به گزارش جام جم آنلاین به نقل از گیم اسپات؛ در بسیاری از بازیهای کامپیوتری، آسمان چیزی بیشتر از یک تصویر پسزمینهای نیست، اما در Ace Combat ۸: Wings of Theve، آسمان خودش بخشی از بازی است؛ عنصری زنده که نهفقط ظاهر جهان را شکل میدهد، بلکه مستقیماً بر تجربه بازی اثر میگذارد. شاید عجیب باشد که در میان جتهای جنگنده، موشکها، انفجارها و نبردهای عظیم، چیزی که بیش از همه در ذهن میماند ابرها باشند.
پرواز در میان ابرهای بارانزا و دیدن قطرههای آب روی کابین خلبان، عبور از تودههای متراکم ابر و حتی تماشای سکوت نسبی آسمان در فاصله بین دو درگیری، از معدود لحظاتی است که نشان میدهد سازندگان فقط به دنبال نمایش یک میدان جنگ هوایی نبودهاند. مهمتر از اینکه ابرها در این بازی تجربهای گرافیکی برای گیمر رقم میزنند، بهعنوان یکی از عناصر گیمپلی نیز کاربرد دارند و میتوانند به پوششی برای شکستن قفل موشک تبدیل شوند. به این ترتیب، فناوری گرافیکی بازی در خدمت طراحی گیمپلی قرار گرفته است؛ ویژگیای که برای یک دنباله، ارزش زیادی دارد.
گیمپلی و مکانیکهای پرواز آرکید
نسخه قبلی مجموعه Ace Combat از آن بازیهایی بود که توانست این فرانچایز را دوباره زنده کند و بخشی از شکستی که Assault Horizon باعث آن شده بود را جبران کند. به همین دلیل Ace Combat ۸ مجبور نبود فرمول این مجموعه را از نو اختراع کند و خوشبختانه چنین کاری هم نکرده است. هشتمین قسمت این مجموعه همچنان به ریشههای آرکیدمحور بازیهای هوایی وفادار است و با مجموعهای از تغییرات کوچک، تجربهای پویاتر و تا حدودی سنگینتر ارائه میدهد.
هواپیماها در مقایسه، کمی سنگینتر احساس میشوند و همین سنگینی هنگام شتاب گرفتن، شکستن دیوار صوتی و گردشهای شدید، حس رضایتبخشی را به گیمر منتقل میکند.
در کنار این، مانورهای High-G به بازیکن اجازه میدهند پشت سر هواپیمای دشمن باقی بماند یا برای فرار از موشکها مسیر خود را تغییر دهد. به همین خاطر است که پرواز کردن در شرایط عادی بهاندازه وقتی که مشغول یک درگیری هوایی هستید، لذتبخش است.
داستان و روایت اسکادران در جهان Strangereal
برخلاف قسمتهای قبلی این مجموعه، Ace Combat ۸: Wings of Theve تمرکز خود را بر اعضای یک اسکادران مشخص قرار میدهد. ماجرا در جهان خیالی Strangereal آغاز میشود؛ جایی که جمهوری Sotoa به فدراسیون Central Usea یا FCU حمله کرده و بخش بزرگی از این کشور را اشغال کرده است. ارتش FCU که از نظر نیرو و تجهیزات در موضع ضعیفتری قرار دارد، برای حفظ روحیه عمومی به تبلیغات جنگی متوسل میشود.
در این میان، افسانهای شکل میگیرد درباره خلبانی به نام Wings of Theve؛ قهرمانی که گفته میشود دهها هواپیمای دشمن را سرنگون کرده است. نکته جذاب ماجرا این است که این افسانه از ابتدا جعلی است؛ قهرمانی که جامعه دربارهاش صحبت میکند، در واقع وجود خارجی ندارد.
اگر قرار باشد یکی از ویژگیهای Ace Combat ۸ را نادیده بگیریم، همین واقعگرایی بیش از اندازه است. این مجموعه اساساً علاقهای به واقعنمایی کامل ندارد و اتفاقاً جذابیتش از جایی آغاز میشود که منطق معمول کنار گذاشته میشود. اینجا با داستانی طرفیم که یک خلبان کشتهشده را در ذهن شخصیت اصلی زنده نگه میدارد؛ او از درون ذهن قهرمان داستان حرف میزند، توصیه میکند و درباره جنگ اظهارنظر میکند. چنین ایدهای ممکن است روی کاغذ عجیب به نظر برسد، اما برای دنیای Ace Combat کاملاً قابلقبول است.
