به گزارش ایسنا، مرور رویدادهای تاریخی و تقویمی، فرصتی برای بازخوانی لحظه‌هایی است که در زمان وقوع خود، بخشی از تاریخ را رقم زده‌اند. در این میان، تاریخ ورزش برای علاقه‌مندان جایگاه ویژه‌ای دارد؛ چراکه یادآوری مسابقات، قهرمانی‌ها، شکست‌ها و لحظات سرنوشت‌ساز، علاوه بر زنده کردن خاطرات گذشته، مخاطب را با فرازونشیب‌های مسیر پیشرفت ورزش آشنا می‌کند. برنامه «در چنین روزی» در شبکه ورزش با همین رویکرد شکل گرفته است؛ برنامه‌ای که با سفر به تاریخ ورزش ایران و جهان، رویدادهای مهم و کمتر شنیده‌شده را در قالب روایت‌هایی جذاب بازگو می‌کند.
وقتی تاریخ ورزش، قصه‌ای برای گفتن دارد
محمدحسین بزرگی‌راد، تهیه‌کننده برنامه، درباره شکل‌گیری ایده «در چنین روزی» می‌گوید: این برنامه با هدف آشنایی مخاطبان شبکه ورزش با اتفاقات تاریخی ورزش ایران و جهان شکل گرفت. ایده این بود که هر قسمت به اتفاقاتی بپردازد که در همان روز در تاریخ ورزش رخ داده‌اند و مخاطب را با لحظات ماندگار و روایت‌های کمتر شنیده‌شده آشنا کند.
وی افزود: برنامه «در چنین روزی» به نویسندگی و کارگردانی سجاد رضازاده و با همراهی علیرضا عبدی و مسلم محمودیان به‌عنوان نویسنده، با روایت میثم محمدزاده روی آنتن شبکه ورزش رفته است.
بزرگی‌راد درباره ساختار این مجموعه و محورهای محتوایی فصل نخست توضیح می‌دهد: فصل اول برنامه در ۵۰ قسمت ۱۲ تا ۱۳ دقیقه‌ای طراحی شده است. تمرکز اصلی این فصل بر تاریخ ورزش ایران است و به‌ویژه به رشته‌های ورزشی غیر از فوتبال توجه داریم تا بخش‌های کمتر دیده‌شده تاریخ ورزش کشور را هم روایت کنیم.
به گفته این تهیه‌کننده، انتخاب رویدادها در این برنامه براساس یک روند پژوهشی و بررسی چندمرحله‌ای انجام می‌شود. در مرحله نخست، گروه اتاق فکر رویدادهای مرتبط با هرروز را شناسایی می‌کند و سپس با توجه به اهمیت تاریخی، جذابیت و ظرفیت روایتگری، سوژه‌های مناسب را برمی‌گزیند. برای هرروز حدود پنج تا ۱۰ رویداد را شناسایی و از میان آن‌ها، با توجه به اهمیت و جذابیتشان، دو یا سه سوژه را انتخاب می‌کنیم.
از اهمیت تاریخی تا ظرفیت قصه‌گویی
تهیه‌کننده برنامه با تأکید بر اینکه برای ما فقط اهمیت تاریخی یک اتفاق مهم نیست؛ بلکه سوژه باید جذاب باشد و ظرفیت قصه‌گویی داشته باشد، می‌گوید: بعد از انتخاب نهایی، چند محور برای روایت هر سوژه مشخص می‌کنیم و نویسنده با تحقیق بیشتر، این محورها را به یک قصه منسجم تبدیل می‌کند. بنابراین، اگر اتفاقی قصه جذابی برای روایت نداشته باشد، ممکن است اصلاً سراغ تولید آیتم درباره آن نرویم.
بزرگی‌راد دو معیار اصلی انتخاب سوژه‌ها را جذابیت خود رویداد و ظرفیت قصه‌گویی آن می‌داند و توضیح می‌دهد: گروه سازنده به دنبال بازگویی صرف نتایج مسابقات نیست، بلکه تلاش می‌کند با نگاهی تازه به اتفاقات گذشته، ابعاد کمتر شناخته‌شده آن‌ها را برای مخاطب روشن کند.
