به گزارش ایرنا، بعد از افزایش ابتلا به بیماری ویروسی سرخک در بابل به سرعت تیم واکنش سریع معاونت بهداشتی با هماهنگی دستگاه های اجرایی و مراجع نظامی و انتظامی در منطقه حضور یافتند و اقدامات لازم برای کنترل طغیان، از جمله اجرای واکسیناسیون علیه سرخک در جمعیت هدف در دو نوبت انجام گردید.
این اقدامات با هدف قطع زنجیره انتقال بیماری و پیشگیری از بروز موارد جدید انجام شد و خوشبختانه، پس از اجرای مداخلات صورتگرفته، مورد جدیدی از بیماری مشاهده نشد؛ موضوعی که اهمیت شناسایی سریع طغیان، حضور میدانی تیمهای بهداشتی و هماهنگی بینبخشی را در کنترل بیماریهای واگیر نشان میدهد. البته کنترل سرخک صرفاً به اقدامات زمان طغیان محدود نمیشود. در شهرستان بابل، در کنار برنامه واکسیناسیون روتین کودکان، نظام مراقبت بیماریها نیز بهصورت مستمر فعال است تا موارد مشکوک در کوتاهترین زمان ممکن شناسایی، بررسی و اقدامات لازم برای جلوگیری از گسترش بیماری انجام شود.
سرخک یک بیماری ویروسی حاد بسیار مسری است که افراد را در هر سنی مبتلا میکند و همچنان یکی از علل اصلی مرگ و میر در میان کودکان خردسال در سطح جهان است و نحوه انتقال از طریق هوا یا از طریق قطرات بینی، دهان یا گلوی افراد آلوده است.
علائم اولیه که معمولاً ۱۰ تا ۱۴ روز (محدوده ۷ تا ۲۳ روز) پس از عفونت ظاهر میشوند، شامل تب بالا، معمولاً همراه با آبریزش بینی، قرمزی چشم، سرفه و لکههای سفید ریز داخل دهان است.
سرخک میتواند منجر به عوارضی مانند ذاتالریه، اسهال، عفونت ثانویه گوش، التهاب مغز (آنسفالیت)، نابینایی و مرگ شود.

واکسیناسیون با واکسن حاوی سرخک ایمن و مؤثر است و برای همه جمعیتهای واجد شرایط، محافظت در برابر سرخک و عوارض آن را فراهم میکند. سازمان بهداشت جهانی توصیه میکند که دو دوز واکسن حاوی سرخک (MCV) از طریق برنامه واکسیناسیون روتین ارائه شود.
آمادگی نظام سلامت
در این پیوند معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی بابل اظهار کرد: با توجه به قدرت سرایت بالای ویروس سرخک، تکمیل واکسیناسیون کودکان مطابق برنامه ایمنسازی کشور، بررسی وضعیت واکسیناسیون افراد در معرض خطر و مراجعه سریع به مراکز بهداشتی در صورت بروز علائم مشکوک، از اقدامات مهم در پیشگیری از گسترش بیماری به شمار میروند.
محمد علی جهانی گفت: تجربه این طغیان نشان داد که آمادگی نظام سلامت، واکنش سریع، مشارکت دستگاههای همکار و تداوم برنامههای واکسیناسیون و مراقبت، نقش مهمی در کنترل بیماریهای واگیر و حفاظت از سلامت جامعه دارند.
وی با اشاره به این مطلب که با توجه به مداخلات انجام شده این میزان در سالجاری فقط به یک مورد از جمعیت حاشیه نشین و شناور رسیده است که در این زمینه نیز مداخلات لازم نیز انجام گردید، اظهار کرد: برای پیشگیری و کنترل بیماری سرخک در یک منطقه از شهر بابل چند صد دز واکسن سرخک تزریق شد که نقش مهمی در کنترل و مهار این بیماری در این منطقه از مازندران داشت.
وی گفت: همزمان با جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونیستی به ایران یکی از افرادی که واکسن سرخک تزریق نکرده بود از تهران به این شهرستان مسافرت کرد که عامل انتشار این بیماری شد.

معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی بابل اظهار کرد: تجربه این طغیان نشان داد که آمادگی نظام سلامت، واکنش سریع، مشارکت دستگاههای همکار و تداوم برنامههای واکسیناسیون و مراقبت، نقش مهمی در کنترل بیماریهای واگیر و حفاظت از سلامت جامعه دارند.
جهانی با اشاره به این مطلب که دانشگاه علوم پزشکی بابل همه زیرساخت های لازم برای مقابله و درمان این بیماری را فراهم کرده بود، اظهار کرد: همه افرادی که به این بیماری مبتلا شدن در حاشیه های پر جمعیت شهر زندگی می کردند و یک فرد مبتلا می توانست چندین نفر را به بیماری سرخک گرفتار کند.
معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی بابل با بیان این که اولین مورد ابتلای سرخک در اواخر خرداد ۱۴۰۴ در بیمارستان کودکان امیرکلای بابل مشاهده شد، اظهار کرد: کودک حدود دو ساله از مناطق حاشیهنشین بابل با علائم مشکوک بستری شد از آنجایی که موارد بروز سرخک تنها در منطقه «کولیهای» شهرستان بابل مشاهده شد و در این مناطق مقاومت فرهنگی نسبت به تزریق واکسن وجود داشت.
تزریق واکسن در مناطق پر خطر به ۱۰۰ درصد رسید
وی ادامه داد: با تلاش های صورت گرفته و هماهنگی با دستگاه های اجرایی و کمک نیروهای مردمی موفق به پوشش واکسیناسیون در گروههای هدف ۹ ماهه تا ۴۰ ساله را در منطقه «کولی نشین» نزدیک به ۱۰۰ درصد رساندیم.
جهانیان تصریح کرد: البته در برخی از مناطق حاشیه نشین همچنان مقاومت دریافت واکسن وجود داشت که با روشنگری های انجام شده این مشکل کاهش یافت.
این مقام مسوول با بیان این مطلب که در مجموع ۲۹ مورد قطعی سرخک در بابل شناسایی شدکه همگی درمان و با حال عمومی خوب، ترخیص شدند، ادامه داد: پوشش واکسیناسیون در جمعیت تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی بابل بالای ۹۸.۵ درصد است در حالیکه شاخص کشوری مرکز مدیریت بیماریها ۹۵ درصد تعیین شده است.

دانشگاه علوم پزشکی بابل دارای ۱۰ دانشکده و یک پژوهشکده اعم از دانشکده پزشکی، داروسازی، دندانپزشکی، پیراپزشکی، پرستاری و مامایی رامسر، دانشکده طب ایرانی، پردیس خودگردان، توانبخشی، بهداشت، پرستاری و مامایی از جمله دانشکده های این دانشگاه محسوب می شوند که در نهایت پژوهشکده سلامت هم در این دانشگاه فعالیت دارد.
دانشگاه علوم پزشکی بابل شامل هفت بیمارستان شامل مرکز آموزشی درمانی شهید یحیی نژاد بابل، شهید بهشتی، آیت الله روحانی، کودکان امیرکلا، شهید رجایی بابلسر، مرکز درمانی تخصصی ناباروری فاطمه زهرا، ۱۷ شهریور مرزیکلا و نیز دو کلینیک تخصصی و فوق تخصصی امید مرکزی بابل و کلینیک تخصصی و فوق تخصصی امید خشرودپی دارا می باشد که سالانه ۷۰ هزار بیمار در این بیمارستان ها بستری می شوند.
در زمان حاضر این دانشگاه پزشکی در بابل بیش از چهار هزار ۳۰۰ دانشجوی داخلی و ۳۶۸ عضو هیأت علمی دارد که برای نخستین بار بیش از ۳۰ دانشجوی خارجی هم در این دانشگاه تحصیل خود را آغاز کرد.