اوستون اورونوف، ستاره خوش‌تکنیک پرسپولیسی‌ها، این روزها روی دور بدبیاری است؛ البته که عامل چنین مشکلی کسی غیر از خودش نیست. ستاره ازبک سرخ‌پوشان تهرانی که با دریبل‌های نابش هواداران را به هوا می‌فرستاد، حالا بیش از آنکه در زمین مسابقه دیده شود، به نیمکت دوخته شده. تصور عمومی بر این بود که در اندیشه‌های تاکتیکی مهدی تارتار، سرمربی پرسپولیس، جایی ندارد؛ اما پس از درخواست‌های مکرر هواداران برای حضور این بازیکن در ترکیب اصلی، سرمربی پرسپولیس او را در جمع 11 نفره تیمش وارد زمین کرد ولی هرچه زمان جلوتر رفت، مشخص شد از اوستون فقط یک سایه مانده است.

4 بازی، نیمکت و دیگر هیچ

در رقابت‌های لیگ برتر ایران شرایط برای اورونوف آن‌طور که باید خوب پیش نرفته است. او از 6 دیداری که پرسپولیس تا به الان برگزار کرده دو تا را کاملا روی نیمکت نشسته و در بقیه موارد هم یا به عنوان بازیکن ذخیره به زمین مسابقه فرستاده شده و یا اینکه تعویض شده است. آمار چندان برایش جالب نیست؛ 27 دقیقه مقابل استقلال خوزستان، 19 دقیقه مقابل ملوان، 13 دقیقه مقابل استقلال و دست آخر در جدالی که از ابتدا برای پرسپولیس به میدان رفت 55 دقیقه مقابل ذوب‌آهن در زمین ماند و تعویض شد. او در مجموع 114 دقیقه بازی کرده که هیچ تاثیری روی گل‌های تیمش نداشته است.
مشخص است که اوستون با چنین عملکردی از روزهای خوبش فاصله نجومی دارد؛ او اگر می‌خواهد خودش و پرسپولیس را به سطحی عالی‌تر برساند، مجبور است تکانی ویژه بخورد.

بازی روانی کاناوارو با اوستون؟

بدبیاری‌های اورونوف فقط معطوف به عرصه باشگاهی نیست؛ او به تازگی پی برده جایی در فهرست بازیکنان دعوت شده به تیم ملی ازبکستان هم ندارد. این یکی شوک وارده به اورونوف را کامل‌تر می‌کند؛ او که تصور می‌کرد با رفت و برگشتی به ایران و درخشش احتمالی در ترکیب تیم ملی کشورش، بتواند روزهای ناخوشش را پشت سر بگذارد، حالا باید بازی‌های تدارکاتی تیم ملی ازبکستان را هم از تلویزیون تماشا کند. شاید این فرصت بهتری در اختیارش بگذارد تا با تمرکز بالاتری تمرینات را انجام دهد؛ اما بعید است بتواند گره چندانی از مشکلاتی که سر راهش قرار گرفته، باز کند.
شاید کاناوارو در تیم ملی ازبکستان در حال انجام یک بازی روانی با اورونوف است تا در ادامه او را باانگیزه‌تر کند؛ شاید هم کلا با توجه به فرمی که این اواخر در تیم ملی داشته قیدش را بزند. هرکدام از این موارد که باشد اما در سرنوشت اوستون تغییر شگرفی ایجاد نمی‌کند؛ او مجبور است برای بازپس‌گیری جایگاهش در پرسپولیس و ازبکستان تلاش دوچندانی کند و امیدوار به روزهای روشن باشد.