وی تصریح می‌کند: صرفاً مهم نیست که یک اتفاق تاریخی رخ داده باشد؛ باید بتوانیم از دل آن، داستانی جذاب یا حتی معمایی بیرون بکشیم و مخاطب را با خودمان همراه کنیم. هدف ما این است که از ارائه صرف اطلاعات فراتر برویم و هر اتفاق را به یک روایت شنیدنی تبدیل کنیم.
تصاویر آرشیوی؛ پنجره‌ای به خاطرات ورزش
به گفته بزرگی‌راد، گروه سازنده هم‌زمان با انتخاب سوژه‌ها، امکان دسترسی به تصاویر مرتبط را بررسی می‌کند و برای تأمین محتوای تصویری، از آرشیو شبکه ورزش و دیگر آرشیوهای موجود بهره می‌گیرد. او دراین‌باره می‌گوید: در فصل اول که ۵۰ قسمت دارد، حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد محتوای تصویری را تصاویر آرشیوی تشکیل می‌دهند. بخشی از این تصاویر کمتر دیده شده‌اند یا کمتر موردتوجه قرار گرفته‌اند. تلاش ما این است که در کنار روایت اتفاقات تاریخی، تصاویر ارزشمند و کمتر دیده‌شده‌ای از تاریخ ورزش را هم به مخاطب نشان دهیم.
وی با اشاره به اینکه انتخاب راوی متناسب با فضای قصه‌محور برنامه است، گفت: میثم محمدزاده از مجریان و گزارشگران سال‌های اخیر شبکه ورزش است و با توجه به سابقه‌اش، دانش و اطلاعات ورزشی کافی برای این برنامه دارد. از طرفی، ما می‌خواستیم از یک چهره تازه در این حوزه استفاده کنیم.
خط سبز ورزش؛ از شکست تا خودباوری
بزرگی‌راد درباره رویکرد محتوایی برنامه توضیح می‌دهد: در انتخاب سوژه‌ها، به‌جای تمرکز صرف بر نتیجه مسابقات و خطوط قرمز ورزش، بیشتر به دنبال خط سبز بودیم؛ یعنی جنبه‌های انسانی، اجتماعی و ملی اتفاقات ورزشی.
وی با اشاره به اهمیت بازخوانی تجربه‌های تلخ و شیرین ورزش می‌افزاید: می‌خواستیم نشان دهیم که تاریخ ورزش ایران فقط از پیروزی‌ها، مدال‌ها و سکوها تشکیل نشده است؛ شکست‌ها و لحظه‌های تلخ هم بخشی از این تاریخ هستند و گاهی زمینه‌ساز اتفاقات مهمی‌شده‌اند. برای همین، تلاش کردیم از دل این قصه‌ها پیام‌هایی برای نسل جوان بیرون بکشیم و سوژه‌هایی را که جذابیت و حرفی برای گفتن نداشتند، کنار بگذاریم.
تهیه‌کننده «در چنین روزی» در ادامه می‌گوید: یکی از معیارهای ما این بود که بتوانیم از دل هر اتفاق تاریخی، پیامی‌برای مخاطب امروز، به‌ویژه نسل جوان، بیرون بکشیم. البته نمی‌خواستیم این پیام‌ها شعاری یا مستقیم باشند؛ ترجیحمان این بود که پیام به‌طور طبیعی از دل خود قصه و اتفاقات آن شکل بگیرد.
بزرگی‌راد در ادامه، امید به آینده، تلاش و پشتکار، عبور از شکست، خودباوری و باور به توانایی‌های ملی را ازجمله پیام‌هایی می‌داند که می‌توانند در روایت رویدادهای تاریخی ورزش بازتاب پیدا کنند.
وی در پایان با مرور دوباره این برنامه عنوان می‌کند: توجه به رشته‌های ورزشی کمتر دیده‌شده، بازخوانی لحظات سرنوشت‌ساز و پرداختن به ابعاد انسانی و اجتماعی اتفاقات، ازجمله ویژگی‌هایی است که این مجموعه در فصل نخست دنبال می‌کند. در این مسیر، تاریخ ورزش نه صرفاً به‌عنوان فهرستی از نتایج و رکوردها، بلکه به‌عنوان مجموعه‌ای از تجربه‌ها، تصمیم‌ها، امیدها و ناکامی‌های انسانی روایت می‌شود؛ تجربه‌هایی که می‌توانند همچنان برای مخاطب امروز معنا داشته باشند.
انتهای پیام