به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو؛ گلزار شهدای میناب، روایت ۱۶۸ کودکی است که جان خود را برای این سرزمین از دست دادند؛ روایت پدر و مادرهایی که امروز کنار مزار فرزندشان می‌گویند تنها بخشی از پیکر عزیزشان به خانه بازگشت.

سؤال اینجاست؛ چرا برخی چهره‌های مشهور، در برابر این داغ و این رنج سکوت کردند، اما امروز از جنوب ایران می‌گویند؟ اگر معیار، انسانیت است، درد مردم نباید انتخابی باشد. اشک برای کودکان، معلمان و مردم بی‌گناه، نباید به زمان، جغرافیا یا ملاحظات سیاسی وابسته باشد.

تاریخ، هم صداها را به خاطر می‌سپارد و هم سکوت‌ها را.