اینجا دست‌هایی مشغول کارند که می‌خواهند زندگی را از نو بسازند، آدم‌هایی که دلشان می‌خواهد طعم تلاش، درآمد و خرج کردن از دسترنج خود را بچشند، روی پای خود بایستند و برای گذران زندگی، چشم‌انتظار دست‌های دیگران نمانند.
همین کارگران بودند که در روزهای سخت پس از آسیب دیدن کارگاه در جریان جنگ رمضان، دست روی دست نگذاشتند و با کمک یکدیگر دستگاه‌های سنگین و تجهیزات کارگاه را به محل جدید منتقل کردند تا چرخ تولید همانند کارگاه‌های دیگر برای چندین ماه از حرکت بایستد. آنها خوب می‌دانند داشتن شغل و فرصت کار کردن بعد از برهه‌های سختی که پشت سر گذاشتند چه ارزشی دارد.
در جریان تور رسانه‌ای، در اطراف تبریز راهی یکی از کارگاه‌های اشتغالزایی زیر نظر بهزیستی و وزارت صنعت، معدن و تجارت می‌شوم، کارگاهی که در جریان جنگ رمضان به‌طور کامل آسیب دید، اما اراده آدم‌هایی که دل به کار بسته بودند، قوی‌تر از آن بود که بگذارند چراغ تولید خاموش بماند. اینجا با وجود همه خسارت‌ها و دشواری‌ها، تنها دو ماه وقفه کافی بود تا دوباره دست‌ها به کار شوند، دستگاه‌ها به صدا در آیند و چرخ تولید بچرخد.
بوی فلز و محصولات آلومینیومی در فضای کارگاه پیچیده و تا چشم کار می‌کند، محصولات ساخته‌شده و نیمه‌تمام دیده می‌شود. هرکس سرگرم کار خودش است و با جدیت پای دستگاه ایستاده، آن‌قدر غرق کارند که حتی وقت صبحانه هم ترجیح می‌دهند ابتدا کارشان را تمام کنند و بعد نفسی تازه کنند.
با حمایت مسئولان ظرفیت اشتغال ۵۰۰ تا هزار نفر را داریم
علی‌اصغر آزاده، مؤسس یکی از خیریه‌ها و کارگاه اشتغالزایی که مصنوعات فلزی تولید می‌کنند، در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به فعالیت این مجموعه در زمینه حمایت، حرفه‌آموزی و اشتغال افراد تحت پوشش بهزیستی می‌گوید: این کارگاه از سال ۱۳۸۸ با مجوز سازمان بهزیستی فعالیت خود را با هدف توانمندسازی و ایجاد اشتغال برای معتادان بهبودیافته، زندانیان رأی‌باز تحت پوشش بهزیستی و افراد دارای معلولیت‌های ذهنی و جسمی آغاز کرده است.
او با بیان اینکه در حال حاضر بیش از ۵۰ نفر از افراد تحت پوشش بهزیستی در این مجموعه مشغول به کار هستند، اظهار می‌کند: کارکنان این کارگاه از بیمه تأمین اجتماعی برخوردارند و مطابق قانون کار حقوق دریافت می‌کنند. همچنین برای رفت‌وآمد کارکنان سرویس ایاب‌وذهاب در نظر گرفته شده است.
آزاده با اشاره به حادثه بمباران کارگاه قبلی در جریان جنگ رمضان می‌افزاید: کارگاه پیشین ما بر اساس ارزیابی کارشناسان، به‌صورت مستقیم هدف بمباران قرار گرفت و این اتفاق خسارت قابل توجهی به مجموعه وارد کرد و بخشی از فعالیت‌هایمان را به تأخیر انداخت، با این حال، با همکاری سازمان بهزیستی توانستیم فعالیت خود را در محل جدید از سر بگیریم.
او با بیان اینکه بیش از ۹۰ درصد کارکنان این مجموعه از افراد دارای معلولیت یا سایر گروه‌های تحت پوشش بهزیستی هستند، می‌گوید: در حال حاضر هشت نفر از کارکنان خانم هستند که خودشان یا یکی از اعضای خانواده‌شان دارای معلولیت بوده یا تحت پوشش بهزیستی قرار دارند و سایر کارکنان را آقایان تشکیل می‌دهند.
مؤسس این کارگاه با اشاره به تنوع تولیدات این مجموعه بیان می‌کند: بیش از هزار نوع محصول در حوزه مصنوعات فلزی تولید می‌کنیم که شامل لوازم خانگی سبک و سنگین، مبلمان شهری، نردبان، بندرخت و تجهیزات مورد نیاز شهرداری‌هاست. بخش مهمی از فعالیت ما نیز همکاری با شهرداری‌ها و تولید اقلامی مانند مخازن زباله، نیمکت و سایر تجهیزات شهری است.
او ادامه می‌دهد: دستمزد کارکنان بر اساس حداقل حقوق مصوب قانون کار پرداخت می‌شود و متناسب با توانایی، ظرفیت و میزان کارایی هر فرد، امکان افزایش دریافتی نیز وجود دارد. تلاش کرده‌ایم شرایطی فراهم کنیم که افراد با توجه به توانمندی‌های خود در محیط کار فعالیت کنند و از استقلال اقتصادی برخوردار شوند.
