شناسهٔ خبر: 79036209 - سرویس فرهنگی
نسخه قابل چاپ منبع: ایرنا | لینک خبر

«اسماعیل یغمایی» در خانه ابدی آرام گرفت

تهران- ایرنا- مراسم تشییع و تدفین پیکر «اسماعیل یغمایی» باستان‌شناس پیشکسوت ایرانی امروز (چهارشنبه ۳۱ تیر) با حضور خانواده وی و جمعی از دوستدارانش در بهشت زهرا (س) تهران برگزار شد.

صاحب‌خبر -

به گزارش خبرنگار ایرنا، پیکر این باستان شناس فقید ۱۰ صبح روز چهارشنبه ۳۱ تیر در قطعه ۳۲۰، ردیف ۶۲، شماره ۸ در مزار خانوادگی و در کنار تنها فرزندش مهرداد در بهشت زهرا (س) در تهران به خاک سپرده شد.

یغمایی که از دوشنبه ۱۵ تیر در بیمارستان محب یاس تهران در اثر سکته مغزی بستری شده بود و در کما به سر می‌برد، صبح یکشنبه ۲۸ تیر در بیمارستان درگذشت.

اسماعیل فرزند حبیب یغمایی ۲۷ شهریور ۱۳۲۰ در تهران دیده به جهان گشود. تحصیلات عالی خود را در رشته باستان‌شناسی و هنر در دانشگاه تهران به پایان رساند و از اردیبهشت ۱۳۴۶ با استخدام در اداره‌کل باستان‌شناسی کشور، فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد. از آن پس، به عنوان سرپرست یا عضو هیات‌های علمی، در ده‌ها پروژه کاوش و بررسی باستان‌شناسی در نقاط مختلف ایران حضور یافت و نقش موثری در شناسایی، حفاظت و معرفی میراث‌تاریخی کشور ایفا کرد.

وی از آخرین بازمانده‌های نسل باستان‌شناسان ایرانی بود که دهه ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ خورشیدی پا به عرصه کاوش‌های میدانی گذاشتند و با سال‌ها تلاش، بخش ارزشمندی از تاریخ و تمدن کهن ایران را از دل خاک بیرون کشید. او دلباخته و شیفته تمدن و فرهنگ ایرانی بود و عمر خود را در راه شناخت، حفاظت و معرفی میراث تاریخی ایران سپری کرد.

یغمایی سال‌ها از همسر و تنها فرزندش مهرداد که با بیماری دست‌وپنجه نرم می‌کرد، پرستاری کرد. در بسیاری از فصل‌های کاوش، ناگزیر خانواده‌اش را در نزدیکی محل حفاری اسکان می‌داد تا بتواند هم مسئولیت علمی خود را انجام دهد و هم از عزیزانش غافل نماند. عشق به خانواده در سراسر زندگی یغمایی جاری بود و هیچ‌گاه آنان را تنها نگذاشت. همسرش در سال ۱۳۸۰ و یازده سال بعد فرزندش چشم از جهان فروبستند؛ اندوهی که تا پایان عمر همراه او ماند.

کارنامه علمی او، حضور در کاوش‌های شاخصی همچون هفت‌تپه خوزستان، شوش، شهر سوخته، تپه چغاگاوانه اسلام‌آباد غرب، مرودشت، کرمانشاه، کنگاور، دشت قزوین، گرگان، کرمان و مناطق شمال‌باختری ایران را در بر می‌گیرد؛ پژوهش‌هایی که هر یک بخشی از تاریخ و هویت تمدنی ایران را روشن‌تر ساخته و به غنای مطالعات باستان‌شناسی کشور افزوده‌اند.

یغمایی علاوه بر فعالیت‌های میدانی، در حوزه تالیف نیز آثار ارزشمندی از خود بر جای گذاشته است. کتاب‌های «شوش؛ کاوش‌های باستان‌شناسی در شهر پانزدهم دوره عیلام میانی»، «گیسوان هزارساله؛ گوشه‌هایی از خاطرات یک باستان‌شناس»، «آن قصر که جمشید...؛ پژوهشی در پیشینه‌شناسی تخت‌جمشید»، «نقاط امن» و «وقتی که بچه بودم» از جمله آثار منتشرشده این پژوهشگر برجسته است که بخشی از تجربه‌های علمی و پژوهشی او را برای آیندگان ماندگار کرده‌اند.