آذر صدارت-بچه که بودیم، بعضی روزها و شب ها، رنگ و بوی متفاوتی داشت. یک مناسبت، یک قرار، یک رسم یا آیین مثل شب یلدا، چهارشنبه سوری، لحظه تحویل سال، سیزده به در، پختن نذری یا... می توانست روزهای معمولی مان را متفاوت و شب های خاکستری مان را رنگی کند. هر کدام از این مناسبت ها، بهانه ای بود برای جمع شدن فامیل دور هم، در خانه یکی از عموها و خاله ها، در حیاط نقلی خانه مادربزرگ یا در پارک محله که به خانه بیشتر فامیل، نزدیک بود. همه انگار منتظر یک بهانه بودند تا گوشی تلفن را بردارند و همدیگر را خبر کنند. خانم ها با کمک هم، یک ناهار یا شام ساده و خودمانی تدارک ببینند، آقایان خریدها را انجام دهند و دور هم گپ بزنند و ما بچه ها هم که صفا می کردیم. آخرشب هم یا فضا را زنانه و مردانه می کردند و کل خانواده، شب را کنار هم می ماندند یا آن ها که خودرو داشتند، بی وسیله ها را می رساندند و همان توی مسیر هم، قرار مهمانی بعدی شکل می گرفت. یادش به خیر ... بله! زمان زیادی گذشته و بزرگ و گرفتار و خسته شده ایم اما هنوز بچه هایمان و حتی کودک درون خودمان، نیاز دارد به این محبت های بی چشمداشت، به دور همی های ساده، به گاهی نفسی کشیدن و لبخند زدن! 

امشب، شب یلداست. یلدا بهانه خوبی است برای با هم بودن و به هم توجه و محبت کردن. حتی اگر از خانواده و فامیل دورید، به خاطر کار یا درس ساکن شهری غیر از شهر آبا و اجدادی هستید، سربازید، دانشجویید یا... باز هم یلدا را، این طولانی ترین شب پاییز را تا سحر اولین صبح سپید زمستان، دنبال کنید. پرونده امروز «زندگی سلام» درباره یلدا است. حتی صفحات سلامت، مشاوره و همشهری سلام هم به کمک شما آمده اند تا بتوانید سوژه، مطلب، شعر طنز، داستانک و... برای سرگرمی دور همی داشته باشید.