امروز در سانس دوم کاخ جشنواره فیلم «مجنون» نخستین ساخته مهدی شامحمدی- درباره بخشهایی از زندگی شهیدمهدی زینالدین- روی پرده میرود. فیلمی با بازی سجاد بابایی، حسام منظور، بهزاد خلج و شبنم قربانی که پس از فیلمهای «ایستاده در غبار» درباره حاج احمد متوسلیان، «منصور» درباره شهید منصور ستاری، «موقعیت مهدی» درباره برادران شهید باکری و «غریب» درباره شهیدمحمد بروجردی تازهترین محصول سازمان اوج درباره یکی از شهدای شاخص دفاعمقدس است. در این میان البته ظاهرا بهنظر میرسد که فیلم «مجنون» که برشی از حماسهآفرینی شهیدان مهدی و مجید زینالدین و رزمآوران لشگر ۱۷ علیبنابیطالب(ع) را در جزیره مجنون و عملیات بزرگ خیبر به تصویر میکشد، رویکردی متفاوت از دیگر فیلمها داشته است. بهخصوص که مهدی شامحمدی، کارگردان فیلم «مجنون» از کارگردانان شناختهشده سینمای مستند است و با این فیلم نخستین کارگردانی فیلم بلند سینمایی را در کارنامه خود تجربه کرده است. عباس نادران نیز که تهیهکنندگی «مجنون» را برعهده دارد؛ در مقام تهیهکننده تاکنون فیلمهایی چون «شاهکش» و «شادروان» را به سرانجام رسانده و این پروژه نخستین همکاری او با سازمان اوج محسوب میشود. یکی از مهمترین ویژگیهای این فیلم، اما، حضور مجید انتظامی در مقام سازنده موسیقی متن فیلم است که پس از یک دهه دوری از سینما، با فیلم «مجنون» در جشنواره فیلم فجر حضور دارد. انتظامی که از رکوردداران کسب سیمرغ و دیپلم افتخار جشنواره فیلم فجر به شمار میآید؛ تاکنون با فیلمهای «ترن»، «بایسیکلران»، «از کرخه تا راین»، «راز خنجر»، «روز واقعه»، «آژانس شیشهای» و «دیوانهای از قفس پرید» در جشنواره تقدیر شده است.
«مجنون» به روایت آقای کارگردان
یک قهرمان دوستداشتنی
مهدی شامحمدی، کارگردان فیلم سینمایی «مجنون» درباره فیلمش صحبتهایی داشته که با هم میخوانیم.
تصویر جدید
«مجنون» قصه شهیدمهدی زینالدین و لشگر ۱۷ علیبن ابیطالب است که با عملیات خیبر، سرنوشت جنگ را تغییر دادند. در ابتدا میخواستم برای روایت زندگی این شهید، از بازیگر گمنام استفاده کنم؛ اما روند بهگونهای پیش رفت که بازیگر کمتر شناختهشده را برای این فیلم انتخاب کردم. درواقع هدفم این بود که مخاطب از شخص بازیگر، تصویر پیشینی در ذهنش نباشد و با گریم بتوانیم تصویر جدیدی از این کاراکتر در ذهن مخاطب ایجاد کنیم.
یک قهرمان ملموس
تمام تلاشم را کردم که فیلم به فضای باورپذیری و مستند نزدیک شود. همچنین از هر چیزی که باعث شود در قهرمانسازی غلو شود، دوری کردیم. هدف ما این بود که شهیدزینالدین، قهرمان ملموس و دوستداشتنی برای مخاطب باشد؛ در عین حال هم بزرگی خودش و کار مؤثری که انجام داده، حفظ شود.
روایت فیلم
همانطور که گفتم، از نوع خاصی از دکوپاژ و فیلمبرداری استفاده کردیم که به فضای مستندگونه دهه شصت و اوایل دهه هفتاد نزدیک باشد و زمانی که مخاطب آن را تماشا میکند، برایش تداعی نوستالژی آثاری همچون «روایت فتح» باشد.
مطمئن باشید هر چقدر که سینمای مستند و فیلم کوتاه ما قوی باشد، ثمرهاش را در سینمای بلند داستانی خواهیم دید. هر چقدر هم که به سینمای فیلم کوتاه و مستند بیتوجهی شود، تأثیر منفی آن را در سینمای خودمان خواهیم دید. امیدوارم که فجرِ دوره چهلودوم، این جایگاه را کسب کرده باشد.