این روزها در ایران، برنامههای وداع، تشییع و یادبود آیتالله سیدعلی خامنهای، رهبر شهید جمهوری اسلامی ایران، در حال برگزاری است. میلیونها نفر از مردم ایران با حضور در این برنامهها، قدردانی خود را نسبت به رهبر شهیدشان ابراز کردند؛ رهبری که یک عمر برای بزرگی و عظمت ایران جنگید و سرانجام خود و خانوادهاش فدای آرمانهای بزرگ ایران شدند.
سیدعلی خامنهای فقط یک نام یا یک شخصیت سیاسی نبود؛ او نمادی از استقلالخواهی ایرانیان و آرمانهای آنان برای ایرانی مستقل، آزاد و بهدور از دخالت بیگانگان بود. اگر امروز میبینیم مردم ایران اینچنین قدرشناسانه با او وداع کردند، ناشی از همین حقیقت انکارناپذیر است. شهادت سیدعلی خامنهای اثبات کرد که افراد را میتوان کشت، اما آرمانها را هرگز. آمریکا و اسرائیل با کشتن رهبر ایران، شیشه عطری را شکستند که رایحه آن همهجا را دربر گرفت و آزادیخواهان جهان را حول یک محور گرد هم آورد. حضور هزاران نفر از کشورهای مختلف در مراسم وداع و تشییع و نیز حضور میلیونی مردم عراق و سایر کشورها در آیینهای تشییع در عراق، گواه این واقعیت است.
تشییع پیکر رهبر شهید ایران، نماد و تجلی یک کشور پیروز بود؛ کشوری که یک جنگ نابرابر را با دو قدرت اتمی جهان، با شجاعت و پایمردی پشت سر گذاشت و با وجود شهادت رهبر، اجازه نداد دشمنان به اهداف خود از این جنگ دست یابند. دشمنان ایران درنیافتند که با کشتن آیتالله سیدعلی خامنهای، آرمان او را برای همیشه در دلهای ایرانیان و همه آزادیخواهان جهان حک کردند.
وداع و تشییع رهبر شهید ایران، یکی از بزرگترین و شاید بزرگترین آیینهای تشییع در جهان بود که نشان داد ایران، همچنان متکی به قدرت مردم تمدنساز خود، مسیر استقلال، پیشرفت و ایستادگی را خواهد پیمود و بزرگترین قدرت آن، مردم هستند.
آیتالله خامنهای میراثی بزرگ از خود بر جای گذاشته است؛ میراثی که برای آینده ایران و نسلهای بعدی آن، الهامبخش و آیندهساز خواهد بود.
رهبر شهید ایران همواره نگاه ویژهای به ارمنستان و ارمنیها داشت. ارمنیهای ایران عمیقاً او را دوست داشتند و او نیز علاقه ویژهای به آنان داشت. او بارها در خانه ارمنیهایی که عضوی از خانواده آنان در جنگ تحمیلی هشتساله به شهادت رسیده بودند، حضور یافت و از صبر و پایمردی آنان تجلیل کرد.
آیتالله خامنهای تعلق خاطر ویژهای به کشور ارمنستان داشت و آن را «همسایه نجیب» خطاب میکرد. از میان بیانات ایشان درباره ارمنستان، فرازهای زیر بهعنوان نمونه قابل ذکر است:
- «ایران و ارمنستان همسایگان خوب و برخوردار از ارتباطات تاریخی هستند. برخلاف میل آمریکاییها، روابط ایران و ارمنستان باید مستحکم، مستمر و دوستانه باشد.
- ایران و ارمنستان هیچگاه با یکدیگر مشکلی نداشتهاند و ما طبق تعالیم اسلامی، خود را موظف به حسن رفتار با همسایگان میدانیم.
- این جنگ (جنگ دوم قرهباغ) حادثه تلخی است و امنیت منطقه را تهدید میکند و باید هرچه زودتر پایان یابد. لزوم حفظ امنیت ارامنه در این سرزمینها و رعایت مرزهای بینالمللی از جانب دو طرف، مورد تأکید ماست.
- جمهوری اسلامی ایران مسیر زنگزور را به ضرر ارمنستان میداند و همچنان بر این موضع خود ایستادگی دارد.
- ما جداً معتقد به توسعه روابط با ارمنستان هستیم و همکاریهای میان دو کشور، بر اساس منافع تعریفشده و بدون در نظر گرفتن سیاستهای دیگران، با قوت ادامه خواهد داشت.»
آیتالله سیدعلی خامنهای در حضور پرشور میلیونها ایرانی و اتباع دیگر کشورها تشییع و به خاک سپرده شد، اما آرمانهای او زنده است. آرمانهای بلند و تابناک او برای دوستی تاریخی دو ملت بزرگ ایران و ارمنستان نیز همچنان چراغ راه آینده خواهد بود.
خلیل شیرغلامی، سفیر جمهوری اسلامی ایران در ارمنستان