آزاده با اشاره به اینکه هدف اصلی مجموعه، حمایت و توانمندسازی افراد آسیب‌پذیر است، می‌افزاید: در کنار اشتغال، دوره‌های آموزشی با موضوع پیشگیری از بازگشت به اعتیاد، کنترل وسوسه و مهارت‌های مقابله با آسیب‌ها برای کارکنان و حتی خانواده‌های آنان برگزار می‌کنیم. در این مسیر با وجود برخی مشکلات، از جمله لغزش مجدد تعدادی از افراد و دشواری‌های ناشی از شرایط خاص زندگی آنها، تلاش کرده‌ایم با اعتماد و حمایت، زمینه بازگشتشان به زندگی عادی را فراهم کنیم.
او اشتغال را یکی از مؤثرترین راهکارهای بازتوانی معتادان بهبودیافته دانسته و خاطرنشان می‌کند: وقتی فرد فرصت شغلی و درآمد داشته باشد، می‌تواند به حفظ بنیان خانواده کمک کند و از بازگشت به چرخه آسیب‌های اجتماعی فاصله بگیرد. اشتغال علاوه بر کاهش احتمال تکرار جرم و آسیب‌های اجتماعی، می‌تواند به کاهش مشکلات خانوادگی و حتی طلاق در میان این افراد و خانواده‌هایشان کمک کند.
خسارت ۲۳ میلیاردی جنگ رمضان به کارگاه مصنوعات فلزی
او با انتقاد از حمایت ناکافی از کارآفرینان فعال در حوزه اشتغال گروه‌های آسیب‌پذیر اظهار می‌کند: برای کارگاه آسیب‌دیده ما بیش از ۲۳ میلیارد تومان خسارت برآورد شده است، اما تاکنون حمایت مؤثری برای جبران این خسارت انجام نشده است. این مجموعه با مجوزهای مرتبط از سازمان بهزیستی و وزارت صنعت، معدن و تجارت فعالیت می‌کند و انتظار داریم مسئولان برای ترمیم محل آسیب‌دیده و توسعه فعالیت‌ها حمایت لازم را انجام دهند.
آزاده با بیان اینکه مجموعه در محل فعلی با سرمایه‌گذاری شخصی و اجاره فضا فعالیت می‌کند، می‌گوید: سازمان بهزیستی در بخش‌هایی مانند تسهیلات و بیمه با ما همکاری دارد، اما برای توسعه اشتغال به حمایت‌های بیشتری نیاز داریم. محل قبلی کارگاه حدود یک هکتار وسعت داشت، در حالی که فضای فعلی محدودتر است و امکان جذب نیروی بیشتر را کاهش می‌دهد.
او با اشاره به ظرفیت بالای این مجموعه برای ایجاد فرصت‌های شغلی تصریح می‌کند: در صورت تأمین مکان مناسب و حمایت مسئولان، آمادگی داریم ظرفیت اشتغال کارگاه را به ۵۰۰ نفر افزایش دهیم و حتی با در اختیار داشتن یک مجموعه مناسب، امکان اشتغالزایی برای ۵۰۰ تا هزار نفر نیز وجود دارد، این ظرفیت را می‌توانیم با اسناد و مدارک و برنامه عملیاتی ارائه کنیم.
مؤسس ادامه می‌دهد: هدف ما صرفاً تولید و کسب درآمد نیست، مهم‌ترین انگیزه‌مان ایجاد فرصت دوباره برای افرادی است که به دلایل مختلف از چرخه عادی اشتغال و زندگی اجتماعی فاصله گرفته‌اند. اگر از چنین مجموعه‌هایی حمایت شود، علاوه بر توسعه تولید، می‌توان زمینه بازگشت شمار بیشتری از این افراد به زندگی مستقل و سالم را فراهم کرد.
با وجود مشکلات جسمی، هنوز پای کار ایستاده‌ام
بهروزی، مسن‌ترین کارگر این کارگاه که ۵۷ سال سن دارد، در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به سابقه فعالیت خود در این مجموعه اظهار می‌کند: یک سال تا بازنشستگی‌ام باقی مانده و با وجود مشکلات جسمی و انجام عمل جراحی قلب، همچنان به کارم ادامه می‌دهم.
او روزهای جنگ رمضان و آسیب دیدن کارگاه را با بغض و حسرت تعریف می‌کند و می‌گوید: هنگام انتقال کارگاه، همه تجهیزات و وسایل را با کمک دست و تلاش خودمان جابه‌جا کردیم تا فعالیت مجموعه دوباره از سر گرفته شود.
بهروزی با بیان اینکه جانباز ۷۰ درصد هستم، می‌افزاید: حدود دو سال در جبهه بودم و به خاطر جراحی که انجام دادم پزشکان می‌گویند کار کردن در این وضعیت مناسب نیست اما چون اجازه بازنشستگی داده نمی‌شود مجبور هستم یکسال دیگر صبر کنم.
او با بیان اینکه کارگاه پس از حادثه حدود دو ماه تعطیل بود، خاطرنشان می‌کند: در همان مدت نیز حقوق کارگران به‌طور کامل پرداخت شد و این موضوع نشان‌دهنده توجه مدیریت مجموعه به کارکنان است.
این کارگر با اشاره به رفتار صمیمانه مسئول کارگاه با کارکنان بیان می‌کند: همه کارگران را مانند خانواده خود می‌دانند و همیشه در کنار ما هستند و با ما کار می‌کنند. من هم با خدا معامله کرده‌ام و با وجود سختی‌ها، به کارم ادامه می‌دهم.
انتهای پیام