صاحب‌خبر - ترکیب تیم‌های کشتی آزاد و فرنگی ایران برای بازی‌های المپیک تابستانی 2016 دیروز مشخص شد. در ادامه این گزارش و با توجه به محدودیت فضا فقط به معرفی بیشتر نفرات نهایی و قطعا در روزهای آینده به گوشه‌هایی از عملکرد پر‌ابهام شوراهای فنی دو تیم آزاد و فرنگی درخصوص انتخاب بعضی نفرات می‌پردازیم. در بخش فرنگی، شورای فنی این تیم تمام اختیارات انتخاب نفرات را به محمد بنا واگذار کرد، اما در کشتی آزاد، شرایط در مسیر معمول و منطقی‌اش پیش رفت؛ هر چند در چند وزن، نفرات دیگر هم شانس پوشیدن دوبنده تیم ملی را داشتند. کشتی آزاد 57 کیلوگرم: حسن رحیمی: نه رضا اطری و نه یونس سرمستی، کشتی‌گیرانی نبودند که بتوانند موقعیت حسن رحیمی را در تیم ملی به خطر بیندازند. رحیمی آنقدر در مسابقات مختلف با قدرت ظاهر شد که هیچ‌کس شکی بر انتخاب این کشتی‌گیر اسلامشهری نداشته باشد. سبک وزن تیم آزاد در المپیک قبلی به دلیل برنامه سختی که در مسابقات نصیبش شد، از رسیدن به مدال بازماند. او امیدوار است این بار روی سکو برود و بدشانسی لندن را جبران کند. 65 کیلوگرم: میثم نصیری: چند ماه پیش دو گزینه اصلی این وزن؛ مسعود اسماعیل‌پور و سید‌احمد محمدی بودند اما افت این دو کشتی‌گیر در مسابقات اخیر باعث شد نظر شورای فنی تیم آزاد از این دو برگردد و میثم نصیری یک‌باره صاحب دوبنده تیم ملی شود. اسماعیل‌پور در المپیک لندن با بی‌تجربگی از مدال بازماند و شاید این‌بار می‌توانست مهره بهتری برای تیم باشد. از طرف دیگر ظهور یک پدیده به نام احمد محمدی هم شرایط این وزن را پیچیده‌تر کرد؛ اما افت ناگهانی این کشتی‌گیر، باعث شد قرعه به نام میثم نصیری بیفتد. آیا نصیری می‌تواند در ریو شانسی برای مدال داشته باشد؟ 74 کیلوگرم: حسن‌یزدانی: ‌صادق گودرزی، عزت‌الله اکبری، علیرضا قاسمی، مرتضی رضایی‌قلعه و مصطفی حسین‌خانی کشتی‌گیرانی هستند که تاکنون نتوانسته‌اند در این وزن از پس جردن باروفز آمریکایی برآیند. اما این بار کشتی‌گیری به نام حسن یزدانی، که سال گذشته در یک وزن پایین‌تر(70 کیلوگرم) و در تجربه اولش در رقابت‌های جهانی به مدال نقره رسیده بود، می‌خواهد لقمه گلوگیری برای باروفز شکست‌ناپذیر باشد. یزدانی هم با قدرت تمام در مسابقات انتخابی و برون‌مرزی حاضر شد تا کسی در انتخاب این پدیده نوظهور شکی نداشته باشد. با این حال او شدیدا بی‌تجربه است و نباید از او انتظار طلا در این وزن را داشت. 85 کیلوگرم: علیرضا کریمی: رضا بیات، احسان لشگری و میثم مصطفی‌جوکار از مدعیان این وزن المپیکی بودند اما در رقابت‌های انتخابی علیرضا کریمی موفق شد تمامی حریفانش را حتی در چند نوبت شکست دهد تا بدون حرف و حدیث دوبنده تیم ملی را در این وزن بپوشد. در المپیک لندن، احسان لشگری در عین ناباوری موفق شد مدال برنز را بر گردن بیندازد تا حالا انتظارات در این وزن از کریمی بیشتر شود. 97 کیلوگرم: رضا یزدانی: اگر از امیر محمدی و عباس طحان (دو کشتی‌گیر 97 کیلویی) هم بپرسید در این وزن چه کسی شایسته حضور در المپیک است، بدون‌شک آنها در ابتدا نام رضا یزدانی را می‌آورند و بعد از او، خودشان را مدعی حضور در ریو می‌دانند. اما بزرگ‌ترین مانع حضور کاپیتان تیم ملی کشتی آزاد در المپیک پیش‌رو، مشکل مصدومیت است. یزدانی در صورت سلامت صد‌در‌صدی می‌تواند از همین حالا یک پای فینال این وزن باشد و البته اگر او به ریو نرسد، امیر محمدی جایگزین پلنگ جویبار می‌شود. 125 کیلوگرم: کمیل قاسمی: برنده مدال برنز المپیک قبلی در این وزن بار دیگر موفق به پوشیدن دوبنده تیم ملی برای