فرارو- دیوید فرنچ، تحلیلگر ارشد مسائل بین الملل و ستون نویس روزنامه واشنگتن پست
به گزارش فرارو به نقل از روزنامه نیویورک تایمز، کمتر از دو هفته تا انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا باقی مانده و نشانه‌های فزاینده‌ای از احتمال عملکرد قدرتمند حزب دموکرات دیده می‌شود. تازه‌ترین نظرسنجی ملی نیویورک‌تایمز، دموکرات‌ها را با اختلاف ۱۱ واحد درصد از جمهوری‌خواهان پیش نشان می‌دهد؛ نتیجه‌ای که بحث درباره احتمال شکل‌گیری «موج آبی» یا حتی پیروزی گسترده دموکرات‌ها را شدت بخشیده است.
با این حال، میزان واقعی این پیشتازی و پیامدهای آن هنوز مشخص نیست. برخی ناظران معتقدند داده‌های انتخاباتی از تغییر جدی فضای سیاسی آمریکا حکایت دارند، اما برخی دیگر هشدار می‌دهند که خوش‌بینی بیش از اندازه می‌تواند به ناامیدی منجر شود؛ به‌ویژه اگر دموکرات‌ها نتوانند در ایالت‌هایی که رقابت در آنها نزدیک شده، پیروز شوند.
چرا شرایط به زیان جمهوری‌خواهان تغییر کرده است؟
یکی از دلایل اصلی خوش‌بینی دموکرات‌ها، کاهش چشمگیر محبوبیت دونالد ترامپ و وخامت شرایط اقتصادی است. در مقایسه با انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۱۸، محبوبیت ترامپ اکنون به‌طور محسوسی پایین‌تر ارزیابی می‌شود و فشارهای اقتصادی نیز افزایش یافته‌اند.
تورم همچنان یکی از دغدغه‌های اصلی مردم است، قیمت سوخت بالا مانده و رشد اقتصادی با انتظارات بسیاری از آمریکایی‌ها فاصله دارد. علاوه بر این، جنگ با ایران و تعرفه‌های تجاری دولت ترامپ به موضوعاتی تبدیل شده‌اند که مخالفان دولت می‌توانند مستقیماً مسئولیت آنها را متوجه کاخ سفید کنند.
رأی‌دهندگان اکنون می‌توانند نارضایتی خود را به تصمیم‌های مشخص دولت پیوند دهند: افزایش قیمت بنزین به جنگ و فشارهای تورمی به سیاست‌های تعرفه‌ای نسبت داده می‌شود. به این ترتیب، مخالفت با دولت فقط یک احساس کلی نیست، بلکه می‌تواند بر مبنای مسائل ملموس زندگی روزمره شکل بگیرد.
از تگزاس تا می‌سی‌سی‌پی؛ ایالت‌های جمهوری‌خواه هم در معرض رقابت قرار گرفته‌اند
تغییر فضای سیاسی تنها به ایالت‌های رقابتی سنتی محدود نمانده است. رقابت در ایالت‌هایی مانند تگزاس، کانزاس، نبراسکا، کارولینای جنوبی و می‌سی‌سی‌پی نیز توجه‌ها را به خود جلب کرده است؛ مناطقی که جمهوری‌خواهان در آنها معمولاً موقعیت قدرتمندی داشته‌اند. در تگزاس، جیمز تالاریکو، نامزد دموکرات‌ها در برخی نظرسنجی‌ها عملکرد امیدوارکننده‌ای داشته است. در کانزاس نیز آدام همیلتون، نامزد دموکرات سنا توانسته رقابت را به سطحی غیرمنتظره برساند.
با این حال، پیروزی دموکرات‌ها در این ایالت‌ها قطعی نیست. حتی برخی حامیان این حزب نگران هستند که افزایش انتظارات، موفقیت‌های واقعی را نیز تحت‌الشعاع قرار دهد. اگر دموکرات‌ها نتوانند کنترل سنا را به دست آورند یا در ایالت‌های قرمز به پیروزی برسند، ممکن است نتیجه انتخابات با وجود پیشرفت‌های قابل‌توجه، به‌عنوان شکست تلقی شود.
برگ برنده دموکرات‌ها؛ مشارکت بیشتر و نامزدهای مناسب‌تر
یکی از عوامل تعیین‌کننده در انتخابات میان‌دوره‌ای، میزان مشارکت رأی‌دهندگان است. برخلاف انتخابات ریاست‌جمهوری، در این رقابت‌ها لزوماً نیازی نیست شمار زیادی از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه به دموکرات‌ها روی بیاورند؛ کافی است بخشی از حامیان جمهوری‌خواهان در خانه بمانند و در انتخابات شرکت نکنند. علاوه بر این، نشانه‌هایی از افزایش انگیزه رأی‌دهندگان دموکرات در انتخابات مقدماتی دیده شده است. چنین شکافی در میزان اشتیاق دو جناح می‌تواند در رقابت‌های نزدیک نتیجه را تغییر دهد.
