به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری «حوزه»، کمپینهای تحریم کالاهای شرکتهای جهانی حامی صهیونیسم، به عنوان ابزاری مبارزاتی و برجسته در فعالیتهای جامعه مدنی برای حمایت از حق فلسطین نمود یافته است. در همین راستا، فعالان در تونس به «کمپینی جهانی» پیوستهاند که شرکتها و مؤسسات متهم به حمایت یا همکاری با رژیم صهیونیستی را در چارچوب یک همبستگی گسترده با مردم فلسطین هدف قرار میدهد.
تحریم به مثابه ابزار فشار استراتژیک
در همین زمینه، «صادق عمار»، رئیس "ائتلاف تونسی برای حمایت از حق فلسطین"، در گفتوگو با پایگاه خبری «العهد» به بررسی ماهیت تحریم و ابعاد تاریخی و مبارزاتی آن پرداخت و تأکید کرد که این حرکت در سراسر جهان همچنان ادامه دارد.
وی توضیح داد که این سلاح، ابداعی مدرن نیست، بلکه میراثی مبارزاتی است که از دوران استعمار استفاده میشده است. او به موفقیت گاندی در تحمیل وضعیت موجود به استعمارگران انگلیسی از طریق تحریم شرکتهای نساجی اشاره کرد که خسارات سنگینی به آنها وارد کرد و اکثرشان را ناچار به بازگشت به انگلیس ساخت.
عمار تأکید کرد که تحریم امروزه یکی از ابزارهای متعدد مقاومت — شامل سیاست، اندیشه و فرهنگ — است که همگی در یک هدف مشترک یعنی «آزادیخواهی» گرد هم میآیند.
وی خاطرنشان کرد که «ائتلاف تونس برای حمایت از حق فلسطین» از زمان آغاز جنگ اکتبر، در سازماندهی تجمعات و تحرکات میدانی متعددی برای سر دادن شعار علیه شرکتهای حامی رژیم صهیونیستی مشارکت داشته و از مردم تونس و سایر ملتهای عربی خواست تا با وجود آگاهی از دشواری این مسیر، این گزینه را به عنوان شکلی از دفاع از حق فلسطین بپذیرند.
سلاح ملتها
تحریم در تونس از یک رفتار مصرفیِ صرف فراتر رفته و به بخشی اصیل از آگاهی عمومی مردم تونس و موضعی اخلاقی و سیاسی تبدیل شده است که ریشه در حمایت از آرمان فلسطین دارد. طی سالهای اخیر، تحریم به ابزار فشار مسالمتآمیزی تبدیل شده که نشاندهنده مخالفت تونسیها با هرگونه عادیسازی روابط با رژیم اسرائیل یا حمایت از اشغالگری اسرائیل است.
فعالان در تونس معتقدند که تحریم، تنها محصولات را هدف قرار نمیدهد، بلکه هدفش محاصره مادی و معنوی دشمن و آگاهسازی مصرفکننده است که هر «دینار» هزینه شده، ممکن است در تأمین مالی سیاستهایی نقش داشته باشد که وجدان عمومی مردم آن را رد میکند.
شرکتهای هدف در تونس
کمپینهای تحریم در تونس عمدتاً بر شرکتهایی متمرکز است که دارای قراردادهای «فرانچایز» (امتیاز تجاری) با برندهای بینالمللیِ متهم به حمایت از اشغالگری هستند و یا پیوندهای سرمایهگذاری مستقیمی با آن دارند. از جمله برجستهترین نامهایی که در دورههای اخیر هدف دعوت به تحریم قرار گرفتهاند: «کارفور» است که یکی از هدفگذاریشدهترین فروشگاههای زنجیرهای محسوب میشود. کمپینها این فروشگاه را به ارتباط با گروههای حامی اشغالگری متهم میکنند؛ هرچند شعب محلی آن سعی دارند با تأکید بر اینکه کارگران و مدیریتشان تونسی هستند، از مواضع شرکت مادر تبری بجویند.
شرکتهای هدف اغلب برای کاهش خشم عمومی و حفظ سهم خود در بازار، به صدور بیانیههای توضیحی یا انجام کمپینهای اهدای کمکهای بشردوستانه به غزه متوسل میشوند که این خود نشاندهنده تأثیر ملموس کمپینهای تحریم بر سودآوری آنهاست.
گزارشهای اقتصادیِ رصدکننده بازار تونس نشان میدهد که کمپینهای تحریم اثر ملموسی داشته و منجر به کاهش فروش شده است؛ بهطوریکه برخی برندهای بینالمللی شاهد افت محسوس در ارقام معاملاتی خود بودهاند که در دورههایی به درصدهای قابل توجهی رسیده و آنها را وادار به اتخاذ تدابیر دفاعی کرده است.
همچنین، گرایش به محصولات جایگزینِ محلی و تولیدات صنایع تونس افزایش یافته که کارشناسانِ راهنمای مصرفکننده، آن را گامی مثبت برای تقویت اقتصاد ملی دانستهاند.
اکنون تحریم به یک موضوع «افکار عمومی» تبدیل شده است؛ جایی که فعالان، پیوندهای شرکتها با اشغالگران را مستندسازی کرده و خواستار فعالسازی قوانین جرمانگاریِ عادیسازی با رژیم صهیونیستی هستند.