سخنرانی های معارفی و مراسم مهدوی ایراد نموده که در ادامه آن را میخوانید.

یکی از مهمترین و راهبردیترین توقیعات صادرشده از سوی حضرت ولیعصر(عج)، پیامی است که مرحوم طبرسی در کتاب ارزشمند «الاحتجاج» آن را خطاب به شیخ مفید(ره) نقل کرده است. این فراز به روشنی پرده از علت اصلی تداوم غیبت و وظیفه اجتماعی منتظران برمیدارد:
«وَلَوْ أَنَّ أَشْیَاعَنَا وَفَّقَهُمُ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَی اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ، لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیُمْنُ بِلِقَائِنَا...»
(اگر شیعیان ما ــ که خداوند توفیق طاعتش را نصیبشان کند ــ در وفای به پیمانی که بر عهده دارند، یکدل و یکپارچه بودند، برکتِ دیدار ما هرگز از آنان به تأخیر نمیافتاد...)
امام زمان(عج)؛ هم منتظَر و هم منتظِر
در واکاوی این کلام نورانی، دو نکته بنیادی و تحولآفرین نهفته است:
۱. دو سویه بودن معنای انتظار:
اگرچه در ادبیات دینی همواره از آن حضرت با وصف «منتظَر» (کسی که دیگران چشمبهراه او هستند) یاد میشود، اما حقیقت آن است که ایشان همزمان «منتظِر» واقعی به شمار میروند؛ چرا که امام معصوم چشمبهراه بلوغ فکری، همبستگی اجتماعی و آمادگی عملی پیروان خود است تا بسترهای تحقق حکومت جهانی عدل فراهم شود.
۲. کمالِ حجت خدا و ضرورت حرکت انسانها:
ولیخدا تجلی کامل هدایت و مدیریت الهی است و در مراتب وجودی، نیازمند تکامل، آموزش یا گذراندن دورههای مدیریتی نیست؛ ایشان از هر جهت آماده اقامه حق و استقرار عدالت است. بنابراین، گره غیبت در سوی جامعه منتظر نهفته است. این انسانها و جوامع هستند که باید با اصلاح فردی، انسجام قلبی، وفای به عهد و نزدیکشدن گامبهگام و ملموس به معیارهای رضایت امام، موانع ظهور را برطرف سازند و مسیر دیدار و فرج را هموار کنند.