این سرمقاله در ادامه آورده است: روزگذشته سرنگونی جنگنده سوخوی روسیه توسط جنگنده های F16 ترکیه موجی از اخبار و تفسیرهای سیاسی را به وجود آورد. سرنگون شدن هواپیمای جنگنده روسیه در منطقه مرزی سوریه با ترکیه، چشم انداز آغاز بحرانی جدید را در منطقه و در روابط مسکو با آنکارا مطرح کرده است.
در حال حاضر، روایت های دو طرف از این واقعه با یکدیگر متفاوت است و هرکدام معتقدند که در راستای قوانین و حدود قرمز خود اقدام کرده اند. اما در وضعیت فعلی مهمترین مسئله این است که روسیه چه واکنشی به این ماجرا نشان خواهد داد؟!.
پوتین همچون همیشه با لحنی هشدارآمیز ترکیه را به خنجر زدن از پشت محکوم کرده و دولت آنکارا را به عواقبی سخت تهدید کرده است. این نخستین بار است که در موضوع سوریه، یک عضو ناتو وارد تقابل مستقیم با روسیه شده است.
درواقع حادثه دیروز، وخامت اوضاع در سوریه و خطر جدی درگیری میان نیروهای بین المللی مختلفی که در دراین کشور درگیر هستند را نشان می دهد. به عبارت دیگر، سرنگون شدن این جنگنده روسی، نشانه ای از اوج گیری درگیری هایی است که احتمال بروز تقابلی مستقیم میان روسیه و یک عضو ناتو را مطرح می سازد.
جالب اینجاست که اردوغان نیز همچنان درتوهم عثمانیسم خود با تهدید روس ها در قبال نقض حریم هوایی ترکیه موضع گیری شدیدی کرده است. رییس جمهور ترکیه با لحنی هشدارآمیز مسکو را تهدید کرده است که «اگر روس ها دوستی با ترکیه را از دست بدهند، بیش از این زیان خواهند کرد!».
البته این موضع گیری اردوغان صرفاً برپایه دلخوشی به عضویت درناتوست و در واکنش های خود به ماجرای اخیر نیز تاکید داشته که «ناتو که ترکیه نیز عضو آن است به هرگونه حمله به خاک این کشور پاسخ می دهد».
پیش بینی واکنش پوتین به این ماجرا هنوز مشخص نیست، اما از گفته های رییس جمهوری ترکیه این چنین برمی آید که آنها بیم مواجهه مستقیم با روس ها را دارند و صرفاً به حمایت های بین المللی ناتو دلگرم هستند. اما انگار ترکیه در پیش بینی های خود همچون نسخه پیچیدن برای ساقط کردن نظام سوریه دچار اشتباه شده اند. چراکه مواجه ساختن روسیه و ناتو در مقطع فعلی بسیار ضعیف و حتی محال است.
درتایید این موضوع ناتو تاکید کرده است که قرار است درباره واقعه سرنگون شدن جنگنده روسیه، نشست اضطراری برگزار کند. با این حال، این سازمان تاکید کرده این نشست در چارچوب «ماده 4» منشور ناتو - ماده ای که مربوط به' تهدید علیه تمامیت ارضی، استقلال سیاسی یا امنیت یکی از اعضا است'؛ قرار نمی گیرد و صرفاً نشستی جهت بررسی اطلاعات موجود است.
نکته دیگری که ترک ها در مواجهه ناتو با روسیه فراموش کرده اند، جایگاه فعلی نیروهای نظامی مسکو در سوریه می باشد.
درحال حاضر روس ها درافکارعمومی جهان و منطقه خود را مدیریت کننده بحران سوریه و مبارز اصلی با داعش تلقی می کنند.
ازسوی دیگر تمام رسانه های دنیا بر کمک رسانی و ارتباط مستقم ترکیه با داعش و مخالفان سوریه اذعان دارند، به همین سبب بسیار بعید است که ناتو به هواخواهی از ترکیه برآید و خود را وارد مسئله ای کند که یک سوی آن حامی داعش قرار دارد ودر سوی دیگر دشمن آن!
درخواست تشکیل شورای امنیت از سوی روسیه درمورد حادثه اخیر بیانگر خشم مسکو از اقدام ترکیه می باشد. این احتمال وجود دارد که روس ها با استفاده از ابزارهای بین المللی در جهت محدود سازی مجاری تنفسی داعش بهره ببرند و تاحد زیادی مانع از کمک رسانی ها از جانب ترکیه به عنوان اصلی ترین حلقه تسلیحاتی تروریست ها گردند.
جدای از مسائل یاد شده باید تاکید کرد که تحولات سوریه به قدری التهاب آور است که هیچ پیشبینی دقیقی را نمی توان برای آن متصور بود، اما قطعاً واکنش روس ها به اقدام ترکیه موجب تقویت مواضع مسکو در مقابله با تروریست ها و محدود سازی کمک رسانی به آنها خواهد شد.
*منبع: روزنامه آفرینش، 4 آذر 1394
**گروه اطلاع رسانی**2059**9131