در فضای پرهیاهوی امروز، گاهی نیاز داریم به کتابی که روحمان را آرام کند و پیوندمان را با ریشه‌های اعتقادی‌مان تازه نماید. «به سپیدی یک رویا» همان کتابی است که با نثری شاعرانه و تصویری، مخاطب را به سفری در زمان می‌برد؛ از کوچه‌های مدینه تا غربت بقیع.
آنچه این کتاب را متمایز می‌کند، نگاهِ زنانه و لطیف نویسنده به رویدادهای تاریخی است. فاطمه سلیمانی در این اثر، فراتر از ثبتِ صرفِ وقایع، به سراغِ «احساسات» می‌رود. همان‌طور که در فرازی از کتاب می‌خوانیم، او غمِ وداعِ سیدالشهدا(ع) با پیامبر(ص) را چنان هنرمندانه ترسیم می‌کند که خواننده خود را در میانِ آن بغض‌ها و اشک‌ها می‌بیند.
این کتاب، دعوتی است برای درنگ کردن؛ دعوتی برای اینکه در هجوم اخبار و روزمرگی‌ها، لحظاتی را با امام خود خلوت کنیم و معنایِ عمیقِ «زیارت» و «وداع» را با تمام وجود حس کنیم. خواندن این کتاب، تنها یک مطالعه‌ی ساده نیست، بلکه یک تمرینِ همدلی با خاندان عصمت و طهارت(ع) است؛ تمرینی برای نزدیک‌تر شدن به آن «رویایی» که در عنوان کتاب به آن اشاره شده است.
چرا باید این کتاب را بخوانیم؟
- تصویرسازی‌های زنده: نویسنده با قلمِ توانمندش، صحنه‌ها را چنان توصیف می‌کند که گویی در حال تماشای یک فیلم سینمایی از آن دوران هستید.
- پلی به سوی معرفت: کتاب به جای پرداختنِ صرف به تاریخ، به تحلیلِ درونیاتِ شخصیت‌ها و رنج‌های آنان می‌پردازد و همین امر باعث می‌شود که پیامِ کتاب در قلبِ مخاطب بنشیند.
- مناسب برای تامل: نثرِ کتاب به‌گونه‌ای است که می‌توانید آن را در بخش‌های کوتاه بخوانید و هر بخش، دست‌مایه‌ای برای فکر کردن و ارتباط قلبی باشد.
پیشنهاد برای مخاطبان:
اگر به دنبال داستانی هستید که هم آرامش‌بخش باشد و هم چراغی برای شناختِ بیشترِ سیره اهل بیت (ع) در دلتان روشن کند، «به سیپدی یک رویا» می‌تواند همراهِ خوبی برای شب‌های مطالعه‌ی شما باشد.