به گزارش خبرنگار جام‌جم، شامگاه بیست‌ویکم آذر سال ۱۴۰۳ یکی از ماموران کلانتری هفت‌چنار به بازپرس کشیک قتل دادسرای جنایی تهران اطلاع داد که مردی ۴۹ ساله در خانه‌اش فوت کرده و مرگ او مشکوک است. 
جسد به پزشکی‌قانونی منتقل و مشخص شد ساچمه‌هایی در بدن او وجود دارد و احتمال قتل وی مطرح است. با اطلاع بازپرس جنایی از این موضوع، ماموران دو برادر مقتول را به عنوان مظنون بازداشت کردند. در بازرسی از خانه آنها یک قبضه سلاح شکاری کشف شد. 
متهمان به اداره دهم پلیس آگاهی تهران منتقل شدند، اما منکر قتل برادر خود بودند تا این‌که اعتراف کردند با همدستی هم برادر خود را کشته‌اند. سامان، یکی از متهمان به قتل در جریان تحقیقات قضایی گفت‌: مقتول سال‌ها شیشه و انواع موادمخدر را مصرف می‌کرد. بار‌ها او را به کمپ بردیم که ترک نکرد و بعد از فرار از آنجا به خانه بازمی‌گشت. همه ما را به ستوه آورده بود. در این چند سال، والدینم به دلیل غصه اعتیاد او فوت شدند. بعد از مرگ آنها، من و برادرم در یک خانه موروثی و مقتول در آپارتمان موروثی مقابل ما زندگی می‌کرد. روز حادثه او را برای حرف زدن به خانه‌مان بردیم، اما دعوای‌مان شد و نمی‌خواست اعتیادش را ترک کند. درگیر شدیم و من با سلاح شکاری یک تیر به او زدم که مرد. خون‌ها را شستیم و بعد جسد را به آپارتمان خودش منتقل کردیم. بعد با صحنه‌سازی وانمود کردیم او در را باز نمی‌کند و از پلیس کمک خواستیم. 
این درحالی بود که برادر دیگرش هم به همدستی با او در این جنایت اعتراف کرد. با تکمیل تحقیقات برای سامان به اتهام قتل عمدی و برای برادرش سعید به اتهام معاونت در قتل، کیفرخواست صادر شد. دو خواهر مقتول با حضور در دادسرا برادران خود را بخشیدند، اما برادر دیگرشان درخواستی را مطرح نکرد. به این ترتیب پرونده برای محاکمه به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد و متهمان دیروز در شعبه هشتم پای میز محاکمه قرار گرفتند. در ابتدای این جلسه، نماینده دادستان کیفرخواست را قرائت کرد و بعد سامان در جایگاه ایستاد و گفت: روز حادثه برادرم را به خانه دعوت کردیم تا درباره فروش خانه موروثی صحبت کنیم. گفتم هرکسی سهم خود را بر می‌دارد، اما او مخالفت کرد و گفت می‌خواهد پابلو اسکوبار ایران شود و همه به او احترام بگذراند. 
در ادامه درگیر شدیم و به سمت من آمد که برای دفاع شلیک کردم. فکر نمی‌کردم باعث مرگش شود. الان پشیمانم و کاش با پلیس تماس می‌گرفتم. قصد داشتم روز بعد اسلحه را بفروشم، اما تیراندازی با آن، باعث مرگ برادرم شد. سپس وکیل متهم در دفاع از او اظهار کرد: مقتول ابتدا چند مشت به صورت موکل من زده بود. سعید او را نگه داشت تا به سمت سامان نرود. بعد سعید را زده و با برداشتن چاقو سمت سامان رفته و او در دفاع از خود شلیک می‌کند. اگر موکلم شلیک نمی‌کرد، امکان قتل او وجود داشت. 
رئیس دادگاه سپس از سعید خواست از خود دفاع کند که او با رد اتهامش گفت: مقتول می‌خواست به سمت سامان حمله کند و من او را گرفتم تا مانع شوم. بعد از شلیک‌ها، او بی‌حال شد، اما قلبش می‌زد و زنده بود. من مثل پدر از او مراقبت می‌کردم و هزینه‌هایش را می‌دادم. مشخص است که راضی به مرگش نبودم. 
پس از دفاعیات متهم، قضات برای تصمیم‌گیری وارد شور شدند.