عبدالله امیدوار، از نخستین جهانگردان ایرانی در ۸۹ سالگی در کشور شیلی درگذشت. عبدالله امیدوار در حالی که یکی از پیشگامان جهانگردی معاصر در ایران است، در شیلی، کشوری که سال‌ها در آن زندگی می‌کرد، به عنوان نمادی از سینمای شیلی معرفی شده است. مرکز فرهنگی لاموندا در سانتیاگو شیلی که عبدالله امیدوار یکی از پایه‌گذاران و همکاران آن بوده است، با تایید خبر درگذشت او، اعلام کرد که شیلی با یکی از نمادهای سینمای خود خداحافظی کرد.در بیانیه این مرکز فرهنگی که بامداد جمعه، ۲۴ تیرماه ۱۴۰۱ به وقت تهران منتشر شد، آمده است: «عبدالله امیدوار (۲۰۲۲ - ۱۹۳۲) تهیه‌کننده و فیلمسازی بود که به بیش از ۱۰۰ کشور جهان سفر کرد و بیش از ۱۲۰ فیلم مستند ساخت. او در ۸۹ سالگی درگذشت و ما امروز با نمادی از سینمای شیلی خداحافظی می‌کنیم.»عبدالله امیدوار حدود ۶۸ سال پیش، همراه برادرش «عیسی» به سرزمین‌های ناشناخته در قاره آمریکا، آفریقا و قطب جنوب و شمال قدم گذاشت. سفر کم‌نظیر این دو برادر ماجراجو از سال ۱۳۳۳ خورشیدی آغاز شد. آنان نخست سفری هفت ساله با موتورسیکلت «ماچلس» انگلیسی به قدرت cc ۵۰۰ -که روی گلگیر چرخ جلوی آن شعار «همه متفاوت، همه خویشاوند» نوشته شده بود- داشتند و بعد هم سفری سه ساله با اتومبیل سیتروئن دو سیلندر که هنگام بازگشت از سفر اول، از شرکت سیتروئن فرانسه هدیه گرفتند.عبدالله امیدوار در پایان این ماجراجویی کاوشگرایانه ۱۰ساله در قاره‌ سیاه، جنوبگان (قطب جنوب)، آسیا، قطب شمال، اروپا، آمریکا و استرالیا، در کشور شیلی ساکن شد و به حرفه سینما پرداخت و اکنون از او به عنوان یکی از نمادهای سینمای شیلی یاد می‌شود. عیسی امیدوار پس از پایان آن سفرها به ایران برگشت و همین‌جا ماندگار شد.