شخصیتپردازی خلبانان اسکادران
یکی از نقاط مثبت بازی در بخش روایت، پرداخت بهتر به اعضای اسکادران است. شخصیتها صرفاً نامهایی روی رادیو نیستند و بازی تلاش میکند برای آنها گذشته و ویژگیهای شخصیتی تعریف کند.
Tasha Severskaya، خلبان غیرنظامی خوشچهرهای که از بهترین خلبانان گروه محسوب میشود، اما هنوز ماشه را نکشیده، نمونهای از همین شخصیتپردازی است. William Coster، همپرواز او، نیز در طول داستان بهتدریج هویت شخصی خودش را نشان میدهد؛ بهویژه در جایی که متوجه میشود یکی از خلبانهایی که گروه تلاش میکند نجات دهد، عضو سابق گروه موسیقی راک محبوب او بوده است. بازی از طریق میانپردهها و گفتوگوهای رادیویی هنگام مأموریتها، شخصیتهای اسکادران را بهشکل تدریجی معرفی میکند و مسیر شخصیتی آنها را گسترش میدهد. داستان همچنان قابلپیشبینی است، اما شخصیتها کمک میکنند روایت آنقدر خشک و صرفاً عملیاتی نباشد.
نبردهای هوایی و تاکتیکهای جنگی
قلب Ace Combat ۸ همچنان نبردهای هوایی است و خوشبختانه سازندگان بهخوبی میدانند چه چیزی این مجموعه را جذاب کرده است. کنترل هواپیماها ساده و سریعیادگرفتنی است و بازیکن خیلی زود میتواند وارد فضای نبرد شود. درگیریها نیز فقط به دنبال کردن یک هدف و شلیک موشک خلاصه نمیشوند. دشمنان قدرتمندتر میتوانند با عبور از میان ابرها خط دید را قطع کنند، از فلر استفاده کنند یا مانورهای پیچیده انجام دهند.
در مقابل، بازیکن نیز میتواند از همین ابزارها استفاده کند؛ وارد ابرها شود تا قفل موشک دشمن را بشکند، مسیر خود را تغییر دهد یا با اجرای مانورهای خاص، موقعیت شکارچی و شکار را عوض کند. هواپیماهای بزرگ نیز گاهی چند هدف جداگانه دارند و بازیکن باید تصمیم بگیرد کدام بخش را زودتر منهدم کند. برای نمونه، میتوان سراغ سامانههای ضدهوایی رفت یا با از کار انداختن بخشهای خاصی از یک وسیله بزرگ، آن را از تعادل خارج کرد. همین انتخابهای کوچک باعث میشوند نبردها فقط بر پایه سرعت واکنش نباشند و کمی تصمیمگیری تاکتیکی نیز وارد فرمول آشنا و آرکیدمحور سری شود.
جمعبندی نقد و بررسی Ace Combat ۸: Wings of Theve
Ace Combat ۸: Wings of Theve بازیای نیست که بخواهد مجموعه را از پایه متحول کند و شاید دقیقاً به همین دلیل موفق میشود. اینجا همچنان همان ترکیب آشنای نبردهای هوایی آرکید، موسیقی باشکوه، داستانهای اغراقآمیز و جهان عجیبوغریب Ace Combat وجود دارد؛ فقط این بار بسیاری از اجزای این فرمول پالایش شدهاند. بزرگترین نقطه قوت بازی را میتوان در گیمپلی هوایی، طراحی آسمان و استفاده کاربردی از ابرها، تنوع هواپیماها و موسیقی جستوجو کرد. در مقابل، داستان با وجود ایده اولیه جذابش، نمیتواند از ظرفیت مضامین تبلیغات جنگی، شبکههای اجتماعی و اطلاعات نادرست استفاده کامل کند. برخی مأموریتها نیز به دلیل طولانی کردن کمپین، به ریتم بازی آسیب میزنند.
با این حال، این ضعفها نمیتوانند کیفیت بخش اصلی تجربه را تحت تأثیر قرار دهند. Ace Combat ۸ وقتی در ارتفاع بالا و در میانه یک نبرد هوایی قرار میگیرد، دقیقاً همان چیزی است که از این مجموعه انتظار دارید: پرزرقوبرق، اغراقآمیز، حماسی و سرگرمکننده. شاید مهمتر از همه، هنوز هم میتواند کاری کند که برای چند لحظه تمام حواستان از موشکها و انفجارها جدا شود و به ابرهای آسمان خیره بمانید؛ جایی که در Ace Combat ۸، برخلاف بسیاری از بازیهای مشابه، صرفاً پسزمینه نیست، بلکه یکی از مهمترین بازیگران میدان نبرد است.
∎