متخصصان می‌گویند سبک زندگی کودکان در سال‌های اخیر به‌طور چشمگیری تغییر کرده و همین موضوع توانایی آنها برای تمرکز و حفظ توجه را تحت تأثیر قرار داده است.
به گزارش فرارو، کاهش تمرکز کودکان تنها به استفاده از تلفن همراه مربوط نمی‌شود و عواملی مانند کم‌تحرکی، کمبود خواب و حتی رفتار والدین نیز در این مسئله نقش دارند.
متخصصان می‌گویند سبک زندگی کودکان در سال‌های اخیر به‌طور چشمگیری تغییر کرده و همین موضوع توانایی آن‌ها برای تمرکز و حفظ توجه را تحت تأثیر قرار داده است.
اگر بارها مجبور شده‌اید برای جلب توجه فرزندتان یک جمله را چندین بار تکرار کنید، تنها نیستید. بسیاری از والدین و معلمان معتقدند یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های تربیتی امروز، کاهش توانایی کودکان در حفظ تمرکز است. برخلاف گذشته که نگرانی‌ها بیشتر حول مشکلاتی مانند بدغذایی، خواب یا لجبازی کودکان بود، اکنون دشواری در تمرکز کردن به یکی از رایج‌ترین دغدغه‌های خانواده‌ها تبدیل شده است.
کارشناسان می‌گویند سبک زندگی کودکان در سال‌های اخیر تغییرات زیادی کرده است. زمانی بازی‌های طولانی در فضای باز، سرگرمی‌های ساده و حتی لحظاتی از بی‌حوصلگی، بخشی طبیعی از دوران کودکی بود؛ تجربه‌هایی که به شکل طبیعی مهارت‌هایی مانند تمرکز، صبر و خلاقیت را تقویت می‌کردند. اما امروزه این فرصت‌ها کمتر شده و جای خود را به برنامه‌های فشرده، استفاده مداوم از صفحه‌نمایش‌ها و محرک‌های پی‌درپی داده‌اند.
 چرا تمرکز کودکان کاهش یافته است؟
پژوهشگران معتقدند عوامل مختلفی در کاهش تمرکز کودکان نقش دارند. نخستین عامل، کمبود فعالیت بدنی است. مغز کودکان به گونه‌ای رشد کرده که از طریق حرکت، بازی و تعامل با محیط یاد می‌گیرد. با این حال، بسیاری از کودکان امروزی روزانه بیش از هفت ساعت را در حالت نشسته سپری می‌کنند و میزان فعالیت بدنی آنها بسیار کمتر از مقدار توصیه‌شده است.
عامل مهم دیگر، استفاده گسترده از تلفن‌های هوشمند، تبلت‌ها و سایر ابزارهای دیجیتال است. هنگام استفاده از این وسایل، کودکان معمولاً در مدت کوتاهی میان برنامه‌ها، بازی‌ها یا ویدئوهای مختلف جابه‌جا می‌شوند. این تغییرات مداوم باعث می‌شود مغز به دریافت محرک‌های سریع و متنوع عادت کند و تحمل انجام فعالیت‌های طولانی و نیازمند تمرکز کاهش یابد.
رفتار بزرگسالان نیز در این میان بی‌تأثیر نیست. وقتی والدین یا مراقبان کودک هنگام گفت‌وگو مدام تلفن همراه خود را بررسی می‌کنند، هم‌زمان چند کار انجام می‌دهند یا با بی‌توجهی به صحبت‌های کودک پاسخ می‌دهند، فرزند نیز به مرور این نوع توجه پراکنده را طبیعی تلقی می‌کند.
کمبود خواب و نداشتن فرصت کافی برای استراحت نیز از دیگر عواملی است که بر عملکرد مغز اثر می‌گذارد. برنامه‌های روزانه فشرده، ساعت خواب نامنظم و استفاده از صفحه‌نمایش پیش از خواب، باعث می‌شود مغز کودکان استراحت عمیقی را که برای حفظ تمرکز به آن نیاز دارد، تجربه نکند.