به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران، اگرچه حداقل درایران آمار دقیقی از میزان تولید زباله‌های الکترونیکی وجود ندارد، اما این گونه زباله‌ها از منابع مختلف خانگی، اداری، مجتمع‌های تجاری و کارخانه‌ها به وجود آمده و در دفع آنها با مشکل و عقب ماندگی هایی مواجه هستیم.

زباله‌های الکترونیک که در کشورهای مختلف تبدیل به نوعی دغدغه شده‌اند علاوه بر تجهیزات از رده خارج الکترونیکی شامل تجهیزات و وسایل حرارتی، نوری، وسایل الکتریکی که در حمل و نقل به کار می‌روند، لامپ‌های برق و همچنین لامپ‌های کم مصرف و LED و وسایلی مانند تلفن همراه و تلویزیون و ... می‌شوند.

در این میان با توجه به اینکه در ساختار این گونه وسایل الکترونیکی فلزات سنگینی مانند آهن و قلع، نیکل و حتی طلا به کار رفته پسماند و زباله این وسایل می‌تواند برای خاک، آب و همچنین سلامتی انسان مشکلات و مخاطرات متعددی را به همراه داشته باشد.

گزارش‌های تحلیلی و پایش شاخص‌های مربوط به این بخش نشان می‌دهد که در سال گذشته میلادی (۲۰۱۴)، بالغ بر ۴۱.۸ میلیون تن پسماند الکترونیکی تولید شده است در حالیکه تنها چهار میلیارد نفر از مردم جهان تحت پوشش قوانین ملی مرتبط با پسماند الکترونیکی هستند.

آسیا بزرگترین قاره در تولید پسماند الکترونیکی در گروه‌های مختلف (لامپ، قطعات کوچک IT، صفحه تصویر، تجهیزات تبادل حرارتی، تجهیزات بزرگ و تجهیزات کوچک) به ازای هر نفر جمعیت است و آمارها نشان می‌دهد این قاره به طور میانگین به ازای هر نفر ۳.۷ کیلوگرم و در کل ۱۶ میلیون تن پسماند تولید کرده است.

آمریکا و اروپا پا به پای هم پسماندسازی کرده و هر کدام به ترتیب ۱۱.۷ و ۱۱.۶ میلیون تن پسماند در سال ۲۰۱۴ تولید کرده‌اند. آفریقا هم با تولید میانگین ۱.۷ کیلوگرم پسماند به ازای هر نفر جمعیت، مجموعا ۱.۹ میلیون تن پسماند را تحویل داده است.