بازی‌های ریو شده است. در روزهای گذشته به‌طور مفصل به حاشیه‌های این وزن پرداختیم؛ اینکه پرویز هادی دیگر مدعی این وزن بود اما در پیکار انتخابی نتوانست از پس کمیل برآید. با این حال کمیل مانند هادی، کشتی‌گیر پرقدرتی است که می‌تواند یکی از شانس‌های ایران برای کسب مدال در ریو باشد. کشتی فرنگی 59 کیلوگرم: حمید سوریان: نابغه هفت طلائه کشتی ایران و دنیا تا آستانه حذف از المپیک و تیم ملی پیش رفته بود، اما در آخرین رقابت‌های گزینشی با قدرت تمام حریفانش را شکست داد تا همه امیدوار شوند یک سوریان آماده در راه المپیک ریو است و می‌خواهد دومین طلای المپیک و هشتمین طلا را برای خود و کشورش به دست آورد. بدون‌شک سوریان جنگندگی چهار سال پیش را ندارد، اما تجربه بالای او می‌تواند راه را برای موفقیت این کشتی‌گیر اهل شهرری هموار کند. 66 کیلوگرم: امید نوروزی: کشتی‌گیر شیرازی تیم ملی بعد از المپیک لندن و طلایی که در آن رقابت‌ها روی سینه‌اش نشست، روزگار پرفراز و نشیبی را گذرانده است. امید حتی برای چند ماهی از دنیای کشتی قهرمانی خداحافظی کرد اما بازگشت محمد بنا، او را هم به خانه کشتی بازگرداند تا امیدواری‌های تیم فرنگی افزایش یابد. نوروزی یک سال اخیر را بدون هیچ حاشیه‌ای تمرین کرده است و باز هم می‌خواهد بی‌سر و صدا، یک طلای دیگر را از المپیکی دیگر دشت کند. 75 کیلوگرم: سعید عبدولی: هر چقدر سعید عبدولی بی‌نظمی کند و از زیر تمرین در برود باز هم انتخاب نهایی محمد بنا خواهد بود. به نظر می‌رسد این کشتی‌گیر شیرین اندیمشکی مهره مار دارد و البته جدا از این مسائل حاشیه‌ای باید گفت سعید در زمان تمرین به یکی از جدی‌ترین نفرات اردو تبدیل می‌شود. رقیبان این کشتی‌گیر در داخل کشور تا به حال موفق به شکست سعید نشده‌اند تا باز هم محمد بنا، دوبنده این وزن را به عبدولی تحویل دهد. آیا عبدولی می‌تواند در ریو به آنچه حقش است، برسد؟ 85 کیلوگرم: حبیب‌الله اخلاقی: برای المپیک قبلی و در همین وزن بود که محمد بنا بدون برگزاری مسابقه انتخابی، ساک تمرین طالب نعمت‌پور را به دستش داد و بلیت المپیک لندن را هم به حبیب اخلاقی. این کشتی‌گیر اندیمشکی به‌شدت مورد علاقه محمد بناست و آقای خاص کشتی ایران امیدوار است این بار اخلاقی بتواند در المپیک به مدال برسد. البته حضور او هنوز قطعی نشده و رامین طاهری هم شانس حضور در ریو را دارد، اما انتخاب اول همان حبیب محبوب بنا است. 98 کیلوگرم: قاسم رضایی: کسی الان از حال و روز مهدی علیاری خبر ندارد. شاید فقط طالب نعمت‌پور باشد که بتواند وضعیت الان علیاری را درک کند. یکی از پرابهام‌ترین انتخاب‌های کشتی ایران برای المپیک ریو همین وزن و انتخاب قاسم رضایی پا به سن گذاشته است. رضایی در المپیک قبلی به مدال طلا رسید و در چهار سال گذشته هم یک بار نقره جهان را به دست آورد، اما مهدی علیاری بارها و بارها در مسابقات حاضر شد و حتی یک بار هم در وزن 130 کیلوگرم به میدان رفت. بدون‌شک اگر رضایی در ریو موفق نباشد، محمد بنا باید در این خصوص و در مورد عدم برگزاری یک مسابقه انتخابی بین رضایی و علیاری پاسخگو باشد. 130 کیلوگرم: بشیر بابجان‌زاده: در این وزن امیر قاسمی‌منجزی بود که سهمیه المپیک را به دست آورد و باعث تکان خوردن و بیدار شدن بشیر از خواب زمستانی شد. به نظر می‌رسید ماموریت منجزی هم فقط همین کار بوده که بشیر باباجان زاده بیاید و دوبنده تیم ملی را صاحب شود. این وزن هم یکی از اوزان پر‌حرف و حدیث تیم ملی است و باید منتظر بود و دید بشیر در ریو می‌تواند از پس حریفان قدرتمندش بر‌آید؟∎​