به گزارش سلامت نیوز به نقل از همشهری، همه افراد نباید یک جور و به یک میزان ورزش کنند و افرادی با بدن‌های ضعیف‌تر باید با فعالیت بدنی بیشتر خود را به افراد دارای قوای جسمانی بالاتر برسانند.

براساس نتایج یک مطالعه، افرادی که آمادگی جسمانی کمتری دارند، برای بهره‌مندی از مزایای قلبی و عروقی مشابه، باید کمی بیشتر از افرادی که آمادگی جسمانی بالایی دارند، ورزش کنند.

محققان می‌گویند که توصیه‌های رایج در مورد ورزش که برای همه یکسان است، نیاز به تغییر دارد و باید با اهداف شخصی‌سازی‌شده براساس سطح آمادگی جسمانی هر فرد جایگزین شود.

به گزارش مدیکال اکسپرس، یافته‌های یک مطالعه مشاهده‌ای که در مجله پزشکی ورزشی بریتانیا منتشر شده، نشان می‌دهد که بزرگسالان باید بین 560تا 610دقیقه در هفته فعالیت بدنی متوسط ​​تا شدید انجام دهند تا به کاهش قابل توجه خطر حملات قلبی و سکته مغزی دست یابند.

این مقدار بین 3 تا 4برابر بیشتر از توصیه فعلی بهداشت عمومی است که بر مبنای آن بزرگسالان باید حداقل 150دقیقه در هفته ورزش بدنی متوسط ​​تا شدید مانند پیاده‌روی سریع، دویدن یا دوچرخه‌سواری انجام دهند.

یک روش ساده برای ارزیابی آمادگی قلبی تنفسی، اندازه‌گیری حداکثر اکسیژن مصرفی (VO2max) است؛ حداکثر میزان اکسیژنی که بدن در طول ورزش شدید مصرف و استفاده می‌کند. این روش میزان کارایی قلب، ریه‌ها و عضلات در رساندن و استفاده از اکسیژن را اندازه‌گیری می‌کند.

میزان ورزش چقدر اهمیت دارد؟

این مطالعه نشان داد بزرگسالانی که دستورالعمل 150دقیقه در هفته برای ورزش را انجام دادند، کاهش متوسط ​​8تا 9درصدی خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی را تجربه کردند. این کاهش در تمام سطوح آمادگی جسمانی ثابت بود.

برای دستیابی به محافظت قابل توجه قلب و عروق که به‌عنوان کاهش خطر بیش از 30درصد طبقه‌بندی می‌شود، بین 560تا 610دقیقه ورزش متوسط ​​تا شدید در هفته مورد نیاز بود. با این حال، این سطح از ورزش فقط توسط 12درصد از افراد مورد مطالعه محقق شد. این تجزیه و تحلیل نشان داد افرادی که کمترین آمادگی جسمانی را دارند، در مقایسه با افرادی که آمادگی جسمانی بالایی دارند، برای دستیابی به مزایای معادل، تقریبا به 30تا 50دقیقه ورزش اضافی در هفته نیاز دارند.