در روزهایی که شیوه‌های تازه‌ای برای رسیدن به آرامش و تخلیه روانی تبلیغ می‌شود، حالا پای مدیتیشن و گریه کردن کنار دریا هم به این بازار باز شده است؛ روشی که منتقدان آن را نمونه‌ای از تبدیل رنج و نیازهای روحی افراد به منبع درآمد می‌دانند. یکی از منتقدین در این زمینه نوشت: «هیلینگ آب دریا، درخت جنگل و نمونه‌های دیگر، موج معناگرایی‌های در حال مدند که بر مدار معنویت و عرفان‌های مدرن می‌چرخند و از کنار آن می‌چاپند.....پشت این فیگورهای مدیتیشنی و حقه‌های حلقه‌ای، ابر و باد و مه و خورشید و فلک درکارند تا قلک برخی پر شود و از استیصال دیگران، اسکناس تولید کنند.... در جهان پریشان امروز، آرامش هم به کالایی مصرفی بدل شده تا برخی از سودای جان، سودی به جیب بزنند....تا برای افسردگی مردم، افیون تازه بسازند و با سوگ‌زدگی دیگران، سودا کنند...اینجا رنج نه حرمت که قیمت دارد و در ویترین امید به فروش می‌رسد....مسئله فقط کاسبی با معنویت نیست، مسئله جایی است که رنج انسان، به ماده خام صنعت آرامش بدل می‌شود....آنجا که که درد تو، درآمد دیگریست، دیگر با معنویت مواجه نیستیم، با تجارت استیصال مواجهیم....انسان مستاصل، مستعد هر شکلی از استثمار است! در بازاری که از زخم‌های ما نان می‌خورد، حتی درمان هم می‌تواند بخشی از بیماری باشد...اینجا دیگر آب مایه حیات نیست، سرمایه تجارت است!...آنها که بلدند از آب کره بگیرند، از رنج دیگران هم گنج می‌سازند!»