سعید جلالی قدیری در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار تحریریه صنعت و معدن خبرگزاری صداوسیما با اشاره به اینکه بیش از یک میلیون شغل در زنجیره ارزش صنعت نساجی و پوشاک وجود دارد، افزود: بیش از ۱۴۰ هزار واحد تولیدی صنفی در حوزههای مختلف پوشاک و نساجی فعالیت دارند که از این میزان ۹۰ هزار واحد در حوزه پوشاک فعالیت میکنند و همچنین از بیش از ۶ هزار واحد صنعتی، هزار واحد آن در زمینه پوشاک فعالیت دارند و تعداد نامعلومی کسب و کار به صورت خانگی یا بدون مجوز در تولید پوشاک کشور اشتغال دارند.
به گفته دبیر اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران بیش از ۲۵۰ هزار فروشگاه فیزیکی در حوزه توزیع صنعت نساجی و پوشاک فعالیت دارند و همچنین بیش از ۱۵۰ هزار فروشگاه در حوزه پوشاک به صورت صفحه مجازی، محصولات را توزیع میکنند به طوری که فقط در زمینه توزیع محصولات، بیش از ۵۰۰ هزار شغل ایجاد شده است.
جلالی قدیری با اشاره به اینکه زنجیره بزرگ تامین و توزیع پوشاک به صورت صد درصد رقابتی است، افزود: به دلیل ازدیاد واحدهای تولیدی و توزیعی در سراسر کشور، در این صنعت انحصار وجود ندارد، برخی مدعی هستند بعد از ممنوعیت واردات پوشاک از سال ۱۳۹۷، برای مصرف کننده، انحصار بوجود آمده است، اما موضوع اینجاست که تولیدکنندگان هیچ مخالفتی با واردات پوشاک ندارند به شرط اینکه، محصولات از طرق قانونی و با نظارت وارد شود که این امر نه تنها به ضرر تولیدکننده بلکه به نفع آن هاست.
دبیر اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران درباره اینکه تولیدکننده و توزیع کننده باید مالیات و بیمه پرداخت کنند و همچنین در قبال محصولات، مسئولیت اجتماعی دارند و هزینههای دیگری نیز پرداخت میکنند، گفت: واردکنندهای که به صورت غیرقانونی محصول قاچاق را به کشور وارد میکند هیچ کدام از این هزینهها را پرداخت نمیکند و متاسفانه نهادهای نظارتی در مرز کشورمان هیچ گونه نظارتی بر ورود کالای قاچاق ندارند و در حال حاضر بیشترین قاچاق کشور در زمینه پوشاک است.
به گفته جلالی قدیری زنجیره ارزش صنعت نساجی و پوشاک کشور ۱۵ میلیارد دلار تخمین زده میشود که از این میزان ۱۰ میلیارد دلار مرتبط با بازار پوشاک است یعنی شش و نیم میلیار دلار به تولید پوشاک داخلی اختصاص دارد و بیش از ۳ میلیارد دلار هم از طریق قاچاق وارد کشور میشود یعنی یک سوم بازار در اختیار کالای قاچاق قرار دارد این در حالی است که کماکان قانون محدودیت واردات پوشاک به کشور در حال اجراست.
وی با اشاره به اینکه سالانه ۶۰۰ تا ۷۰۰ میلیون دلار صادرات زنجیره ارزش صنعت نساجی و پوشاک کشور است، افزود: یک سوم از میزان صادرات متعلق به فرش ماشینی است و کمتر از ۱۰۰ میلیون دلار هم پوشاک صادر میشود که در مقایسه با رقبای خارجی ایران از جمله ترکیه، پاکستان، آذربایجان و ازبکستان این میزان از صادرات بسیار ناچیز و متاثر از عوامل مهمی همچون تعامل و روابط سالم با کشورهای دیگر است.
دبیر اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران عوامل موثر بر افزایش صادرات را روابط اقتصادی، مالی و بانکی بین المللی برشمرد و گفت: با توجه به اینکه کشور ما از دهه ۸۰ با تحریمهای اقتصادی مواجه شده است هر ساله بازارهای صادراتی را به مرور به دلیل نبود مناسبات گمرکی، بانکی، بیمهای و سایر عوامل از دست دادهایم، زیرا بازار صادارت مبتنی بر عرضه و تقاضاست.
جلالی قدیری بازار روسیه را یکی از بازارهای صادراتی مناسب برای تولیدکنندگان ایرانی در مقایسه با رقبای خارجی مثل چین، پاکستان و ترکیه معرفی کرد و افزود: قبل از جنگ تحمیلی سوم صنعتگران پوشاک کشورمان با شرکت در نمایشگاه کشور روسیه با برقراری تفاهم نامههای اولیه برای تامین پوشاک مورد نیاز بازار روسیه، اقدام به ثبت سفارش و تولید کردند، اما اتفاقی که افتاد بعد از بازگشت به کشور و آغاز جنگ، قیمت مواد اولیه بیش از ۵۰ درصد افزایش پیدا کرد و قیمت تمام شده محصول از ۸ دلار به ۱۱ دلار رسید و همین امر برنامه ریزی برای صادرات را منتفی کرد.
وی با اشاره به اینکه در طول چند سال گذشته قدرت خرید مردم کاهش پیدا کرده است، افزود: در دوران همه گیری کرونا، شرایط خاصی بر صنعت کشور حاکم بود و فروشگاهها به مدت طولانی تعطیل میشدند، اما فروش مجازی محصولات نساجی و پوشاک رونق خاصی داشت، اما از سال ۱۴۰۱ به بعد بواسطه بالا رفتن تورم سالیانه و همچنین بالارفتن نرخ دلار از ۲۰ تا ۱۸۰ هزار تومان، قدرت خرید مردم را کاهش داد.
دبیر اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران درباره رابطه مستقیم قدرت خرید مردم با وضعیت کنونی جامعه، ادامه داد: زمانی که قدرت خرید مردم کاهش پیدا میکند به طور طبیعی کل زنجیره ارزش متاثر از این قضیه میشود و مصرف پوشاک کاهش مییابد، اما راهکار پیشنهادی برای رفع این مشکل تحریک تقاضای مصرف کننده با فروش اقساطی است و یا اینکه باید به سمت صادرات محصولات رفت.