جلد شماره ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶ مجله نیوزویک با عنوان «جمهوری سوسیالیستی آمریکا» تنها یک طرح گرافیکی جنجالی نیست؛ بلکه بازتابی دقیق از استراتژی سیاسی دونالد ترامپ در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای است؛ استراتژی‌ای که به جای جلب نظر میانه‌روها، بر قطبی‌سازی هرچه بیشتر جامعه آمریکا و معرفی دموکرات‌ها به عنوان دشمنی وجودی تکیه دارد. این جلد، که به سبک پوسترهای تبلیغاتی دوران مائو طراحی شده، چهره‌هایی چون برنی سندرز، زهران ممدانی (شهردار نیویورک)، الکساندریا اوکازیو-کورتز و عبدالسیّد را در یونیفرم‌های خاکستری-آبی با کلاه‌های ستاره‌دار و در حالی که سوار بر دوچرخه‌اند و پرچم سرخ عظیمی را حمل می‌کنند، نشان می‌دهد. زیرعنوان طعنه‌آمیز جلد می‌پرسد: «آیا اطاعت می‌کنید؟ یک آزمون کوچک قرمز بدهید تا بفهمید.»
ترامپ در دو سال گذشته نه تنها گفتمان قطبی‌ساز خود را کنار نگذاشته، بلکه آن را به ابزاری برای حفظ انسجام پایگاه سیاسی‌اش تبدیل کرده است. نشریه فارین پالیسی در تحلیلی این رویکرد را با استراتژی اسپیرو آگنیو، معاون رئیس‌جمهور نیکسون، در انتخابات میان‌دوره‌ای ۱۹۷۰ مقایسه می‌کند. آگنیو آن زمان از اصطلاح «قطبی‌سازی مثبت» دفاع می‌کرد؛ یعنی ایجاد شکاف‌های روشن و تند میان جمهوری‌خواهان «قانون‌مدار و میهن‌دوست» و دموکرات‌های «رادیکال، نخبه‌گرا و غیراخلاقی». ترامپ همین نسخه را با شدت بیشتری اجرا می‌کند: وقتی نمی‌تواند افکار عمومی را به دوست داشتن خودش یا عملکردش قانع کند، تمرکز را بر زشت‌جلوه دادن حریف می‌گذارد تا نفرت رای‌دهندگان از تیم مقابل، از نارضایتی‌شان از خود او بیشتر شود.

ترامپ حتی پس از گذشت نزدیک به دو سال از آغاز دوره دوم ریاست‌جمهوری‌اش، همچنان دموکرات‌ها را نه به عنوان رقیبی سیاسی در چارچوب دموکراسی، بلکه به عنوان دشمنی که باید نابود شود خطاب می‌کند. در هفته‌های اخیر، این رویکرد ابعاد تازه‌ای یافته است.

 تهدید علیه روسای جمهور پیشین: ترامپ در مصاحبه با شبکه نیوزمکس (۱۵ اکتبر ۲۰۲۶) ادعا کرد اطلاعات طبقه‌بندی‌شده‌ای علیه هیلاری کلینتون، باراک اوباما و جو بایدن در اختیار دارد و گفت اگر دموکرات‌ها بار دیگر تلاش برای استیضاح او را آغاز کنند، می‌تواند از این اطلاعات «به صورت کیفری» استفاده کند. او بدون ارائه هیچ مدرکی مدعی شد که «کارهای بسیار بدی» می‌توانست علیه اوباما و بایدن انجام دهد اما «به احترام مقام ریاست‌جمهوری» این کار را نکرده است.

