گروه ورزشی: برخی مدیران فوتبالی بی توجه به شرایط سخت اقتصادی کشور در دوران جنگ تحمیلی، با ارقام عجیب و غریب اقدام به جذب بازیکنانی کردهاند که نیازمند بررسی جدی نهادهای مسئول است.
در شرایطی که کشور به دلیل جنگ تحمیلی از سوی آمریکا و رژیم صهیونیستی در شرایط اقتصادی سختی قرار دارد و مردم ایران زیر فشار معیشتی قرار گرفتهاند، مشخص نیست چرا برخی مدیران فوتبالی بدون هیچ نظارتی صدها میلیارد تومان برای جذب بازیکنان مد نظر خود هزینه میکنند.
بدون شک در چنین شرایطی که مسئولان کشور بارها بر لزوم صرفهجویی دستگاهها و مردم تاکید کردهاند تا کشور از این پیچ خطرناک به سلامت عبور کند، مشخص نیست چرا نظارت چندانی بر نحوه هزینه صدها میلیارد تومان نمیشود؟ مگر قرار است فشار اقتصادی تنها سهم مردم و طبقه کارگر و کارمند باشد و مدیران فوتبال بدون هیچ محدودیتی هر طور که بخواهند از جیب شبکه بانکی یا هلدینگ های اقتصادی و یا کارخانههای اقتصادی کشور هزینه کنند؟
مسوولان کشور بارها بر لزوم صرفهجویی در شرایط فعلی تاکید کردهاند اما مشخص نیست چرا در هلدینگها و سیستم بانکی کشور این ارقام نجومی در شرایط جنگی هزینه فوتبال میشود و هیچ سوالی از مسئولان مربوطه پرسیده نمیشود؟
در این شرایط سخت و بغرنج اقتصادی، فوتبال دیگر اولویت مردم نیست و این ریخت و پاشهای میلیاردی از سوی مدیران فوتبالی دیگر نه تنها هیچ دلگرمی به مردم و طرفداران فوتبال نمیدهد، بلکه باعث دلسردی و عصبانیت هر چه بیشتر آنها خواهد شد.
بسیاری از خانوادهها و طرفداران فوتبال با حداقل حقوق به سختی گذران زندگی میکنند و با وجود همه سختیها پای کشور ایستادهاند اما در مقابل، شاهد رد و بدل شدن این ارقام نجومی در شرایط جنگی کشور هستند؛ گویی جنگ فقط سهم مردم است و برخی مدیران یادشان رفته کشور در چه شرایط سختی به سر میبرد و هر طور که بخواهند و میلشان بکشد خرج میکنند!
واقعا چرا هیچ مسئولی پیدا نمیشود که حداقل در این شرایط سخت جلوی این ریخت و پاش ها را بگیرد و با چنین مدیرانی برخورد سفت و سختی داشته باشد؟ چطور میشود مدیران ارشد یک باشگاه خواستار کاهش پاداش کارکنان برای صرفهجویی میشوند اما به راحتی دهها میلیارد تومان برای بازیکنانی که خیلی کمتر از اینها میارزند، صرف میکنند؟
حتی اگر در خوشبینانهترین حالت فرض کنیم تمام این ارقام میلیاردی به بازیکنان میرسد و سهمی از آن دلالها، واسطه ها و سایرین نمیشود، توقع زیادی نیست که فوتبالیستها هم یک سال به خاطر کشورشان کمی سختی بکشند و کمتر لاکچری زندگی کنند.
∎
در شرایطی که کشور به دلیل جنگ تحمیلی از سوی آمریکا و رژیم صهیونیستی در شرایط اقتصادی سختی قرار دارد و مردم ایران زیر فشار معیشتی قرار گرفتهاند، مشخص نیست چرا برخی مدیران فوتبالی بدون هیچ نظارتی صدها میلیارد تومان برای جذب بازیکنان مد نظر خود هزینه میکنند.
بدون شک در چنین شرایطی که مسئولان کشور بارها بر لزوم صرفهجویی دستگاهها و مردم تاکید کردهاند تا کشور از این پیچ خطرناک به سلامت عبور کند، مشخص نیست چرا نظارت چندانی بر نحوه هزینه صدها میلیارد تومان نمیشود؟ مگر قرار است فشار اقتصادی تنها سهم مردم و طبقه کارگر و کارمند باشد و مدیران فوتبال بدون هیچ محدودیتی هر طور که بخواهند از جیب شبکه بانکی یا هلدینگ های اقتصادی و یا کارخانههای اقتصادی کشور هزینه کنند؟
مسوولان کشور بارها بر لزوم صرفهجویی در شرایط فعلی تاکید کردهاند اما مشخص نیست چرا در هلدینگها و سیستم بانکی کشور این ارقام نجومی در شرایط جنگی هزینه فوتبال میشود و هیچ سوالی از مسئولان مربوطه پرسیده نمیشود؟
در این شرایط سخت و بغرنج اقتصادی، فوتبال دیگر اولویت مردم نیست و این ریخت و پاشهای میلیاردی از سوی مدیران فوتبالی دیگر نه تنها هیچ دلگرمی به مردم و طرفداران فوتبال نمیدهد، بلکه باعث دلسردی و عصبانیت هر چه بیشتر آنها خواهد شد.
بسیاری از خانوادهها و طرفداران فوتبال با حداقل حقوق به سختی گذران زندگی میکنند و با وجود همه سختیها پای کشور ایستادهاند اما در مقابل، شاهد رد و بدل شدن این ارقام نجومی در شرایط جنگی کشور هستند؛ گویی جنگ فقط سهم مردم است و برخی مدیران یادشان رفته کشور در چه شرایط سختی به سر میبرد و هر طور که بخواهند و میلشان بکشد خرج میکنند!
واقعا چرا هیچ مسئولی پیدا نمیشود که حداقل در این شرایط سخت جلوی این ریخت و پاش ها را بگیرد و با چنین مدیرانی برخورد سفت و سختی داشته باشد؟ چطور میشود مدیران ارشد یک باشگاه خواستار کاهش پاداش کارکنان برای صرفهجویی میشوند اما به راحتی دهها میلیارد تومان برای بازیکنانی که خیلی کمتر از اینها میارزند، صرف میکنند؟
حتی اگر در خوشبینانهترین حالت فرض کنیم تمام این ارقام میلیاردی به بازیکنان میرسد و سهمی از آن دلالها، واسطه ها و سایرین نمیشود، توقع زیادی نیست که فوتبالیستها هم یک سال به خاطر کشورشان کمی سختی بکشند و کمتر لاکچری زندگی کنند.