آیتالله العظمی کریمی جهرمی، آیتالله سیدمحمدتقی موسوی اصفهانی مشهور به فقیه احمدآبادی را «عالم ربانی، فقیه اهلبیت و دلداده حضرت ولیعصر (عج)» توصیف کرد و گفت: «اثر عظیم و کمنظیر مکیالالمکارم را میتوان یکی از روشنترین گواهان بر مقام علمی، معنوی و ولایی آن بزرگوار دانست.»
متن پیام آیت الله العظمی کریمی جهرمی بدین شرح است:
در تاریخ تشیع، عالمانی درخشیدهاند که دانش خویش را با تقوا، عمل صالح و دلبستگی به خاندان عصمت و طهارت(ع) درآمیخته و از این رهگذر، آثاری ماندگار و راهگشا از خود به یادگار گذاشتهاند. نام و یاد این عالمان، با گذشت سالیان و قرون، همچنان زنده مانده و آثار وجودی آنان، نسلهای پس از ایشان را نیز بهرهمند ساخته است. البته که راز این ماندگاری را باید در پیوند علم آنان با عمل، تقوا و ولایت جستوجو کرد.
از همین رو، مقامات عالی علمی، هر اندازه بلند و ارجمند باشند، هنگامی به کمال حقیقی و ثمرات ماندگار میرسند که با مقام عمل و اتصال به رشته ولایت، ولایت امیرالمؤمنین(ع) و خاندان طیبین ایشان، ممزوج شوند. علمی که از چشمه تقوا و ولایت سیراب گردد، تنها در ذهنها و صفحات کتابها باقی نمیماند؛ دلها را روشن میسازد، راه مینمایاند و حتی پس از رحلت صاحب آن، منشأ هدایت و برکت میشود.
مروری بر احوال عالمان بزرگ نشان میدهد که ممتازان این راه، افزون بر مراتب بلند علمی و تحصیلی، از پاکباطنی، پرهیزکاری، تمسک به حبل ولایت علی و آل علی(ع) و توسل به حضرت صدیقه طاهره(س) برخوردار بودهاند. همین پیوند عمیق میان علم، عمل و ولایت، راز ماندگاری نام و آثار آنان و زمینهساز بهرهمندی ایشان از عنایات و هدایتهای خاص اهلبیت عصمت و طهارت(ع) بوده است.
یکی از چهرههای درخشان این سلسله، عالم ربانی، فقیه اهلبیت و دلداده حضرت ولیعصر(عج)، مرحوم آیتالله آقای سید محمدتقی موسوی اصفهانی، مشهور به فقیه اصفهانی است که سالروز شهادت آن بزرگوار فرصتی برای بازشناسی شخصیت علمی، معنوی و میراث گرانقدر اوست.
اثر عظیم و کمنظیر «مکیالالمکارم» را میتوان یکی از روشنترین گواهان بر مقام علمی، معنوی و ولایی آن بزرگوار دانست. تأمل در صفحات این کتاب، آشکار میسازد که مؤلف آن، تنها عالمی آشنا با معارف مهدوی یا نویسندهای علاقهمند به حضرت ولیعصر(عج) نبوده است؛ بلکه دلدادهای بوده که نام و یاد و محبت حضرت مهدی موعود(عج)، با جانش درآمیخته و سراسر وجود خویش را در راه معرفت و شناساندن آن حضرت به کار گرفته بوده است.
تألیف این شاهکار به امر حضرت ولیعصر(عج)، افتخاری که نصیب هر عالمی نمیشود و هر اثر علمی به چنین جایگاهی دست نمییابد. همچنین برگزیده شدن شخصیتی از میان عالمان بسیار برای نگارش اثری درباره امام عصر(عج) و دعا برای فرج آن حضرت، از شایستگی پاکباطن و ظرفیت والای روحی او حکایت دارد.
«مکیالالمکارم» تنها کتابی درباره دعا برای فرج نیست؛ بلکه اثری جامع، ابتکاری و سرشار از معارف مهدوی است.
مؤلف بزرگوار در این کتاب، با بهرهگیری گسترده از روایات خاندان عصمت و طهارت(ع)، ابعاد گوناگون معرفت امام عصر(عج)، وظایف منتظران و آثار فراوان دعا برای فرج را با تحقیقی عالمانه و دلی سرشار از محبت عرضه کرده است. معنویتی خاص در صفحات این اثر جریان دارد؛ معنویتی که آن را از یک تألیف علمی صرف فراتر برده و به وسیلهای برای بیداری دلها و تقویت پیوند انسان با حجت خدا تبدیل کرده است.
امروز، در میان انبوه مشکلات، گرفتاریها و شبهاتی که ایمان و آرامش جامعه را نشانه گرفته است، بالاترین نقطه امید و مطمئنترین ملجأ و پناه، وجود مقدس حضرت صاحبالزمان، ارواحنا له الفداء، است و یکی از مهمترین برکات این کتاب آن است که راه توجه، توسل و استغاثه به حضرت ولیعصر(عج) را برای انسان هموار میسازد و معرفت و محبت آن حضرت را در جان خواننده استوارتر میکند.
جامعهای که پیوند خود را با امام زمانش استوار سازد، در تاریکی حوادث سرگردان نمیماند و در برابر هجوم شبهات و فتنهها بیپناه نخواهد بود. از اینرو توجه به آثار اصیل و عمیقی همچون «مکیالالمکارم» تنها ادای احترام به میراث علمی گذشتگان نیست؛ بلکه ضرورتی برای حفظ ایمان، تقویت امید و احیای روح انتظار در جامعه امروز است.
مناسب است این کتاب شریف در هر خانهای باشد و زن و مرد، روزانه بخشی از آن را مطالعه کنند تا دلها بیش از پیش با امام زمان(عج) آشنا و مأنوس شوند. البته که این مسئولیت برای روحانیون، مبلغان، خطیبان و نویسندگان عرصه دین سنگینتر است.
روحانیت نباید در مسیر ارتباط با حضرت بقیةالله(عج) کوتاهی کند و در هیچ حالی، در سفر و حضر، صبح و شام، از یاد آن حضرت غافل بماند:«یک چشم زدن غافل از آن شاه نباشید
شاید که نگاهی کند، آگاه نباشید»
در پایان، به این نکته مهم اشاره میکنم که بزرگداشت آن عالم ربانی و نیز نواده محقق ایشان، مرحوم آیتالله آقای حاج سید محمدباقرابطحی(رضواناللهعلیه)، که سهمی بسزا در احیا و شناساندن کتاب گرانسنگ «مکیالالمکارم» داشتند، زمانی به معنای حقیقی خود نزدیک میشود که اندیشه و راه آنان در جامعه امتداد یابد؛ راه عالمانی که علم را از عمل و تقوا جدا نساختند و توان علمی و معنوی خویش را در مسیر معرفت و شناساندن حضرت ولیعصر(عج) به کار گرفتند.
باید حوزههای علمیه، عالمان، مبلغان، دانشجویان عزیز و عموم مردم، با بهرهگیری از این میراث گرانبها، معرفت و محبت حضرت ولیعصر(عج) را در جان جامعه و نسل جوان تعمیق بخشند و با توجه به سیره این شهید والامقام، یاد آن حضرت را با هیچ چیز معامله نکنند.
والسلام علیکم ورحمةالله وبرکاته
۱ ربیعالثانی ۱۴۴۸
∎