حمله در میتینگ جورجیا: در یک گردهمایی انتخاباتی در جورجیا، ترامپ اوباما را «فرمانده تفرقه» نامید و گفت: «او کشور ما را دچار اختلاف کرد.» او همچنین کمک‌های دولت بایدن به اوکراین را زیر سؤال برد و مدعی شد بایدن ۳۵۰ میلیارد دلار تجهیزات و پول به کی‌یف فرستاده است. این حملات در حالی صورت می‌گیرد که نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد محبوبیت ترامپ در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای به ۳۳ تا ۳۶ درصد سقوط کرده و اکثریت Americans او را مسئول بدتر شدن وضعیت اقتصادی خود می‌دانند.
 هدف قرار دادن نامزدهای دموکرات: ترامپ در اوهایو، عبدالسیّد، نامزد دموکرات سنا از میشیگان، را «جهادگرا» خواند و او را «محمد» صدا زد و گفت: «من رئیس‌جمهورم، هر چه بخواهم صدایش می‌زنم.» او همچنین جیمز تالاریکو، نامزد دموکرات سنا از تگزاس، را «عجیب و غریب» خواند. این حملات با هدف القای این ایده انجام می‌شود که این نامزدها «آمریکایی نیستند» و «تهدیدی برای امنیت» محسوب می‌شوند.

سوسیالیسم، ابزار قطبی‌سازی


جلد نیوزویک دقیقاً در همین چارچوب قابل تحلیل است. ترامپ چندماهی است دموکرات‌ها را «سوسیالیست» و «کمونیست» می‌نامد تا آن‌ها را از نظر ایدئولوژیک بیگانه و خطرناک جلوه دهند. این جلد با اغراقی طعنه‌آمیز، این برچسب را به نهایت می‌رساند: اگر دموکرات‌ها سوسیالیست‌اند، پس آمریکا در آستانه تبدیل شدن به «جمهوری سوسیالیستی» است. اما نکته مهم این است که این جلد همزمان به یک واقعیت در حال رشد در حزب دموکرات نیز اشاره دارد: محبوبیت فزاینده سوسیالیسم دموکراتیک.
ترامپ پس از دو سال ریاست‌جمهوری، هنوز نتوانسته یا نخواسته است از حالت «مبارز انتخاباتی» خارج شود. او دموکرات‌ها را رقیبی می‌بیند که باید نابود شوند، نه شریکی که می‌توان با آن مذاکره کرد. حملات روزافزون او به اوباما، بایدن و نامزدهای دموکرات، همراه با تهدید به استفاده از «اطلاعات کیفری» علیه آن‌ها، نشان‌دهنده یک استراتژی آگاهانه است: وقتی کارنامه‌ات ضعیف است و اقتصاد و تورم مردم را ناراضی کرده، بهترین راه بقا، ایجاد دشمنی است که مردم از او بیشتر از تو متنفر باشند.

از برچسب تا پای صندوق رأی
آنچه این موج را از یک نوسان نظرسنجی صرف فراتر می‌برد، رشد سازمانی است. سوسیالیست‌های دموکرات آمریکا (DSA) در دو سال گذشته عضویت خود را بیش از دو برابر کرده و به ۱۲۶ هزار نفر رسانده است. این رشد مستقیماً با «تب ضدترامپی» پیوند خورده است: گزارش آسوشیتدپرس نشان می‌دهد موج نامزدهای سوسیالیست دموکرات در انتخابات شهرداری‌ها—از زهران ممدانی در نیویورک تا جینیز لوئیس جورج در واشینگتن دی‌سی و کیتی ویلسون در سیاتل—با «افزایش تب ضدترامپی» هم‌زمان شده است. ممدانی، که خود را سوسیالیست دموکرات می‌نامد، در نظرسنجی‌ها محبوبیت بالایی در میان رأی‌دهندگان نیویورکی دارد و حتی در میان جوانان ۱۸ تا ۲۹ ساله با اختلاف +۳۹ درصد پیشتاز است.

در سطح ملی نیز یک‌سوم دموکرات‌ها و رأی‌دهندگان متمایل به دموکرات خود را «سوسیالیست دموکرات» می‌شناسند. در میان دموکرات‌های ۱۸ تا ۳۴ ساله، این رقم به ۶۴ درصد می‌رسد. این یعنی پایگاه رأی جوان حزب دموکرات عملاً در حال حرکت به سمت چپ رادیکال است—روندی که ترامپ با سیاست‌هایش آن را تسریع کرده است.