دموکرات‌ها همچنین در انتخاب نامزدهای خود عملکرد قابل‌توجهی داشته‌اند. جیمز تالاریکو در تگزاس، آدام همیلتون در کانزاس، شرود براون در اوهایو و روی کوپر در کارولینای شمالی از جمله چهره‌هایی هستند که می‌توانند متناسب با ویژگی‌های سیاسی ایالت‌های خود رأی‌دهندگان بیشتری را جذب کنند
در سوی مقابل، جمهوری‌خواهان با این انتقاد روبه‌رو هستند که طی ۱۸ ماه گذشته بیش از اندازه خود را به ترامپ وابسته کرده‌اند و اکنون دشوار می‌توانند از عملکرد او فاصله بگیرند. برخی نامزدهای جمهوری‌خواه نیز در مقایسه با رقبای دموکرات خود با ضعف بیشتری مواجه هستند.
آیا ترامپ نتیجه انتخابات را خواهد پذیرفت؟
در کنار رقابت‌های انتخاباتی، احتمال اعتراض دولت ترامپ به نتایج نیز به یکی از نگرانی‌های اصلی تبدیل شده است. وزارت دادگستری آمریکا اخیراً ۲۸ نفر را به نقض قوانین فدرال انتخابات متهم کرده و ادعاهایی درباره ثبت‌نام غیرشهروندان برای رأی دادن در کالیفرنیا مطرح شده است؛ ادعاهایی که مقام‌های این ایالت با آنها مخالفت کرده‌اند.
برخی ناظران معتقدند چنین اقداماتی می‌تواند زمینه را برای زیر سؤال بردن اعتبار انتخابات فراهم کند. نگرانی اصلی آنها نه لزوماً دست‌کاری در روند رأی‌گیری، بلکه احتمال ایجاد مناقشه هنگام شمارش آرا، تأیید نتایج یا رسیدگی به اعتراض‌هاست؛ به‌ویژه در ایالت‌هایی که اختلاف نامزدها بسیار اندک باشد.
برای نمونه، اگر نامزد دموکرات‌ها در تگزاس یا کانزاس با اختلافی کمتر از یک درصد پیروز شود، احتمال اعتراض‌های سیاسی و حقوقی افزایش خواهد یافت. در چنین شرایطی، مقام‌های محلی مسئول انتخابات و نهادهای ایالتی نقش مهمی در تعیین سرنوشت رقابت خواهند داشت.
با این حال، همه تحلیلگران احتمال برهم خوردن نتیجه انتخابات را جدی نمی‌دانند. استدلال آنها این است که تمایل رئیس‌جمهور به تغییر نتیجه لزوماً به معنای توانایی عملی او برای انجام این کار نیست. پیروزی گسترده دموکرات‌ها نیز می‌تواند هزینه سیاسی همراهی جمهوری‌خواهان با تلاش برای بی‌اعتبار کردن نتایج را افزایش دهد.
انتخابات بدون ترامپ؛ آزمونی برای آینده جنبش ماگا
یکی از تفاوت‌های مهم انتخابات پیش رو با رقابت‌های گذشته این است که ترامپ شخصاً نامزد انتخابات نیست. به همین دلیل، بخشی از رأی‌دهندگان ممکن است به‌جای تصمیم‌گیری بر اساس موافقت یا مخالفت با شخص او، بر مسائل مشخص‌تری مانند قیمت سوخت، تورم و سیاست‌های اقتصادی تمرکز کنند.
این وضعیت می‌تواند ائتلاف‌های سنتی دو حزب را نیز تحت تأثیر قرار دهد. اگر نارضایتی اقتصادی و کاهش مشارکت جمهوری‌خواهان به شکست‌های گسترده این حزب منجر شود، فشار بر رهبران آن برای بازنگری در راهبرد سیاسی‌شان افزایش خواهد یافت.
با این همه، حتی پیروزی بزرگ دموکرات‌ها نیز به‌معنای پایان فوری نفوذ ترامپ نخواهد بود. نتیجه انتخابات بیش از هر چیز نشان خواهد داد که آیا نارضایتی از عملکرد دولت به اندازه‌ای رسیده است که توازن قدرت در واشنگتن را تغییر دهد و چه میزان از توان سیاسی جنبش ماگا همچنان پابرجا مانده است.